Οι νέες πιστώσεις από τις τράπεζες ήταν ούτως ή άλλως δύσκολες. Όμως, πλέον γίνονται δυσκολότερες. Κι αυτό γιατί από τις αρχές αυτού του χρόνου οι τράπεζες, θα πρέπει να ακολουθούν ακόμα πιο αυστηρά κριτήρια για τις χορηγήσεις ενόψει και της εφαρμογής του λογιστικού προτύπου 9.
Περί τίνος πρόκειται; Πρόκειται για έναν μηχανισμό που θα τις υποχρεώνει σε εξαιρετικά λεπτομερή αποτίμηση του κινδύνου που αναλαμβάνουν. Αυτό πρακτικά συνεπάγεται ότι θα πρέπει να προχωρήσουν σε αυξημένες προβλέψεις για τις καθυστερήσεις δανείων, ακόμη και για τα δάνεια με εξασφαλίσεις. Οπερ σημαίνει ότι κανείς τραπεζίτης δεν θα βάζει εύκολα την υπογραφή του κάτω από την έγκριση νέου δανείου.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στο εξής κατά την αποτίμηση του ρίσκου οι τράπεζες θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους, μεταξύ άλλων έως και ιστορικά στοιχεία για το ποσοστό αθέτησης δανείων, αλλά και να κάνουν προβλέψεις για το μέλλον, λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως:
- οι μεταβολές στις προοπτικές του κλάδου,
- οι ρυθμοί ανάπτυξης των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων,
- οι οικονομικές προβλέψεις για τα επιτόκια,
τα ποσοστά ανεργίας και όχι μόνο.
Κατά μια εκδοχή, στο εξής υπόψη θα πρέπει να λαμβάνεται ακόμα και η ψυχολογική κατάσταση των καταναλωτών (απαισιοδοξία – αισιοδοξία για την επόμενη μέρα κλπ) και βεβαίως τις σταθερές πηγές εισοδήματος, τη συνολική έκθεσή στον δανεισμό, τα κίνητρα ή την προθυμία τους να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, κλπ.