Με τη διερμηνεία της κλέβει τις εντυπώσεις στις εκδηλώσεις όπου προσφέρει τις υπηρεσίες της, αναγκάζοντας συχνά τους συμμετέχοντες να φεύγουν από το πλαίσιο της ομιλίας τους για να εξάρουν τη δουλειά της. Όσοι την έχουν παρακολουθήσει αναρωτιούνται αν τελικά η διερμηνεία είναι τέχνη ή τεχνική και εντυπωσιάζονται από την ακρίβεια με την οποία περνά τα μηνύματα ανάμεσα σε διαφορετικές γλώσσες. Η 37χρονη Αναστασία Δοσίδη, διερμηνέας συνεδρίων με καταγωγή από την Ορεστιάδα, πρωταγωνίστησε τον τελευταίο καιρό στις εκδηλώσεις του φεστιβάλ ισπανόφωνης λογοτεχνίας ΛΕΑ στη Θεσσαλονίκη, καθώς με τη διερμηνεία της δεν πέρασε απλώς το γλωσσικό μήνυμα από τα ισπανικά στα ελληνικά και τούμπαλιν, αλλά κατάφερε να μεταφέρει συναισθήματα και να βάλει το κοινό στο σύμπαν των ομιλητών.
Άλλωστε, για την ίδια η κεντρικότερη αξία της διερμηνείας είναι ο ανθρωπιστικός της χαρακτήρας, το ότι τίθεται στην υπηρεσία του ανθρώπου και διευκολύνει την επικοινωνία ανάμεσα σε άτομα που δεν μιλούν την ίδια γλώσσα. «Η πιο συγκινητική στιγμή είναι όταν με τη βοήθεια μου επιτυγχάνεται η επικοινωνία, μεταφέρονται ανθρώπινες ιστορίες από τη μια πλευρά στην άλλη και το μήνυμα αγγίζει και τους δύο πόλους» λέει η Αναστασία Δοσίδη στη Voria.gr. Το επάγγελμα, όπως εξηγεί, έχει απαιτήσεις που δεν μπορεί κανείς να φανταστεί και ο διερμηνέας πρέπει να εξοπλιστεί με μια σειρά εντυπωσιακών δεξιοτήτων, από τεχνικές μνήμης, συγκέντρωσης και αναπνοής μέχρι τεχνικές διαχείρισης και τοποθέτησης της φωνής, των παύσεων, αλλά και της ανάκλησης των πληροφοριών σε σωστή σειρά, ώστε να αποδοθούν όπως πρέπει.
«Το σημαντικότερο για μένα είναι ο διερμηνέας να έχει ξεκούραστο μυαλό, να κρατά την ψυχραιμία του και να έχει κάνει τη σωστή προετοιμασία» λέει η Αναστασία Δοσίδη, εξηγώντας πως πριν από μια διερμηνεία προχωρά σε εις βάθος έρευνα για το βιογραφικό των ανθρώπων, τη δουλειά τους και το έργο τους. «Υπάρχουν κάποιοι βασικοί άξονες, αλλά ο κάθε διερμηνέας βάζει τις δικές του πινελιές» λέει.
Η παιδική αγάπη για τις γλώσσες και οι σπουδές
Η Αναστασία Δοσίδη ήθελε από μικρή να ασχοληθεί με τις ξένες γλώσσες. Μάλιστα, θυμάται να παριστάνει πως τις μιλά, όταν ήταν παιδί, ενώ είχε πάντα ενδιαφέρον για τον πλούτο τους, αλλά και μια ευκολία να τις μαθαίνει. Έτσι, η εισαγωγή της στο Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ ήταν μάλλον προδιαγεγραμμένη. Εκείνο όμως που έκανε τη διαφορά στην πορεία της ήταν το Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Διερμηνείας και Μετάφρασης του ΑΠΘ -άρτια καταρτισμένο το χαρακτηρίζει-το οποίο παρακολούθησε και της έδειξε πού ήθελε τελικά να κατευθυνθεί.
Στο ενδιάμεσο των δύο διαφορετικών αυτών γνωστικών σταθμών, ένα Erasmus στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης την έβαλε στον μαγικό κόσμο των ισπανικών, τα οποία έμαθε αρχικά εμπειρικά και στη συνέχεια, όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, κατέκτησε με συστηματικό τρόπο. Έτσι, τα ισπανικά έγιναν η δεύτερη γλώσσα μετά τα αγγλικά με την οποία προσήλθε στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα. Μάλιστα, τον τελευταίο καιρό με το όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον του ελληνικού κοινού για την ισπανόφωνη λογοτεχνία, έχει εντρυφήσει και στο πεδίο αυτό, καθώς υπάρχει όλο και περισσότερη κινητικότητα τόσο από την πλευρά των εκδοτικών οίκων όσο και των βιβλιοπωλείων. «Είναι ένας τομέας που πραγματικά απολαμβάνω» λέει.
Πρόσφατα η Αναστασία Δοσίδη αποφάσισε να κάνει ένα ακόμα μεταπτυχιακό, αυτή τη φορά στις κοινωνιολογικές σπουδές με ευρωπαϊκή κατεύθυνση (δίκαιο της ΕΕ, ευρωπαϊκή ιστορία, δικαιώματα μεταναστών κτλ), προκειμένου να διευρύνει το πεδίο των γνώσεών της. Άλλωστε, η ίδια θεωρεί ότι το σημαντικότερο προσόν ενός διερμηνέα είναι η πολυμάθεια και το ίδιο το επάγγελμα σε παρασέρνει συνεχώς σε νέα γνωστικά μονοπάτια. Η Αναστασία Δοσίδη μιλά επίσης γερμανικά, τα οποία σε επόμενη φάση θέλει να εντάξει στο χαρτοφυλάκιο των υπηρεσιών της στη διερμηνεία, ενώ κάνει απόπειρες και στην ιταλική γλώσσα.