Από τη Μόσχα στο Σίδνεϊ… 20 χρόνια και τρία μετάλλια δρόμος. Ένας ζωντανός θρύλος των Ολυμπιακών Αγώνων για τη γειτονική μας Ιταλία, ο αθλητής και προπονητής της ξιφασκίας Άντζελο Ματζόνι, ήρθε για πρώτη του φορά στην Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη για να προπονήσει Έλληνες αθλητές, προσκεκλημένος από τη Λέσχη Ξιφασκίας Θεσσαλονίκης.
Το άθλημα της ξιφασκίας δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στη χώρα μας, αφού ελάχιστοι είναι οι αθλητές που ασχολούνται με αυτό, όπως λίγα είναι και τα σωματεία, σε σύγκριση με χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία, όπου το άθλημα έχει παράδοση αιώνων.
Σκληρός στην προπόνηση, αλλά πρόσχαρος και με χιούμορ στη συζήτηση, ο «maestro» -όπως συνηθίζουν να τον λένε οι αθλητές- Άντζελο Ματζόνι μιλά στη Voria για την πλούσια εμπειρία του σε Ολυμπιάδες, για την εμβληματική του καριέρα ως προπονητής την τελευταία 20ετία, τις εντυπώσεις του για το άθλημα στην Ελλάδα, αλλά και πώς βλέπει το μέλλον του αθλήματος της ξιφασκίας.
«Γυρολόγος»… Ολυμπιάδων
Η αρχή σε Ολυμπιάδες για τον 57χρονο σήμερα Ματζόνι γίνεται το 1980 στη Μόσχα, που παίρνει το βάπτισμα του πυρός εν μέσω «ψυχρού πολέμου». Τέσσερα χρόνια αργότερα, στο Λος Άντζελες κατακτά το χάλκινο μετάλλιο στο ομαδικό του ξίφους μονομαχίας με την εθνική ομάδα της Ιταλίας. Η περιήγηση συνεχίστηκε σε Σεούλ και Βαρκελώνη το 1988 και το 1992 αντίστοιχα, για να έρθει η δικαίωση λίγο πριν αποσυρθεί, όταν το 1996 στην Ατλάντα και το 2000 στο Σίδνεϊ περνά το χρυσό μετάλλιο στο λαιμό του στο ομαδικό του ξίφους μονομαχίας.
Μαζί με αυτά πέρασε στο «Hall of fame», των Ιταλών αθλητών, αποτελώντας τον τρίτο μόλις αθλητή της χώρας που καταφέρνει να αγωνιστεί σε έξι Ολυμπιάδες.
«Είναι πολύ ωραίο συναίσθημα να εκπροσωπείς τη χώρα σου σε Ολυμπιάδα. Σίγουρα είναι το κορυφαίο συναίσθημα για έναν αθλητή είναι να κατακτά ένα μετάλλιο και μάλιστα χρυσό και να ακούει στη συνέχεια το εθνικό ύμνο της χώρας του. Τα μετάλλια αυτά προήλθαν από ομαδική προσπάθεια και δεν τα πήρα μόνος μου» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Όπως λέει μάλιστα, το άθλημα στο οποίο έχει διαπρέψει όλα αυτά τα χρόνια «δίνει τη δυνατότητα σε έναν σε έναν αθλητή που έχει τις δυνατότητες να συνεχίσει σε υψηλό επίπεδο για πολλά χρόνια. Στη Μόσχα ήμουν μόλις 19 χρονών και στο Σίδνεϊ πήρα μετάλλιο ενώ ήμουν 39», εξηγεί ο κ. Ματζόνι.
Γρηγορότεροι και hi-tech αθλητές
Το άθλημα της ξιφασκίας στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από την τεχνολογία, για την ορθή καταμέτρηση των πόντων των αθλητών. «Η τεχνολογία νομίζω βοηθά περισσότερο τους διαιτητές και τους θεατές μέσα στην αρένα και τους τηλεθεατές. Για τον ίδιο τον αθλητή δεν έχουν αλλάξει και πολλά. Το ίδιο ξίφος που χρησιμοποιούσα εγώ όταν ήμουν ενεργός, έχουν και οι σημερινοί αθλητές».
Στην ερώτηση για το εάν έχουν αλλάξει οι αθλητές στο πέρασμα των χρόνων, ο Άντζελο Ματζόνι αναφέρει «πως σίγουρα οι σημερινοί ξιφομάχοι είναι πολύ πιο γρήγοροι. Μια φάση για να τη δει κάποιος σωστά θα πρέπει να τη δει σε ριπλέι παρά σε πραγματικό χρόνο λόγο της ταχύτητας. Μάλιστα δεν έχει επηρεαστεί η ακρίβεια των ξιφομάχων από αυτό».
Μεταξύ σοβαρού και αστείου, δεν λείπει και η… γκρίνια για τους διαιτητές, που όπως λέει ο δις χρυσός Ολυμπιονίκης «παραμένουν το ίδιο μέτριοι ή και κακοί».
Όσο για τους αθλητές που ξεχωρίζει, ο Ματζόνι κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην πρώτη τριάδα της παγκόσμιας κατάταξης στο ξίφος μονομαχίας, ήτοι τον Κορεάτη παγκόσμιο πρωταθλητή Παρκ, τον Γάλλο Γιανίκ Μπορέλ και τον Ουκρανό Μπογκντάν Νικίσιν.
Η Ελλάδα
Η Ελλάδα όσον αφορά την ξιφασκία φαίνεται πως είναι αρκετά πίσω σε σύγκριση με άλλα κράτη που έχουν παράδοση. Γάλλοι και Ιταλοί μετρούν χιλιάδες αθλητές καταγεγραμμένους στις ομοσπονδίες τους, με Ισπανία, Ρωσία, Ουγγαρία, Γερμανία, Εσθονία, Κίνα, Κορέα και ΗΠΑ να έχουν αξιολογότατους αθλητές.
Η χώρα μας παρά την αναλαμπή με την Βάσω Βουγιούκα στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου (έφτασε μια ανάσα από τα μετάλλια πριν την ανακόψει ένας σοβαρός τραυματισμός στο δόντι στον προημιτελικό), δεν έχει να παρουσιάσει κάτι αξιόλογο σε παγκόσμιο επίπεδο στο άθλημα.
«Σίγουρα το επίπεδο στην Ελλάδα είναι χαμηλό. Πρέπει να γίνει σοβαρή και συνεχής δουλειά για να βγαίνουν καινούργιοι ξιφομάχοι, να υπάρχει συναγωνισμός και να έχει εξέλιξη το άθλημα», εξηγεί ο Άντζελο Ματζόνι.
Ο ίδιος έχει υπάρξει ομοσπονδιακός τεχνικός σε Ρωσία και Ελβετία, «μια μοναδική εμπειρία», όπως λέει ο ίδιος. «Ήταν πραγματικά κάτι το ξεχωριστό να δουλέψω για δύο μεγάλες εθνικές ομάδες στην ξιφασκία. Νιώθω πραγματικά τιμή για το ότι έκανα αυτό το βήμα, γιατί κατάλαβα ότι ο αθλητισμός είναι διεθνής».
Ωστόσο, το πλήρωμα του χρόνου για την επιστροφή στην Ιταλία ήρθε και πλέον όπως λέει ο ίδιος «είναι ευκαιρία να χαρώ το άθλημα πίσω στην πατρίδα. Έχω μεγαλώσει πλέον, ωστόσο απολαμβάνω να προπονώ αθλητές, όχι μόνο Ιταλούς, αλλά από όλον τον κόσμο».