Το μεγαλύτερο παγόβουνο στον κόσμο, το οποίο οι επιστήμονες έχουν ονομάσει A32a, έχει... χάσει τον προσανατολισμό τους. Εδώ και μήνες έχει αποκολληθεί και περιστρέφεται στην Ανταρκτική, ενώ στην πραγματικότητα θα έπρεπε να τρέχει μαζί με το ισχυρότερο ωκεάνιο ρεύμα της Γης.
Σύμφωνα με δηλώσεις επιστημόνων στο BBC ο παγωμένος όγκος που έχει μέγεθος μεγαλύτερο από το διπλάσιο του Μεγάλου Λονδίνου, έχει αιχμαλωτιστεί στην κορυφή ενός τεράστιου περιστρεφόμενου κυλίνδρου νερού.
Η πορεία του παγόβουνου – Πώς παγιδεύτηκε
Οι ωκεανογράφοι αποκαλούν το φαινόμενο αυτό στήλη Τέιλορ – και είναι πιθανό ο Α23α να μην ξεφύγει από αυτή την περιστροφική του κίνηση για χρόνια, ενώ θεωρείται απίθανο το να λιώσει. «Συνήθως θεωρούμε ότι τα παγόβουνα είναι παροδικά πράγματα- θρυμματίζονται και λιώνουν. Αλλά όχι αυτό», παρατήρησε ο ειδικός σε θέματα πόλων καθηγητής Mark Brandon. Ο ερευνητής του Ανοικτού Πανεπιστημίου πρόσθεσε ότι «Το A23a είναι το παγόβουνο που απλά αρνείται να πεθάνει».
Η μακροζωία του είναι καλά τεκμηριωμένη. Απελευθερώθηκε από την ακτογραμμή της Ανταρκτικής το 1986, αλλά σχεδόν αμέσως κόλλησε στη λάσπη της θάλασσας Γουέντελ. Για τρεις δεκαετίες ήταν ένα στατικό «νησί πάγου». Δεν κουνήθηκε. Μόλις το 2020 άρχισε να επιπλέει ξανά και να παρασύρεται, αργά στην αρχή, προτού στη συνέχεια εκτοξευθεί βόρεια προς πιο θερμές περιοχές.
Παραμένει στη θέση του το παγόβουνο
Στις αρχές Απριλίου, το A23a μπήκε στο Ανταρκτικό Περιπολικό Ρεύμα (ACC) – το μεγαλύτερο και πιο ισχυρό θαλάσσιο ρεύμα στη Γη – που μετακινεί εκατό φορές περισσότερο νερό σε όλο τον κόσμο από όλα τα ποτάμια της Γης μαζί. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να σπρώξει το παγόβουνο των σχεδόν τρισεκατομμυρίων τόνων και να το εκτοξεύσει στον Νότιο Ατλαντικό. Αντίθετα, το A23a δεν μετακινήθηκε.
Παραμένει στη θέση του ακριβώς βόρεια των Νήσων Όρκνεϊ, κάνοντας μια περιστροφή αριστερόστροφα κατά περίπου 15 μοίρες την ημέρα. Και αυτό θα έχει ως συνέπεια η φθορά και τέλος η εξαφάνισή του θα καθυστερήσουν. Το A23a δεν έχει γειωθεί ξανά, ενώ υπάρχουν τουλάχιστον χίλια μέτρα νερού μεταξύ της κάτω πλευράς του και του πυθμένα της θάλασσας.
«Ο ωκεανός είναι γεμάτος εκπλήξεις και αυτό το δυναμικό χαρακτηριστικό είναι ένα από τα πιο χαριτωμένα που θα δεις ποτέ», δήλωσε ο καθηγητής Mike Meredith από το British Antarctic Survey. «Οι στήλες Taylor μπορούν επίσης να σχηματιστούν στον αέρα· τις βλέπετε στην κίνηση των νεφών πάνω από βουνά» πρόσθεσε.
Πηγή: BBC