Παραπέμπει σε μάχη χαρακωμάτων. Ο λόγος για τις απέλπιδες προσπάθειες που γίνονται ώστε να προχωρήσουν, έστω κάποιες, αποκρατικοποιήσεις. Τα εμπόδια που ορθώνονται, πολλά, και κάποιες στιγμές δίνουν την εντύπωση ότι είναι αξεπέραστα. Ωστόσο, στην πορεία, τα πράγματα αποδεικνύεται ότι μπορεί και να μην είναι και τόσο δύσκολα, αρκεί να γίνονται οι απαραίτητες κινήσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα; Η περίπτωση του ΟΛΠ. Εκεί, ως γνωστόν, υπήρχε και υπάρχει ένα μπλοκ που αντιτάσσεται στην πώληση του λιμανιού στους Κινέζους. Για να επικυρωθεί η απόφαση, έπρεπε να συγκληθεί Γενική Συνέλευση. Για να συγκληθεί, έπρεπε να αποφασίσει το Διοικητικό Συμβούλιο. Όμως, το τελευταίο δεν ομονοούσε. Άρα έπρεπε να αλλάξει. Για να αλλάξει όμως έπρεπε να προηγηθεί ...Γενική Συνέλευση. Μύλος; Και όμως: Τελικά «πέρασε» από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΛΠ η απόφαση για την σύγκληση έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας. Μειοψήφησε ο αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος, που οδεύει προς παραίτηση. Κι έτσι, η εταιρεία οδεύει προς αλλαγή διοικητικού συμβουλίου, που θα επικυρωθεί στην Συνέλευση.
Αμέσως μετά, το νέο ΔΣ θα συγκαλέσει πάλι έκτακτη ΓΣ, για να προχωρήσει η ολοκλήρωση της συμφωνίας με τους Κινέζους. Από τη στιγμή που το ΔΣ θα είναι «καθαρό», δεν θα υπάρχει πρόβλημα στη λήψη κι αυτής της απόφασης. Και κάπως έτσι, με επιμονή και σωστές κινήσεις, το πρόβλημα δείχνει ότι ξεπεράστηκε.