Για να δημιουργηθεί ένα καλό κρασί πρέπει να συνεργασθεί ο άνθρωπος με τη φύση και τον καιρό. Αυτό άλλωστε είναι η αργατία, η συνεργασία για την επίτευξη ενός κοινού σκοπού, ένας θεσμός χαρακτηριστικός της ποντιακής αγροτικής κοινωνίας και η υπέρτατη εκδήλωση του συλλογικού πνεύματος, που ενέπνευσε το οινοποιείο Αργατία από το Ροδοχώρι Νάουσας και τους ποντιακής καταγωγής ιδρυτές του, όταν αναζητούσαν το όνομά του.
Το μπουτίκ οινοποιείο της οικογένειας Γεωργιάδη με τους βιολογικούς αμπελώνες των 26 στρεμμάτων σε Ροδοχώρι, Γιαννακοχώρι και Κράσνα, που δημιουργήθηκε το 2004 από τον Παναγιώτη Γεωργιάδη και την δρα Χαρούλα Σπινθηροπούλου, έχει σήμερα ετήσια παραγωγή 15.000 με 17.000 φιαλών και καλλιεργεί τις ποικιλίες ξινόμαυρο, που είναι και η ναυαρχίδα του, μαυροδάφνη, νεγκόσκα, μαλαγουζιά και ασύρτικο. Έχει μάλιστα έξι ετικέτες στην αγορά, εκ των οποίων οι τρεις βγήκαν μόλις πριν από έξι μήνες. Το ήμισυ της παραγωγής του κατευθύνεται στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στις ΗΠΑ και τον Καναδά και σε μικρότερο βαθμό στην Ευρώπη, όπου βρίσκεται κυρίως στη Γερμανία.
Εδώ και λίγα χρόνια η σκυτάλη έχει περάσει στη δεύτερη γενιά και συγκεκριμένα στον 30χρονο Χριστόφορο Γεωργιάδη, που έχει αναλάβει τις οινοποιήσεις και μοιράζεται τους αμπελώνες με τον μικρότερο αδερφό του Κωνσταντίνο, ενώ στο επισκέψιμο οινοποιείο, αλλά και στο αμπέλι, συμμετέχει και η σύντροφός του Θεοδώρα Δαγκαλάκου.
Τα επόμενα σχέδια της Αργατίας είναι η αγορά νέας γης για αμπελώνες, ώστε τα συνολικά στρέμματα να ανέλθουν σε 40. Ο δε Χριστόφορος Γεωργιάδης θέλει να πειραματιστεί με τη λευκή ποικιλία της περιοχής πρεκνιάρικο. Πέρα από το να συμβάλλει στην ανάδειξη της οινικής ταυτότητας της περιοχής, το οινοποιείο έχει ως στόχο να βοηθήσει και στην τουριστική ανάπτυξη του τόπου και δη στον οινοτουρισμό. Μάλιστα, η Αργατία είναι το νεότερο μέλος της Ένωσης Οινοποιών Βορείου Ελλάδος.
Η έρευνα για την κλωνική επιλογή και οι πειραματισμοί
Η Χαρούλα Σπινθηροπούλου γεωπόνος με διδακτορικό στην αμπελουργία και πολύχρονη ενασχόληση με την κλωνική επιλογή του ξινόμαυρου και ο σύζυγός της Παναγιώτης Γεωργιάδης, για καιρό διευθυντής των Δρόμων του Κρασιού Μακεδονίας, ονειρεύονταν από την πρώτη στιγμή της ενασχόλησης με τον κλάδο να δημιουργήσουν το δικό τους οινοποιείο. Το 2005 πραγματοποίησαν την πρώτη τους οινοποίηση, μπαίνοντας για τα καλά στον κόσμο του κρασιού και εφαρμόζοντας τις γνώσεις και την εμπειρία χρόνων. Η άνω των 15 ετών έρευνα της Χαρούλας Σπινθηροπούλου για την κλωνική επιλογή του ξινόμαυρου, που έδειξε τον δρόμο για το πώς να επιτυγχάνεται υγιές πολλαπλασιαστικό υλικό, κάτι που βοηθά έναν οινοποιό να αντιληφθεί τη δυναμικότητα της ποικιλίας, ήταν ένα πολύτιμο εργαλείο για την εξέλιξη του οινοποιείου και των κρασιών του.
Το 2018 έκανε την είσοδό του στην Αργατία ο μεγάλος τους γιος, Χριστόφορος Γεωργιάδης. Έχοντας σπουδάσει οινολογία και τεχνολογία ποτού, έφερε στην επιχείρηση μια άλλη οπτική και θέλησε να πειραματιστεί με διαφορετικούς τρόπους οινοποίησης και δη με οινοποιήσεις ελάχιστης παρέμβασης. Άλλωστε, ο Χριστόφορος έβλεπε το κρασί με άλλο μάτι από μικρός και είχε συνειδητοποιήσει νωρίς πως πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο από ένα ποτό που πίνουμε για να περάσουμε καλά. Στις παιδικές του οινικές μνήμες εκείνη που ξεχωρίζει είναι πως κάθε μέρα που μαζευόταν η οικογένεια στο τραπέζι για να φάει, έπιναν πάντα εμφιαλωμένο κρασί και πάντα στο σωστό ποτήρι, ώστε να αναδειχθεί. Θυμάται επίσης να συμμετέχει με τις παιδικές του δυνάμεις στο χτίσιμο του οινοποιείου καθαρίζοντας… πλακάκια. Μεγαλώνοντας μέσα στις οινικές μυρωδιές και επιγεύσεις η πορεία του ήταν προδιαγεγραμμένη και είναι ευτυχής γι’ αυτό.
