Η ρωσική ελίτ δεν κρύβει ότι έχει κουραστεί από τον πόλεμο του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ουκρανία, με ακόμη και τους πιο αισιόδοξους να κάνουν δεύτερες σκέψεις. Ειδικότερα αυτοί που υποστηρίζουν την εισβολή φέρονται να έχουν απογοητευτεί καθώς ο πόλεμος υποτίθεται ότι θα ολοκληρωνόταν μέσα σε λίγες ημέρες και τώρα διανύει τον 16ο μήνα του.
«Ενώ κανείς δεν είναι πρόθυμος να μιλήσει στον ρώσο πρόεδρο για την εισβολή, η απόλυτη πίστη στην ηγεσία του φαίνεται να έχει κλονιστεί», είπαν τέσσερις από τους ανθρώπους που μίλησαν στο Bloomberg. Ο Ρώσος πρόεδρος, όμως, είναι αποφασισμένος όχι μόνο να συνεχίσει την εισβολή αλλά να προχωρήσει μέχρι τέλους.
«Υπάρχει αδιέξοδο: φοβούνται να γίνουν αποδιοπομπαίοι τράγοι», δήλωσε ο Κιρίλ Ρογκόφ, πρώην σύμβουλος της ρωσικής κυβέρνησης που εγκατέλειψε τη χώρα μετά την εισβολή και τώρα διευθύνει το Re:Russia, ένα think tank με έδρα τη Βιέννη. «Είναι εκπληκτικό ότι συζητούν ευρεώς την πιθανότητα να μην κερδίσει ο Πούτιν αυτόν τον πόλεμο».
Την ίδια ώρα ο ιδρυτής της μισθοφορικής Wagner συνεχίζει τις επιθέσεις εναντίον του Κρεμλίνου και του Υπουργείου Άμυνας. Το δεξαμενή σκέψης Institute for the Study of War, με έδρα την Ουάσιγκτον, εκτίμησε στο Twitter πως: «Εάν το Κρεμλίνο δεν απαντήσει στις κλιμακούμενες επιθέσεις του Πριγκόζιν στον Πούτιν, μπορεί να διαβρώσει περαιτέρω τον κανόνα στο σύστημα Πούτιν, στο οποίο μεμονωμένοι παράγοντες μπορούν να δώσουν μάχη για αναρρίχηση και επιρροή, αλλά δεν κανείς μπορεί να ασκήσει απευθείας κριτική στον Πούτιν».
Οι εικασίες επικεντρώνονται στο αν ο Πριγκόζιν είναι πολιτικά αναλώσιμος, εάν τα ξεσπάσματα του είναι ένα είδος έξυπνης επιχείρησης εξαπάτησης – ή, πιο ανησυχητικά για τον Πούτιν, αν το σύστημα ευλάβειας που κρατά το Κρεμλίνο όρθιο αρχίζει να καταρρέει.
«Αυτό δεν επιτρέπεται να συμβεί στο σύστημα Πούτιν», δήλωσε ο ιστορικός του Ψυχρού Πολέμου και καθηγητής της Σχολής Προηγμένων Διεθνών Σπουδών Τζονς Χόπκινς, Σεργκέι Ραντσένκο, σε πρόσφατη ανάρτηση στο Twitter. «Το σύστημα Πούτιν επιτρέπει στα πιόνια και τους αξιωματικούς να επιτίθενται ο ένας στον άλλον, αλλά ποτέ να υπονομεύουν τον βασιλιά. Ο Πριγκόζιν περνά αυτό το όριο. Είτε ο Πούτιν θα απαντήσει και ο Πριγκόζιν καίγεται, είτε – αν δεν συμβεί αυτό – θα σταλεί αμέσως σήμα ότι το αφεντικό έχει θανάσιμα αποδυναμωθεί. Και αυτό είναι ένα σύστημα που δεν σέβεται την αδυναμία».
«Έγιναν πάρα πολλά μεγάλα λάθη», δήλωσε ο Σεργκέι Μάρκοφ, σύμβουλος με στενούς δεσμούς με το Κρεμλίνο. «Υπήρχαν προσδοκίες ότι η Ρωσία θα έπαιρνε τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της Ουκρανίας, αλλά δεν υλοποιήθηκαν». Ο Πούτιν και οι κορυφαίοι αξιωματούχοι του επιμένουν ότι η Ρωσία θα κερδίσει, ακόμη και όταν δεν είναι πλέον πολύ σαφές τι θα αποτελούσε νίκη, αφού ο στρατός της απέτυχε να καταλάβει το Κίεβο στις αρχές του πολέμου.
Μέχρι στιγμής, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι απλοί Ρώσοι συνεχίζουν να υποστηρίζουν τον Πούτιν, ο οποίος υποστηρίζει ότι υπερασπίζεται τα συμφέροντα της χώρας του και διεκδικεί ιστορικά εδάφη με την προσάρτηση περιοχών της ανατολικής και νότιας Ουκρανίας.
Καθώς δεν διαφαίνεται το τέλος, οι ρώσοι δισεκατομμυριούχοι γνωρίζουν ότι αντιμετωπίζουν ενδεχομένως χρόνια απομόνωσης και εξάρτησης από το Κρεμλίνο, καθώς ο Πούτιν πιέζει τις επιχειρήσεις να στηρίξουν την πολεμική προσπάθεια και απαγορεύει στους γύρω του να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους.
Οι ίδιοι και οι οικογένειές τους έχουν πληγεί με δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων και ταξιδιωτικές απαγορεύσεις στο πλαίσιο αμερικανικών και ευρωπαϊκών κυρώσεων, ανατρέποντας δεκαετίες ενσωμάτωσης στις παγκόσμιες αγορές.
«Έχουν προσαρμοστεί στην κατάσταση, αλλά κανείς δεν βλέπει φως στην άκρη του τούνελ – είναι απαισιόδοξοι για το μέλλον», δήλωσε η Αλεξάνδρα Προκοπένκο, πρώην Ρωσίδα δημοσιογράφος και σύμβουλος της κεντρικής τράπεζας, η οποία τώρα είνα ερευνήτρια στο Κέντρο Ευρασίας Carnegie Russia με έδρα το Βερολίνο. «Το καλύτερο που ελπίζουν είναι ότι η Ρωσία θα χάσει χωρίς ταπείνωση».