Είναι μόλις 24 χρονών, αλλά το πάθος του για τη μελισσοκομία απογείωσε την οικογενειακή παράδοση στο μέλι, που μετρά 70 χρόνια ζωής στη Χαλκιδική. Μαζί με την υπόλοιπη οικογένειά του -τα δύο του αδέρφια Σωκράτη και Χρήστο και τους γονείς του, Γιάννη και Αναστασία- ο Θοδωρής Μπουλάκης κατάφερε να φτάσει το μέλι της Boulakis Honey & More μέχρι τη Νέα Υόρκη, ενώ τα όνειρά του για διεύρυνση των εξαγωγών στις ΗΠΑ, που μόλις ξεκίνησαν, είναι μεγάλα. Μάλιστα, από τον επόμενο μήνα τα μέλια της Boulakis Honey θα βρίσκονται και στο Amazon.
Τα Νέα Μουδανιά, όπου βρίσκεται το εργαστήριο της οικογενειακής επιχείρησης –η οποία όμως έλκει την καταγωγή της από τη Βάβδο- είναι το ορμητήριο της Boulakis Honey που διαθέτει περισσότερα από δέκα είδη μελιού: ακακίας, ανθόμελο του βουνού, θυμαρίσιο, καστανιάς, ερείκης, λεβάντας, βελανιδιού, πορτοκαλιού, πεύκου, φασκόμηλου και έλατου. Τα μελίσσια της κυμαίνονται από 450 μέχρι 600, ανάλογα με την εποχή, και ταξιδεύουν από τον Έβρο μέχρι τη Μεθώνη.
Στα πλάνα του νεαρού μελισσοκόμου είναι η δημιουργία και ενός νέου, πιο σύγχρονου εργαστηρίου τα επόμενα χρόνια, που θα υποστηρίξει και τον σχεδιασμό για τις εξαγωγές.
Αγάπη για τη μελισσοκομία από τη δεκαετία του ’50
Στη δεκαετία του ’50 ο παππούς της οικογένειας, Σωκράτης Μπουλάκης, άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με τη μελισσοκομία στη Βάβδο Χαλκιδικής, κατεβαίνοντας στη συνέχεια στα Νέα Μουδανιά. Την αγάπη του για τις μέλισσες την πέρασε στα παιδιά του, αλλά και στα εγγόνια του, τα οποία έπαιρνε συχνά στα μελίσσια, διδάσκοντάς τα να μην τις φοβούνται, αλλά να τις σέβονται και να τις αγαπούν. Τη σκυτάλη πήρε στη συνέχεια ο γιος του, Γιάννης Μπουλάκης –αν και ο παππούς Σωκράτης συνέχισε μέχρι τα 80 του να ασχολείται- ο οποίος όμως, έχοντας άλλο επάγγελμα, διατήρησε τα μελίσσια περισσότερο για να καλύπτει τις ανάγκες της οικογένειας και φίλων σε μέλι. Από τους τρεις γιους του, τον Σωκράτη, τον Θοδωρή και τον Χρήστο, ο Θοδωρής εξέφρασε αρχικά την επιθυμία να ασχοληθεί, αφού όμως πρώτα σπούδασε λογιστική-χρηματοοικονομική. Καθ’ όλη τη διάρκεια μάλιστα των σπουδών του επέστρεφε τα σαββατοκύριακα στη Χαλκιδική για να βοηθήσει. Με την οριστική του επιστροφή άρχισε και το branding από την αρχή, αφού ο Θοδωρής είχε αποφασίσει να θέσει τη μελισσοκομική παράδοση της οικογένειας σε νέες, πιο επαγγελματικές βάσεις. Πλέον τόσο τα αδέρφιά του όσο και οι γονείς του συμβάλλουν στην επιχείρηση με τις προσπάθειές τους, κάνοντας το εγχείρημα οικογενειακή υπόθεση.
«Από μικρός είχα κάνει γνωστή την επιθυμία μου να ασχοληθώ με τη μελισσοκομία και η παραίνεση όλων ήταν να το κάνω σαν χόμπι, σαν συμπληρωματική δουλειά. Ακόμα και ο παππούς, που αγαπούσε τόσο τις μέλισσες, δεν μας ενθάρρυνε ως παιδιά να το κάνουμε επάγγελμα, γιατί ήξερε πόσο δύσκολη δουλειά είναι. Εγώ όμως ήξερα ότι αυτός ήταν ο δρόμος μου» λέει στη Voria ο Θοδωρής Μπουλάκης.
