«Ζητώ να αρθεί η ασυλία μου για να μην μείνει καμία σκιά στο πρόσωπό μου. Σε ποια όμως άλλη χώρα είναι έγκλημα η διόρθωση αστοχιών; Σε κάθε περίπτωση, η διαδικασία που εκκινεί σήμερα, πρέπει να περατωθεί γρήγορα».
Αυτό τόνισε ο βουλευτής της ΝΔ, Δημήτρης Βαρτζόπουλος, κατά την συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, της δικογραφίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, με την οποία ζητείται η άρση ασυλίας του, προκειμένου να διερευνηθεί τυχόν αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε βάρος συμφερόντων της ΕΕ σε βαθμό πλημμελήματος.
«Σε ποια άλλη χώρα της Ευρώπης παραπέμπεται πολιτικό προσωπικό με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε απιστία με μόνο κέρδος τον σταυρό προτίμησης;» σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Βαρτζόπουλος, επισημαίνοντας ότι «ο τοπικός βουλευτής είναι συμπαραστάτης του πολίτη, κόντρα στη γραφειοκρατία».
«Προφανώς η απάτη είναι έγκλημα. Είναι όμως έγκλημα η διόρθωση αστοχιών;» υπογράμμισε.
Αναφερόμενος στη δική του υπόθεση, υποστήριξε ότι «το Corpus Delicti είναι ένα σύντομο μήνυμα με το αίτημα ενός πραγματικού μικρού κτηνοτρόφου για τη μεταβίβαση δικαιωμάτων του, όπου δηλώνω τη διαθεσιμότητα όλων των δικαιολογητικών για την ύπαρξη του ζωικού κεφαλαίου και ερωτώ, εάν τούτο είναι δυνατόν».
«Γίνεται ερώτημα, με δύο ερωτηματικά. Η κατηγορία απ' αυτού είναι ότι το αίτημα κατετέθη εκπροθέσμως, κάτι που δεν το γνώριζα, διότι δεν το γνώριζε ούτε ο κτηνοτρόφος ο οποίος το υπέβαλε... Και το ερώτημά μου προς τον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ γίνεται με δύο ερωτηματικά», σημείωσε μεταξύ άλλων ο κ. Βαρτζόπουλος.
Αναλυτικά η ομιλία του κ. Βαρτζόπουλου:
Ας εκκινήσουµε από τα προσωπικά!
Ʃτην περίπτωση µου το corpus delicti είναι ένα σύντοµο µήνυµα µε το αίτηµα ενός µικρού κτηνοτρόφου για µεταβιβάσεις δικαιωµάτων, όπου δηλώνω ότι είναι διαθέσιµα όλα τα δικαιολογητικά ( εννοώ ύπαρξης του ζωικού κεφαλαίου) και ρωτώ, αν τούτο είναι δυνατόν.
Γίνεται;; ρωτώ και µάλιστα µε διπλό ερωτηµατικό. Επ’ αυτού κατηγορούµαι, ότι γνώριζα, ότι η αίτηση είχε υποβληθεί ως εκπρόθεσµος ( πράγµα, που δεν το εγνώριζε ούτε ο ίδιος ο κτηνοτρόφος), ότι η µνεία υπάρξεως όλων των προϋποθέσεων ήτο παρότρυνση σε προσθήκη εγγράφων εκ των υστέρων (όπου πέραν από το -φοβερό πράγµατι- λογικό άλµα προσθήκη δεν έγινε ποτέ) και ότι άσκησα φορτική πειθώ ρωτώντας αν “γίνεται;;” µε διπλό ερωτηµατικό!
Τα συµπεράσµατα τα αφήνω σε σας κυρίες και κύριοι συνάδελφοι!
Όσον αφορά την πραγµατικότητα, όπως αντιλαµβανοµαι πλέον ψάχνοντας εκ των υστέρων, τελικά και αυτή καθεαυτή η αίτηση έγινε εκ των πραγµάτων δεκτή απολύτως νόµιµα, καθώς όπως φαίνεται ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν εισέφερε στη δικογραφία και στους αρµόδιους εισαγγελείς βασικά στοιχεία, τα οποία και ξεκαθαρίζουν πλήρως το τοπίο!
Ας πάµε τώρα στα θεσµικά. Επιτρέψτε µου δύο ερωτήσεις:
Πρώτη ερώτηση: σε όλα αυτά που συζητούµε σήµερα, πού είναι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ; Που είναι οι υποθέσεις µε τα τεράστια κοπάδια, που δεν υπάρχουν, τα χωράφια, που δηλώνονται στο πουθενά; Πού είναι οι υποθέσεις ουσιαστικής απάτης ;
Εδώ βλέπω υποθέσεις µε πραγµατικούς αγρότες και κτηνοτρόφους, που εµπλέκονται στα γρανάζια µιας απίστευτα
δυσλειτουργικής, αναποτελεσµατικής και πολλές φορές άδικης γραφειοκρατίας.
Δεύτερη ερώτηση: Ʃε τέτοιες υποθέσεις δεν δικαιολογείται, για να µη πω, δεν επιβάλλεται η παρέµβαση του βουλευτού; Δεν είναι υποχρέωση του βουλευτού, να προωθεί στην Διοίκηση προσωπικά ερωτήµατα των πολιτών; Να ζητά εξηγήσεις και διορθώσεις, όταν ο πολίτης αδικείται; Ιδίως αν αυτός ο πολίτης είναι - όπως συχνά στις δικές µας επαρχίες- µικρών δυνατοτήτων, ευάλωτος, χωρίς κυριολεκτικά στον ήλιο µοίρα;
Πάντοτε βέβαια στα πλαίσια του Νόµου. Τον οποίον όµως Νόµο ερµηνεύει κ εφαρµόζει µια γραφειοκρατία, που δεν είναι, ούτε πάνσοφος, ούτε πανδικαία, ούτε φυσικά άµεµπτος!
Φυσικά η απάτη είναι έγκληµα! Είναι η προσπάθεια διόρθωσης όµως άδικων διοικητικών πράξεων παραβίαση του Νόµου ή προσπάθεια ορθής εφαρµογής του ;
Θα µου πείτε, δουλειά του βουλευτού είναι να θέτει κυρίως τα θεσµικά ζητήµατα. Ʃωστά! Και πώς θα αντιληφθεί όµως το θεσµικώς σωστό; δια της πλατωνικής ενοράσεως της Απολύτου Ιδέας; Αν δεν ασχοληθεί µε τα καθηµερινά προβλήµατα του κόσµου, πώς θα καταλήξει στην θεσµική αφαίρεση; Πώς θα καταλάβει, που πάσχει το σύστηµα για να το διορθώσει ;
Ας µη λησµονούµε: Τεράστιες οι θεσµικές βελτιώσεις, που γίνονται από τις Κυβερνήσεις Μητσοτάκη! Ο ΟΠΕΚΕΠΕ πήγε στην ΑΑΔΕ, δείτε το τελευταίο νόµο του Χατζηδάκη για το βαθύ κράτος! Έχουµε όµως ακόµη δρόµο µπροστά µας και όσον βαδίζουµε αυτόν τον δρόµο, ο βουλευτής παραµένει απαραίτητος συµπαραστάτης του κάθε πολίτη.
Και πάµε στην ουσία της µοµφής της ηθικής αυτουργίας: Κατά το κατηγορητήριο η Διοίκηση έχει εξ ορισµού δίκαιο κ ο πολίτης, που ζητά την βοήθεια του βουλευτού, είναι τουλάχιστον ύποπτος! Ο Βουλευτής υποστηρίζει τον πολίτη γιατί κερδίζει ! Μα τι κερδίζει; ουδείς κατηγορείται για χρηµατισµό!
Η απάντηση είναι: κερδίζει τον σταυρό ! Εάν όµως ο σταυρός είναι αµοιβή, δώρο, τότε ο πολίτης είναι δωροδότης και ο αιρετός δωρολήπτης.
Επιτρέψτε µου λοιπόν απλώς να επισηµάνω, ότι η διαδικασία, η οποία διευκολύνει ή µάλλον προκαλεί αυτήν την συναλλαγή, λέγεται «εκλογές»!
Αντιλαµβάνεσθε ελπίζω, ότι εδώ εισερχόµεθα πλέον σε ένα δρόµο εξαιρετικά ολισθηρό: Ο µόνος τρόπος, να τον διαβούµε µε ασφάλεια, είναι να ολοκληρώσουµε την διαδικασία, που εκκινεί σήµερα !
Δεν εννοώ σε προσωπικό επίπεδο. Εµείς θα πάµε στα δικαστήρια, θα βρούµε το δίκαιο µας! Άλλωστε, ότι ούτως ή άλλως ο βουλευτής, που βοηθά τον πολίτη , δεν έχει να φοβάται τίποτε! Ούτε ηθικά, ούτε νοµικά, και πολύ περισσότερο φυσικά ούτε πολιτικά!
Το ζητούµενον είναι, να απαντήσουµε στο θεσµικό διακύβευµα: ποια είναι η ουσία κ τα πλαίσια της πολιτικής δραστηριότητος του βουλευτού , ποιο το βάθος κ πλάτος της έννοιας του άρθρου 62 του Ʃυντάγµατος, ποια είναι η ηθική κ νοµική βάση του σταυρού προτίµησης; ποια η σηµασία του σταυρού προτίµησης για την συµµετοχή των πολιτών στα κοινά ;
Και κλείνω µε το ερώτηµα: Σε ποια άλλη χώρα διώκονται για ηθική αυτουργία σε απιστία αιρετοί µε µόνον όφελος τον σταυρό προτίµησης;
