Κοριτσάκι παρακολουθούσε τη μοδίστρα γιαγιά της να γαζώνει με τη ραπτομηχανή της στην κουζίνα, να βγάζει πατρόν και να κόβει γιακάδες πάνω σε εφημερίδες, φτιάχνοντας ρούχα από λίγα μέτρα υφάσματος. Δεν φανταζόταν όμως ποτέ πως αυτή η εικόνα των παιδικών της χρόνων θα γινόταν η δική της επαγγελματική πραγματικότητα πολλά χρόνια μετά. Η Δανάη Ραμπότα, αν και σπούδασε εμπορία και διαφήμιση, συνεχίζοντας στο Λονδίνο με ένα μεταπτυχιακό στο στρατηγικό μάρκετινγκ, δεν κατάφερε να αντισταθεί στο οικογενειακό γονίδιο, αλλά και στη διαχρονική αγάπη της για τη μόδα. Αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική της εταιρεία γυναικείων ενδυμάτων, τη Dart Clothing, στη Θεσσαλονίκη το 2020, θέλοντας, πέρα από τα δικά της ρούχα, να αναδείξει τη μαγεία και την τέχνη που κρύβεται στη διαδικασία.
Αξιοποιώντας ελληνικές πρώτες ύλες, η 38χρονη φτιάχνει ενδύματα made in… Θεσσαλονίκη και σχεδιάζει να κάνει το studio της επισκέψιμο, μετατρέποντάς το σε showroom όπου θα μπορεί να δείξει στους πελάτες τη διαδικασία από την οποία έχει περάσει το ρούχο που θα αγοράσουν, από τη γραμμή ενός μολυβιού μέχρι το έτοιμο ένδυμα. Άλλωστε, η ίδια θεωρεί πως αξίζει τον κόπο να έρθει κανείς κοντά στη μαγεία αυτή που τα τελευταία χρόνια τείνει να χαθεί μέσα στους γρήγορους ρυθμούς που ζούμε, καταναλώνουμε και ντυνόμαστε. Μάλιστα, συνηθίζει να ανεβάζει βίντεο από τον σχεδιασμό και τη ραφή των ρούχων σε αναρτήσεις της στα social media της εταιρείας, υπογραμμίζοντας ακριβώς την ανάγκη της να δείξει την αξία του χειροποίητου. Η Dart Clothing πήρε το όνομά της από τη λέξη dart, που σημαίνει πένσα, συνδυάζει όμως παράλληλα το όνομα Δανάη και την τέχνη (art), που διέπει τα κομμάτια της εταιρείας.
«Δίνω πολλή έμφαση στη λεπτομέρεια και μου αρέσει να συνδυάζω χρώματα και υφάσματα. Κάποιες φορές ο τρόπος μου είναι μίνιμαλ και άλλες όχι. Προτιμώ δε να φτιάχνω λίγα και καλά κομμάτια, υψηλής ποιότητας, που θα διαρκέσουν πολύ και θα προσθέσουν αξία στη ντουλάπα των γυναικών. Κι όλα αυτά απολαμβάνοντας τη διαδικασία» λέει στη Voria η Δανάη Ραμπότα. Το καλοκαίρι η επιχείρηση «μεταφέρεται» στην Άνδρο, από όπου η νεαρή Θεσσαλονικιά έλκει το ήμισυ της καταγωγής της, με το νησί να αποτελεί καλοκαιρινή πηγή έμπνευσης.
Η γιαγιά Αθηνά και η αγάπη για τη μόδα
Η Δανάη Ραμπότα γυρνώντας από τις σπουδές της στο εξωτερικό το 2009 άρχισε να δουλεύει στο μάρκετινγκ και στη διαφήμιση. Όταν όμως απέκτησε το πρώτο της παιδί και διέκοψε για λίγο, αισθάνθηκε πως για να επιστρέψει στη δουλειά, θα έπρεπε να κάνει κάτι που να αξίζει πραγματικά τον κόπο. Έτσι αποφάσισε να μάθει να δημιουργεί με τα χέρια της και παρακολούθησε ένα ταχύρρυθμο πρόγραμμα για μοντελίστ, συνεχίζοντας με πρακτική σε ένα ατελιέ.
Η ανάγκη της αυτή δεν ήταν τυχαία. Ακόμα και στο πρώτο της πτυχίο στην εμπορία και διαφήμιση επέλεγε συχνά ως θέμα των εργασιών της τη μόδα, ενώ και οι μνήμες της γιαγιάς Αθηνάς με τη ραπτομηχανή στο τραπέζι της κουζίνας φαίνεται πως δούλευαν υποσυνείδητα για χρόνια. Νιώθοντας μετά τις σπουδές πιο σίγουρη για τον εαυτό της ξεκίνησε να δημιουργεί τα δικά της ρούχα αρχικά από το σπίτι, ντύνοντας φίλους και γνωστούς. Το πρώτο της ένδυμα μάλιστα ήταν ένα γιλέκο, που ακόμα το θυμάται.
Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια προτού πάρει την απόφαση να στήσει τη δική της επιχείρηση και αυτό συνέβη, όταν βρέθηκε ο κατάλληλος χώρος για να στεγάσει το όνειρό της. Με πέντε γιλέκα και μερικά ακόμα ρούχα ξεκίνησε τη Dart Clothing, η οποία, όπως λέει στη Voria, αρχίζει από την ίδια και τελειώνει στην ίδια, αφού κάνει τα πάντα με τα χέρια της. Ούσα δε υπέρμαχος της slow fashion, θεωρεί πως πέρα από την απόκτηση ενός ακόμα ρούχου, πρέπει να στραφούμε στη διαδικασία της δημιουργίας του, καθώς εκεί κρύβεται η τέχνη. Συμπαραστάτης σε όλη αυτή την προσπάθεια είναι ο σύζυγός της Τάσος Κοντογιάννης.
«Εμπνέομαι από τις δικές μου ανάγκες, από αυτά που μου αρέσουν, αλλά και από τα δεδομένα της εποχής. Για παράδειγμα, κάνοντας τα πρώτα επιχειρηματικά βήματα μέσα στην καραντίνα, δημιούργησα και ενδύματα που δεν είχα σκεφτεί αρχικά, όπως τα φούτερ» λέει η Δανάη Ραμπότα, που την πρώτη φορά που είδε ρούχο της φορεμένο αισθάνθηκε μεγάλη περηφάνεια.