Ακόμα και σήμερα, εξακολουθούν να εκφράζονται ελεγχόμενες διαφωνίες στο εσωτερικό της Κουμουνδούρου για τη στάση που κράτησε ο ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα της ελληνο-γαλλικής συμφωνίας για την προμήθεια των τριών Belh@rra και της γενικότερης συμμαχίας με το Παρίσι. Οι υποστηρικτές της, ψιθυρίζουν το προφανές: «Ήμασταν εμείς που τις επιλέξαμε πρώτοι, που δρομολογήσαμε τη συμφωνία, που κάναμε την κρίσιμη δουλειά και τα χαρίσαμε όλα στον Μητσοτάκη». Πώς;
Η στάση που κράτησε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην σχετική συζήτηση και ψηφοφορία στη Βουλή, ήταν ολόκληρη ένα μεγάλο δώρο στη κυβέρνηση, σύμφωνα με τους θιασώτες αυτής της άποψης. Το οποίο εστάλη στο Μαξίμου, που δεν πίστευε κι αυτό τι γίνονταν εκείνες τις κρίσιμες ώρες στη Βουλή. Αντί να αναδειχθεί ο όποιος ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ στην όλη συμφωνία, ειπώθηκε ένα μεγάλο «όχι». Το αποτέλεσμα;
Εκτοτε, όποιο γκάλοπ είδε το φως της δημοσιότητας, μετρώντας τις επιπτώσεις αυτής της κίνησης, ήταν ένα Βατερλό για την εικόνα του κόμματος. Αλλά αναμενόμενο. Ποιος θα μπορούσε να συμφωνήσει με την άποψη πως η συγκεκριμένη συμφωνία επρόκειτο για αποτυχία;
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο, όμως, είναι ότι και αξιόλογο κομμάτι των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ γύρισαν την πλάτη στην επίσημη θέση του, στέλνοντας ένα πολύ – πολύ ηχηρό μήνυμα. Που δεν κρύβεται πίσω από τις φωνές και το θόρυβο για την εγκυρότητα των δημοσκοπήσεων και τα τοιαύτα, στα οποία επιδίδεται το τελευταίο διάστημα η ηγεσία του κόμματος. Πολλοί δε είναι εκείνοι που πιστεύουν πως κατ' αυτόν τον τρόπο γίνεται απλώς προσπάθεια να συγκαλυφθεί ένα λάθος. Ενδεχομένως, με ένα άλλο λάθος.