Το θέμα των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων είναι ένα από τα καυτά ζητήματα στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές. Βάσει της τελικής πρότασης της ελληνικής πλευράς, προτείνεται σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, όσων συνταξιοδοτούνται πριν από το 62ο έτος ηλικίας από το 2016 και έως το 2025. Από το 2016 έως το 2022 η αύξηση θα είναι ένα εξάμηνο ανά έτος, ενώ από το 2023 έως το 2025 η αύξηση θα είναι ένα έτος, κάθε χρόνο.
Σύμφωνα με την ελληνική πρόταση από τα 56,3 έτη στα οποία, κατά μέσο όρο, θα έβγαινε ένας δημόσιος υπάλληλος στη σύνταξη το 2016, θα φτάσει σταδιακά στα 60,7 έτη το 2022. Επιπλέον, από τα 60,2 έτη στα οποία θα έβγαινε στη σύνταξη κατά μέσο όρος ένας ασφαλισμένος του ΙΚΑ, το 2022 θα φτάσει σταδιακά στα 64,3 έτη.
Ωστόσο οι δανειστές ζητούν η κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων να γίνει από φέτος και χωρίς περίοδο προσαρμογής.
Δεν αποκλείεται να υπάρξει υπαναχώρηση της ελληνικής πλευράς στις πιέσεις των δανειστών για πιο άμεσες περικοπές στις πρόωρες συντάξεις. Μεταξύ άλλων, η περίοδος μείωσης να περιοριστεί σε 4 έτη, δηλαδή έως το 2020 και η έναρξη του μέτρου να γίνει από τον Ιούλιο του 2015.
Δεν θα θιγούν τα θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, καθώς και τα ασφαλιστικά δικαιώματα των μητέρων με ανήλικα τέκνα, των ατόμων με αναπηρία, των εργαζομένων σε βαρέα και ανθυγιεινά αλλά και των μητέρων.
Θεμελιωμένο δικαίωμα υφίσταται όταν ο ασφαλισμένος συμπληρώνει τον ελάχιστο χρόνο ασφάλισης και το όριο ηλικίας (όπου αυτό προβλέπεται) που απαιτούνται για τη συνταξιοδότησή του. Το θεμελιωμένο συνταξιοδοτικό δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί οποτεδήποτε και ο ασφαλισμένος έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει εργαζόμενος.
Επίσης σε περίπτωση αποχώρησης, θα υπάρχει πέναλτι μείωσης της σύνταξης κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες επιπλέον από το 6% που προβλέπει ήδη το σύστημα για κάθε χρόνο και έως 5 έτη πρόωρης συνταξιοδότησης.