Σε μια πιο ψύχραιμη εξέταση όλων όσων είδαν το φως της δημοσιότητας το προηγούμενο διάστημα, αναφορικά με την εμπλοκή των Ρώσων διπλωματών στις εσωτερικές ελληνικές εξελίξεις, επιχειρούν να προχωρήσουν διπλωματικοί παρατηρητές στην Αθήνα, τις τελευταίες ώρες. Τι σχολιάζουν; Πως τώρα που «κάθισε η σκόνη» με την ιστορία των απελάσεων, μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας, υπάρχουν δύο τουλάχιστον πράγματα που πρέπει να διευκρινισθούν:
1. Η ιστορία είδε το φως της δημοσιότητας λίγο πριν ξεκινήσει η σύνοδος του ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, όπου η Αθήνα ήθελε τη μεγαλύτερη δυνατή στήριξη από την Ουάσιγκτον, για πολλά θέματα. Όπως: Α. την άσκηση πίεσης στον Ερντογάν από τις ΗΠΑ, για μια συνάντηση Τσίπρα – Ερντογάν, την οποία ο τελευταίος αρνούνταν ως την τελευταία στιγμή και Β. την άσκηση πίεσης στην Τουρκία για τους δύο φυλακισμένους Έλληνες στρατιωτικούς που η ελληνική πλευρά έθεσε
2. Υποτίθεται ότι οι σχέσεις της Ελλάδας με τη Ρωσία ήταν τόσο καλές, που ο πρωθυπουργός Τσίπρας ετοιμάζονταν να επισκεφθεί – πάλι – τη Μόσχα, ενώ ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Λαβρόφ, έρχεται στην Αθήνα το Σεπτέμβριο. Πώς ξαφνικά «στράβωσε» τόσο πολύ η σχέση;
Η βασική αιτιολογία της ελληνικής πλευράς, που έκανε και τη σχετική διαρροή, ήταν ότι με ρωσικά κεφάλαια έγιναν οι συγκεντρώσεις το σκοπιανό ζήτημα, ενώ η διείσδυση του ρωσικού παράγοντα σε όλη τη Βόρειο Ελλάδα είναι κάτι παραπάνω από σημαντική. Η Μόσχα εννοείται ότι δεν συζητά καν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Όλα δείχνουν ότι αυτό το μέτωπο, που άνοιξε με τόσο μεγάλη ευκολία, θα κλείσει με άγνωστο τρόπο.