Δύο πρωτοποριακές τεχνικές για την αντιμετώπιση δύσκολων σαρκωμάτων των άκρων, που κατά κανόνα είναι επιθετικής μορφής καρκίνος, προστέθηκαν στη φαρέτρα της επιστημονικής κοινότητας.
Πρόκειται για λιγότερο επεμβατικές μεθόδους που έχουν πολύ καλά αποτελέσματα σε περιστατικά που δύσκολα αντιμετωπίζονται χειρουργικά. Τις εξελίξεις αυτές στον τομέα της χειρουργικής ογκολογίας παρουσίασε ο Έλληνας καθηγητής Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, Νικόλαος Βάσσος, στο 1ο Παγκόσμιο Πανομογενειακό Ιατρικό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Η πρώτη τεχνική είναι διεγχειρητική ακτινοθεραπεία, η οποία εφαρμόζεται σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα σάρκωμα επηρεάζει γειτονικές δομές, οι οποίες δεν μπορούν να αφαιρεθούν για λόγους ποιότητας ζωής. «Γίνεται ακτινοθεραπεία στο σημείο εκείνο που είναι το δύσκολο και μέσα σε 15 με 20 λεπτά και επέρχεται μείωση και καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Πρόκειται για την ακτινοβολία που χρησιμοποιείται και για άλλες μορφές καρκίνου, όπως του μαστού ή του ορθού, όμως με την εμφύτευση και κάποιων πρωτονίων, η ακτινοβολία είναι σαφώς μικρότερης δόσης και είναι στοχευμένη στο ακριβές πεδίο, το οποίο είναι της τάξης των πέντε με δέκα εκατοστών. Ο χειρουργός αντιμετωπίζει το πρόβλημα διεγχειρητικά, οπότε προστατεύονται όλες οι παρακείμενες δομές, αγγεία, νεύρα, πράγμα που δεν το εγγυάται η εξωτερική ακτινοβολία, πέρα από τις υπόλοιπες επιπλοκές που αυτή έχει. Με τη μέθοδο αυτή επιτυγχάνουμε τη νέκρωση των λίγων καρκινικών κυττάρων που έχουν απομείνει στο σημείο, ώστε να εξασφαλίσουμε άνετα και ασφαλή όρια εκτομής», εξήγησε στη Voria.gr ο κ. Βάσσος.
Η δεύτερη τεχνική αναφέρεται στην υπέρθερμη μεμονωμένη χημειοθεραπεία των άκρων. «Είναι μία χειρουργική μέθοδος που την εφαρμόζουμε προεγχειρητικά, δηλαδή πριν από το κύριο χειρουργείο. Έχοντας έναν όγκο σε ένα ιδιαίτερο σημείο του χεριού ή του ποδιού, απομονώνουμε το άκρο από την υπόλοιπη συστηματική κυκλοφορία μέσω συγκεκριμένων τεχνικών και δίνουμε χημειοθεραπευτικά στην αρτηρία και στη φλέβα, η οποία αιματώνει μόνο το συγκεκριμένο σημείο. Ουσιαστικά, η όποια χημειοθεραπεία, η όποια υπερθερμία και οι επιδράσεις της επέρχονται μόνο στο συγκεκριμένο άκρο και όχι στον υπόλοιπο οργανισμό. Στόχος της τεχνικής είναι να νεκροποιήσουμε τον όγκο και σε δεύτερο χρόνο, συνήθως έπειτα από έξι με οχτώ εβδομάδες, να προβούμε στην αφαίρεση», ανέφερε ο καθηγητής.
Οι τεχνικές αυτές εφαρμόζονται σε πιστοποιημένα και εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού, που στην Ευρώπη δεν είναι περισσότερα από πέντε. «Στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν έχουμε αυτή τη δυνατότητα, ειδικά σε ό,τι αφορά τη διεγχειρητική τεχνολογία και είναι κάτι που στο πλαίσιο της συνεργασίας της Ελληνικής Ιατρικής Διασποράς με τα ελληνικά πανεπιστήμια και τον ιατρικό κόσμο θέλουμε να φέρουμε στην πατρίδα μας», τόνισε ο κ. Βάσσος.
Σπάνιος αλλά επιθετικός καρκίνος
Τα σαρκώματα είναι καρκίνοι που αναπτύσσονται στα οστά και τους μαλακούς ιστούς, συμπεριλαμβανομένων του λίπους, των μυών, των αιμοφόρων αγγείων, των νεύρων, των βαθιών ιστών του δέρματος και των ινωδών ιστών. Βάσει βιβλιογραφίας θεωρούνται σπάνιοι όγκοι που αφορούν 6 με 8 άτομα ανά 100.000 πληθυσμό.
«Η κλινική μας εμπειρία δείχνει ότι είναι πολύ περισσότερα. Πρόκειται για έναν όγκο που δεν είναι τόσο συχνός όσο του μαστού, όμως με τα σύγχρονα μέσα που διαθέτουμε διαγιγνώσκονται όλο και περισσότερο. Είναι επιθετικός καρκίνος όχι βέβαια σε όλες του τις μορφές. Κάποια σαρκώματα είναι λιγότερο μεταστατικά, αλλά και κάποια είναι σαφώς επιθετικότερα και ειδικά αυτά που προσβάλλουν τις νεαρότερες ηλικίες, ακόμα και την παιδική. Γι’ αυτό θεωρώ πως είναι σημαντικό να μάθει ο κόσμος τι είναι -γιατί ακόμα και η λέξη σάρκωμα είναι άγνωστη για το ευρύ κοινό- και να γίνει κοινωνός των νέων τεχνικών που υπάρχουν», κατέληξε ο καθηγητής