Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 76 ετών, ο Τάσος Γουδέλης, συγγραφέας, θεωρητικός του κινηματογράφου και ένας από τους πιο διακριτούς εκπροσώπους της ελληνικής πολιτιστικής σκηνής.
Τη θλιβερή είδηση έκανε γνωστή με ανάρτησής του στο Facebook ο στενός του φίλος και συνεργάτης, ποιητής Κώστας Μαυρουδής, συνεκδότης του στο περιοδικό «Δέντρο».
Ο αποχαιρετισμός της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου
Tην ώρα που το Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους «τρέχει» την 48η διοργάνωσή του στη Δράμα, ο βίος ενός από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του, του Τάσου Γουδέλη, σταμάτησε. Δεν ήταν μόνον ένας από τους πρώτους που στάθηκαν με κάθε τρόπο (ετήσια παρουσία, συμμετοχή σε κριτικές επιτροπές, συμμετοχή ως διαγωνιζόμενος) δίπλα σε κάθε βήμα του Φεστιβάλ, αλλά πριν απ’ όλα υπήρξε ένας σημαντικότατος χειριστής της σκέψης και του λόγου.
Ως κριτικός κινηματογράφου και μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (Π.Ε.Κ.Κ.) μερίμνησε πάντα για την ανάλυση θεωρητικών ζητημάτων της έβδομης τέχνης, με τη γραφή ως κύριο όπλο του. Η ιδιαίτερη καλλιέπεια των κειμένων του ήταν αυτή που του χάριζε την εκτίμηση όλου του κινηματογραφικού χώρου και από μια στιγμή και μετά και του λογοτεχνικού. Συνεκδότης, μαζί με τον Κώστα Μαυρουδή, του περιοδικού «Δέντρο», όπου φιλοξενήθηκαν τα κριτικά του κείμενα, πέρασε ευδοκίμως και στο χώρο της συγγραφής. Με πρώτο βιβλίο του τα «Αρπακτικά», η συνέχεια του επεφύλασσε τη βράβευση με το Κρατικό βραβείο διηγήματος και το βραβείο διηγήματος του περιοδικού «Διαβάζω» για τη «Γυναίκα που μιλά». Ξεχωριστή θέση στην ελληνική λογοτεχνία πήραν και οι έξοχες «Οικογενειακές ιστορίες», μια μεστή άσκηση σύγχρονης γραφής, όπως και άλλα συγγραφικά του πονήματα.
Η Π.Ε.Κ.Κ. αποχαιρετά έναν άνθρωπο που ως τις τελευταίες του στιγμές συμμετείχε ενεργά, με προσωπική παρουσία και συμμετοχή στα διοικητικά συμβούλιά της, και έδειξε τον τρόπο με τον οποίο ένας δημιουργός -είτε ως συγγραφέας είτε ως κριτικός- γνωρίζει να τιμά το πιο αιχμηρό όργανό του, τη γραφή.