του Κώστα Παπαστεργίου*
Η Πρόεδρος της Γεωργίας, Σαλομέ Ζουραμπισβίλι, μία ημέρα μετά τις εκλογές, δήλωσε ότι οι εκλογές «κλάπηκαν». Έχοντας παρευρεθεί στην Τιφλίδα για πέντε ημέρες με σκοπό την εποπτεία των εκλογών, τολμώ να πω ότι η δήλωση μου έκανε ισχυρή εντύπωση.
Το σύστημα που υιοθετήθηκε για τις εκλογές στη Γεωργία φαίνεται αδιάρρηκτο. Πρόκειται για ένα υβριδικό σύστημα υψηλών προδιαγραφών, που υιοθετήθηκε μεταξύ άλλων σε Καναδά, Βουλγαρία και Ρουμανία, με μηχανική/ψηφιακή υποστήριξη, αλλά όχι εξ ολοκλήρου ψηφιακό. Προτού ο ψηφοφόρος ψηφίσει, η ταυτότητά του περνά από υπολογιστή, ο οποίος εκδίδει ταινία με τα στοιχεία του, τη φωτογραφία του και την ώρα. Η ταινία αυτή υπογράφεται από τον ψηφοφόρο και παραμένει σε κλειστό κουτί στο τμήμα. Πριν πέσει στην κάλπη, το ψηφοδέλτιο, το οποίο έχει μόνο κόμματα, σκανάρεται και καταμετριέται ψηφιακά επί τόπου. Αυτό δηλαδή που το καθιστά εξαιρετικά αξιόπιστο είναι η ψηφιακή και real time καταγραφή ψηφοφόρων και καταμέτρηση ψήφων, πριν αγγίξει ανθρώπινο χέρι την κάλπη. Αν κάποιος αμφισβητεί το αποτέλεσμα, το μόνο που έχει να κάνει είναι να διασταυρώσει τα αποτελέσματα που κατέγραψε η μηχανή, με τις πραγματικές/χάρτινες ψήφους μαζί με τις ταινίες που υπογράφονται από τους ψηφοφόρους.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι σε κάθε τμήμα υπήρχε επιτροπή 11 έως 17 ατόμων, που περιλάμβανε και εκπροσώπους όλων των κομμάτων, ενώ ολόκληρη η Τιφλίδα έβριθε κυριολεκτικά από διεθνείς και εγχώριους παρατηρητές.
Οι εκλογές διεξήχθησαν σε κλίμα ακραίας πόλωσης, βαθμού άγνωστου για τη χώρα μας τα τελευταία τουλάχιστον 40 χρόνια. Είναι αναπόφευκτο να υπήρξαν εντάσεις και ανεπιθύμητες ενέργειες. Επαρκούν όμως για να ανατρέψουν μία διαφορά 40 μονάδων που καταγράφτηκε με το παραπάνω σύστημα; Θεωρώ ότι οι δηλώσεις της Προέδρου της χώρας ήταν πρόωρα διχαστικές. Θα πρέπει να υφίστανται αδιάσειστα στοιχεία, ώστε να καταγγελθεί νοθεία από την Πρόεδρο.
Τίποτα συγκεκριμένο, το οποίο να συνιστά παρέμβαση στη κάλπη, δεν έχει αναφερθεί. Την πιο συγκεκριμένη αναφορά αποτελεί το αφήγημα ότι αφαιρέθηκαν οι ταυτότητες από μέλη οικογένειας προσώπων που έχουν κάποιου τύπου εξάρτηση από το κράτος (φυλακισμένοι, δημόσιοι υπάλληλοι) ώστε να ψηφίσουν ημέτεροι με αυτές. Σε αυτή τη περίπτωση, ακόμα και αν η επιτροπή του τμήματος έκανε τα «στραβά μάτια», θα υπάρχει μία ταινία με το όνομα και τη φωτογραφία του κάθε ψηφοφόρου του οποίου κλάπηκε η ταυτότητα, αλλά χωρίς την υπογραφή του. Αν υπάρχουν συγκεκριμένες καταγγελίες, θα πρέπει να αποφανθεί η δικαιοσύνη. Η δε καχυποψία αυτή μεταδίδεται ανεπεξέργαστη από τον δυτικό τύπο, δίχως δίκαιη εκπροσώπηση της αντίθετης γνώμης.
Το συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα εγείρει εύλογα ερωτήματα σε όσους γνωρίζουν την πρόσφατη ιστορία της χώρας. Όπως επίσης η γνώμη ότι η Ρωσία θα επέτρεπε ανεπηρέαστες εκλογές στο «μαλακό της υπογάστριο» είναι μάλλον αφελής, και το κυβερνών κόμμα που κέρδισε κατηγορείται για κρυφή φιλορωσική ατζέντα. Ίσως όμως θα πρέπει να προσθέσουμε στην εξίσωση ότι το εκλογικό σώμα της Γεωργίας, το οποίο έχει παραδοσιακά υψηλό μορφωτικό επίπεδο, εκτίμησε το επιχείρημα ότι μία πιο διαλλακτική στάση απέναντι στη Ρωσία θα απομάκρυνε το ενδεχόμενο ενός ακόμα πολέμου (έχει ήδη απολέσει το 20% των εδαφών της), κατά τον οποίο οι ηγέτες της θα έπρεπε να παρακαλάνε τον δυτικό κόσμο για στήριξη, ώστε να αποφύγουν την ολική καταστροφή, όπως συμβαίνει τώρα με την Ουκρανία, με αμφίβολα αποτελέσματα.
Η κριτική και η προβολή αξιώσεων από μέρους της Ε.Ε. είναι εύκολη όταν γίνεται μακριά από το μέτωπο. Και σε κάθε περίπτωση, πριν από μία τόσο σοβαρή μομφή πρέπει να βγαίνουν στο φως εξακριβωμένα στοιχεία. Οι ίδιες κατηγορίες για νοθεία προβλήθηκαν και στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση, δηλητηριάζοντας περαιτέρω την ατμόσφαιρα για 40 ημέρες, προτού ανακληθούν. Ας μην ξεχνάμε ότι η αυτοδιάθεση βρίσκεται στον πυρήνα των αξιών της Ε.Ε.
*Ο Κώστας Παπαστεργίου είναι δικηγόρος Θεσσαλονίκης και επόπτης των εκλογών της Γεωργίας, με διαπίστευση από τη Media Holding Spaces