του Άρη Ζαμπουρίδη
Πρόσφατα ο ΠΟΥ ανακοίνωσε ότι την περίοδο της επιδημίας του κορωνοϊού χάθηκαν 67 εκατομμύρια δόσεις τακτικών εμβολιασμών βρεφών, παιδιών και ενηλίκων. Αυτό προκαλεί μια παγκόσμια ανησυχία για την επανεμφάνιση νόσων επικίνδυνων για την ανθρωπότητα.
Σύμφωνα με τον ΠΟΥ οι εμβολιασμοί μαζί με τη διάθεση καθαρού πόσιμου νερού αποτελούν δύο από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ανθρωπότητας τον προηγούμενο αιώνα. Πριν τους εμβολιασμούς τον 20 αιώνα χάθηκαν μόνο από την Ευλογιά περισσότεροι από 300 εκατομμύρια άνθρωποι, όταν από τους πολέμους το ίδιο διάστημα χάθηκαν 100 εκατομμύρια άνθρωποι.
Τα εμβόλια αποτελούν δημόσιο αγαθό και μας προστατεύουν από σοβαρά λοιμώδη νοσήματα τα οποία μέχρι πριν λίγες δεκαετίες προκαλούσαν σοβαρές επιπλοκές και θανάτους σε βρέφη, παιδιά και ενήλικες. Με τα προγράμματα εμβολιασμών σε Ευρώπη και Αμερική επιτεύχθηκε η εκρίζωση της Ευλογιάς και τα τελευταία 20 χρόνια της Πολυμυελίτιδας. Παρόλο αυτά πρόσφατα βρέθηκαν κρούσματα του ιού και ανιχνεύθηκε ο ιός σε αστικά λύματα, που καθιστούν επιτακτική την ανάγκη επαγρύπνησης και μη εφησυχασμού.
Στις μέρες μας κάθε 60 δευτερόλεπτα σώζονται παγκοσμίως από τα εμβόλια πέντε άνθρωποι και κάθε χρόνο 2-3 εκατομμύρια άνθρωποι. Σήμερα υπάρχουν στη διάθεσή μας πολλά εμβόλια για την πρόληψη σοβαρών ασθενειών. Σε κάθε χώρα υπάρχουν Επιτροπές Εμβολιασμών που ανάλογα την επιδημολογία των νοσημάτων καθορίζουν τα Προγράμματα Εμβολιασμών για βρέφη, παιδιά και ενήλικες.
Ο εμβολιασμός προστατεύει τον ίδιο εμβολιαζόμενο όμως έμμεσα και όλους τους επίνοσους που βρίσκονται στο περιβάλλον του. Το ότι δεν εμφανίζονται οι νόσοι οφείλεται στην μεγάλη εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού με αποτέλεσμα να προκαλείται έμμεση προφύλαξη και σε όσους παραμένουν ανεμβολίαστοι. Αν όμως η κάλυψη του πληθυσμού μειωθεί αργά ή γρήγορα θα επανεμφανιστούν οι σοβαρές νόσοι, όπως έγινε με την Πολυομυελίτιδα και την Ιλαρά. Στην περίπτωση αυτή φυσικά η νόσος θα αφορά τους επίνοσους.
Πρέπει να υπολογίσουμε ότι στην κοινωνία μας υπάρχουν και άνθρωποι, παιδιά και ενήλικες, με σοβαρές παθήσεις, όπως ανοσοκατασταλμένα ή άτομα που για ιατρικούς λόγους δεν μπορούν να εμβολιαστούν και είναι πιο ευάλωτα σε οποιαδήποτε λοιμώδη νόσο, που έμμεσα προστατεύονται με τη συλλογική ανοσία ή ανοσία της κοινότητας ή πιο γνωστή σε όλους “ανοσία αγέλης”.
Ο εμβολιασμός είναι δικαίωμα, όμως και κοινωνική ευθύνη, γιατί όλοι έχουμε δικαίωμα στην υγεία.
Ο Άρης Ζαμπουρίδης είναι Παιδίατρος - Διδάκτωρ Ιατρικής ΑΠΘ - Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τη δημοτική παράταξη «Ναι στη Θεσσαλονίκη»
