To πρόβλημα είναι μεγάλο, αν και υποτιμάται. Ακόμα και αν η ελληνική διαπραγματευτική ομάδα καταλήξει σε μια συμφωνία με τους δανειστές, θα πρέπει να κλείσει μια κρίσιμη εκκρεμότητα που θα απειλεί να την τινάξει στον αέρα, ακόμα και στο «και 5'». Ο λόγος αφορά στην διάρκεια της συμφωνίας, που στην ουσία θα πρόκειται για δεύτερη παράταση της πέμπτης αξιολόγησης, που ακόμα δεν έχει κλείσει.
Η Ελλάδα ζητά να έχει διάρκεια μέχρι το Μάρτιο του 2016. Οι δανειστές απαντούν έως τον Σεπτέμβριο, κατά συνέπεια αν πάρουμε μέχρι τον Οκτώβριο ή ακόμα καλύτερα μέχρι το Νοέμβριο, θα πρόκειται για σημαντική επιτυχία.
Όπως επιτυχία θα είναι βεβαίως να δρομολογηθεί μια οποιαδήποτε συμφωνία - παράταση σε τόσο σύνομο χρονικό διάστημα (απλά, ώρες), και συγκεκριμένα έως τη Δευτέρα όταν συγκαλείται η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής. Αν και ενδεχομένως να υπάρχει ο τρόπος για μια μικρή καθυστέρηση και αντί για αυτή την έκτακτη ή την επόμενη τακτική Σύνοδο να συγκλιθεί μια ακόμα έκτακτη λίγο μετά. Και πάντως πριν από το τέλος Ιουνίου, καθώς την 1η Ιουλίου η χώρα μένει χωρίς την κάλυψη προγράμματος.
Ένα θέμα που υπάρχει με τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια που κλείνουν για τις θερινές τους διακοπές, ξεπερνιέται. Κι αυτό γιατί υπάρχει μια άποψη που υποστηρίζει ότι αν η επέκταση της πέμπτης αξιολόγησης που θα συμφωνηθεί, είναι μικρή, τότε δεν θα χρειάζεται «φρέσκο» χρήμα.