Στην «κοινή μοίρα» Ηνωμένων Πολιτειών και Ευρώπης αναφέρθηκε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο κατά την ομιλία του στην Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, υπογραμμίζοντας ότι η πορεία της ευρωπαϊκής ηπείρου «δεν θα είναι ποτέ αδιάφορη» για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και καλώντας σε ανανέωση της διατλαντικής συμμαχίας.
«Συγκεντρωνόμαστε εδώ σήμερα ως μέλη μιας ιστορικής συμμαχίας, μιας συμμαχίας που έσωσε και άλλαξε τον κόσμο», ανέφερε, παραπέμποντας στην πρώτη Διάσκεψη του 1963, όταν –όπως είπε– η Ευρώπη ήταν διχασμένη και «η γραμμή ανάμεσα στον κομμουνισμό και την ελευθερία περνούσε μέσα από την καρδιά της Γερμανίας». Τότε, σημείωσε, «ο σοβιετικός κομμουνισμός βρισκόταν σε πορεία επέκτασης» και «χιλιάδες χρόνια δυτικού πολιτισμού κρέμονταν από μια κλωστή».
Διαβάστε: Το μήνυμα της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου: Στόχος η ευρωπαϊκή πυρηνική ομπρέλα
Κατά τον κ. Ρούμπιο, η Δύση επικράτησε επειδή ήταν ενωμένη «όχι μόνο από αυτό εναντίον του οποίου πολεμούσε, αλλά και από αυτό για το οποίο πολεμούσε». Ωστόσο, υποστήριξε ότι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου επικράτησε «η αυταπάτη» περί «τέλους της ιστορίας» και η πεποίθηση ότι το φιλελεύθερο δημοκρατικό μοντέλο θα καθίστατο καθολικό.
Όπως είπε, στο πλαίσιο αυτό υιοθετήθηκε «ένα δογματικό όραμα ελεύθερου και ανεμπόδιστου εμπορίου», την ώρα που προχωρούσε η αποβιομηχάνιση και εκατομμύρια θέσεις εργασίας μεταφέρονταν στο εξωτερικό. Παράλληλα, έκανε λόγο για εκχώρηση κυριαρχικών αρμοδιοτήτων σε διεθνείς θεσμούς και για διόγκωση του κοινωνικού κράτους εις βάρος της αμυντικής ικανότητας.
Δείτε επίσης: Politico για τη Διάσκεψη του Μονάχου: Η Ευρώπη ξοδεύει περισσότερα για την Άμυνα και μπορεί να ορθώσει ανάστημα στον Τραμπ
Άσκησε επίσης κριτική στις πράσινες πολιτικές, υποστηρίζοντας ότι «φτωχοποίησαν τους πολίτες», τη στιγμή που, όπως είπε, ανταγωνιστικές χώρες συνέχισαν να αξιοποιούν ορυκτά καύσιμα.
Για το μεταναστευτικό, έκανε λόγο για «πρωτοφανές κύμα μαζικής μετανάστευσης» που, κατά την άποψή του, απειλεί τη συνοχή των δυτικών κοινωνιών, τονίζοντας ότι «η ανάκτηση του ελέγχου των εθνικών συνόρων» αποτελεί «θεμελιώδη πράξη εθνικής κυριαρχίας».
Ο Ρούμπιο έκανε λόγο για σφάλματα, τα οποία απέδωσε συλλογικά στη Δύση. «Κάναμε αυτά τα λάθη μαζί και τώρα μαζί οφείλουμε να προχωρήσουμε μπροστά», ανέφερε και υπογράμμισε ότι υπό τον Ντόναλντ Τραμπ οι Ηνωμένες Πολιτείες «θα αναλάβουν εκ νέου το έργο της ανανέωσης και της αποκατάστασης», επιδιώκοντας μια ισχυρή Ευρώπη.
«Δεν θέλουμε συμμάχους αδύναμους», είπε, προσθέτοντας ότι η Ουάσιγκτον επιθυμεί εταίρους «ικανούς να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους» και υπερήφανους για τον πολιτισμό και την κληρονομιά τους.
Αναφερόμενος στη διεθνή αρχιτεκτονική, σημείωσε ότι οι υφιστάμενοι οργανισμοί δεν χρειάζεται να διαλυθούν αλλά να μεταρρυθμιστούν. Για τον ΟΗΕ έκανε λόγο για «τεράστιες δυνατότητες», επισημαίνοντας ωστόσο ότι έχει αποδειχθεί ανίσχυρος σε κρίσεις όπως η Ουκρανία και η Γάζα.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε και στο NATO, τονίζοντας ότι ΗΠΑ και Ευρώπη «έχουν αιμορραγήσει και έχουν πεθάνει ο ένας δίπλα στον άλλον».
Σε αναφορά του στην πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης, μνημόνευσε, μεταξύ άλλων, τον Μότσαρτ, τον Μπετόβεν και τον Σέξπιρ, κάνοντας λόγο για κοινές ιστορικές και πολιτισμικές ρίζες, ενώ οι αναφορές τους στους Beatles και τους Rolling Stones προκάλεσαν γέλιο στο ακροατήριο.
«Δεν επιδιώκουμε τον διαχωρισμό, αλλά την αναζωογόνηση μιας παλιάς φιλίας», ανέφερε, προσθέτοντας ότι οι ΗΠΑ επιθυμούν να χαράξουν την πορεία για «έναν νέο αιώνα ευημερίας» από κοινού με την Ευρώπη.
«Δεν ξέρουμε αν οι Ρώσοι είναι σοβαροί στο να τερματίσουν τον πόλεμο»
Ο Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον θα προσπαθήσει να επιτύχει συμφωνία ειρήνης στην Ουκρανία, αλλά εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με το αν η Ρωσία πραγματικά επιθυμεί να τερματίσει τις εχθροπραξίες.
«Δεν ξέρουμε αν οι Ρώσοι είναι σοβαροί στο να τερματίσουν τον πόλεμο. Λένε ότι είναι», είπε ο Ρούμπιο κατά τη διάρκεια συνεδρίας ερωτήσεων και απαντήσεων μετά την ομιλία του στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. «Αυτό που δεν μπορούμε να απαντήσουμε, αλλά θα συνεχίσουμε να δοκιμάζουμε, είναι το αποτέλεσμα που η Ουκρανία μπορεί να αποδεχτεί και η Ρωσία να αποδεχτεί. Αυτό παραμένει αδιευκρίνιστο μέχρι τώρα».
