Δεν εννοούμε ευκαιριακά, λόγω των εορτών, όπου για κάποιες μέρες αδέλφια που ζουν σε διαφορετικές πόλεις, βρίσκουν την ευκαιρία να συναντηθούν στο πατρικό σπίτι σε κάποιο χωριό. Αλλά μόνιμη επανένωση, που την επιβάλει η οικονομική κρίση.
Τις τελευταίες δεκαετίες, λίγο η στενότητα χώρου στα διαμερίσματα, λίγο η επιθυμία των νεόνυμφων να ζήσουν μόνοι τους μακριά από επιρροές πεθερικών, αλλά και η αύξηση του μέσου όρου ζωής, ώστε οι συνταξιούχοι παππούδες και γιαγιάδες να μην είναι απόμαχοι, αλλά να θέλουν τώρα κι αυτοί την ησυχία τους και να μη παριστάνουν τους παιδοφύλακες, χώρισαν τις οικογένειες.
Έλα όμως, που τώρα τα νούμερα δεν βγαίνουν! Ερευνώντας το θέμα, διαπιστώθηκε ότι μόνο στον περίγυρό μας, τέσσερις οικογένειες αποφάσισαν να ξανασμίξουν. Γιατί διπλά ενοίκια (κοινόχρηστα κ.λπ.); Γιατί διπλή κατσαρόλα; Γιατί έξοδα για παιδικό σταθμό ή οίκο ευγηρίας; Ξεχάστηκαν τα αρνητικά που οδήγησαν στον χωρισμό και με αμοιβαίες υποχωρήσεις, επανερχόμαστε φαίνεται στα παλιά.
Τι σου κάνει το άτιμο το ΔΝΤ…