του Φίλιππου Α. Αραβανόπουλου
Η έντονη περιβαλλοντική μεταβολή που προκαλείται κυρίως από την κλιματική αλλαγή και τη ρύπανση, δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στα δασικά οικοσυστήματα και προξενεί αλλαγές στη γενετική δομή και την προσαρμοστικότητα των δασικών δέντρων, των κύριων πυλώνων σταθερότητας και λειτουργικότητας των φυσικών οικοσυστημάτων. Για τον λόγο αυτόν, ένα κύριο ερευνητικό ερώτημα που απασχολεί τους επιστήμονες σήμερα είναι κατά πόσο οι φυσικοί πληθυσμοί θα προσαρμοστούν τοπικά σε ένα περιβάλλον καταπόνησης ή θα εκφυλιστούν και θα εξαφανιστούν τοπικά.
Στη χώρα μας το ερώτημα αυτό μπορεί να τεθεί σε ένα πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο: η εξόρυξη και καύση λιγνίτη στο λεκανοπέδιο Αμύνταιου-Κοζάνης-Πτολεμαΐδας και στο λεκανοπέδιο Μεγαλόπολης μπορεί για δεκαετίες να κάλυψε το 65%-80% των αναγκών ηλεκτροπαραγωγής της χώρας, δημιούργησε όμως και ένα σημαντικό φορτίο ρύπανσης στις περιοχές αυτές. Σήμερα που παρακολουθούμε το μάλλον μετέωρο ακόμη βήμα της πράσινης μετάβασης, μπορούμε να ρωτήσουμε: υπάρχει ή δεν υπάρχει επίδραση της συσσωρευμένης ρύπανσης στο DNA των εκτεθειμένων για δεκαετίες δασικών δένδρων στις περιοχές αυτές; Αν υπάρχει, ποια είναι τα αποτελέσματα της; Και αν για κάποιον λόγο καθυστερήσει η πράσινη μετάβαση, πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί η κατάσταση στις περιοχές αυτές;
Διαβάστε περισσότερα στη Greenagenda.gr