Έτος 2014. Κάθομαι και παρακολουθώ την αγαπημένη μου Γιουβέντους μαζί με παρέα σ' ένα καφέ-μπαρ της Θεσσαλονίκης. Άλλη μία χρονιά κυριαρχίας, ένα ακόμη παιχνίδι στο Campionato και τρεις βαθμοί στο σακούλι, οι νίκες τότε ήταν ρουτίνα, μου διαφεύγει μέχρι και η αντίπαλη ομάδα.
Ξάφνου ακούω μία φωνή που δεν γνωρίζω, ένας άσχετος τύπος σε άλλη τηλεόραση να με ρωτά «φιλαράκι ξες πόσο είναι η Αταλάντα;»
Η ποια; Ποια Αταλάντα; Ποιον μπορεί να ενδιαφέρει ακόμη και αν την πόνταρε στο λαοφιλές στοίχημα για να έχει κέρδος, φάνηκε σαν αστείο το να ενδιαφέρεται κάποιος για το τι συμβαίνει με αυτόν τον σύλλογο στο ταπεινό Μπέργκαμο της κραταιάς Λομβαρδίας. Εκεί όπου (σχεδόν) όλα επισκιάζονται από τη δυναμική των Μίλαν και Ίντερ...
Κι' όμως, δέκα χρόνια μετά, αυτό δεν μπορεί να τεθεί καν σαν ερώτημα, δεν δύναται ν' αποτελέσει μία απορία μεταξύ τύρου και αχλαδιού σ' ένα μπαρ. Η Αταλάντα Μπεργκαμάσκα Κάλτσιο αποτελεί σταθερά υπολογίσιμη δύναμη στην Ιταλία, με μετεωρική και ζηλευτή άνοδο, παίζοντας κατ' ομολογίαν το κορυφαίο ποδόσφαιρο και για πρώτη φορά στην ιστορία της είναι έτοιμη να διεκδικήσει μέσα σε λίγες ημέρες, δύο σπουδαία τρόπαια.
Οι «μπεργκαμάσκι» αντιμετωπίζουν απόψε (15/5, 22:00) στο «Olimpico» της Ρώμης τον κορυφαίο ιταλικό σύλλογο, τη Γιουβέντους, στον τελικό του Coppa Italia ενώ μία εβδομάδα αργότερα (22/5) θα συμμετάσχουν στον πρώτο ευρωπαϊκό τους τελικό, αυτόν του Europa League, απέναντι στην εντυπωσιακή φέτος Μπάγερ Λεβερκούζεν, στο «Aviva Stadium» του Δουβλίνου. Τα 61 χρόνια μακριά από τους τίτλους είναι πολλά για το καμάρι του Μπέργκαμο και η αρχή μπορεί να γίνει σήμερα, απέναντι στους «μπιανκονέρι» που βρίσκονται στα χειρότερά τους μετά την αναστήλωση της αυτοκρατορίας.
Το σύνολο του Τζιαμπιέρο Γκασπερίνι δεν θα είναι μόνο στην Αιώνια Πόλη καθώς εκατοντάδες χιλιάδες υποστηρικτές από το Μπέργκαμο, την Ιταλία γενικότερα αλλά και διάφορα σημεία της Ευρώπης θα βρίσκονται στο πλευρό του. Ένα εξ αυτών είναι και η Ελλάδα μέσω του «Atalanta Club Salonicco». Ένα κλαμπ ultras με βάση τη Θεσσαλονίκη και μέλη πανελλαδικά με πυξίδα την αγάπη για την Αταλάντα θα έχει εκπροσώπηση στο εμβληματικό «Olimpico», ώστε να βάλει το λιθαράκι του για την κατάκτηση του πολυπόθητου τροπαίου.
Για τους σπόρους που φυτεύτηκαν στη Θεσσαλονίκη και έγιναν ένα μεγάλο δέντρο, μία υπολογίσιμη δύναμη, εντός και εκτός γηπέδων, μιλά στη Voria.gr ο Γιώργος Ευθυμιάδης, εκ των ιδρυτικών μελών του κλαμπ.
«Δεν μαζευόμαστε απλώς για να δούμε παιχνίδια, είμαστε κλαμπ ultras που κάνει εκδρομές και έχει παρουσία στο γήπεδο. Αρχικά το 2008 έγινε η πρώτη γνωριμία, δύο παρέες 10 ατόμων συνολικά που παρακολουθούσαμε την Αταλάντα και το 2015 ξεκίνησε δυναμικά η προσπάθειά μας. Δεν πήγαινε το μυαλό μας τότε πως χρόνια μετά μπορεί η ομάδα να πρωταγωνιστεί. Μας τράβηξε το οπαδικό της κίνημα, είναι έρωτας με την πρώτη ματιά, δεν το ορίσαμε εμείς...», ανέφερε αρχικά.
Για την πορεία του κλαμπ τόνισε: «Από το 2015 έως και το 2019 φτάσαμε τα 200 μέλη, μας επηρέασε το lockdown στον κορωνοϊό, όλα άλλαξαν έπειτα από το ματς με τη Βαλένθια στο Μιλάνο για το Champions League, όπου είχαμε παρουσία. Από εκεί και μετά είμαστε 50 ενεργά μέλη. Είχαμε θέματα καθώς το πέταλο ήταν κλειστό λόγω εργασιών και σε χωρητικότητα 14.000 του γηπέδου δίνονταν 6 με 7.000 εισιτήρια, δίνανε προτεραιότητα στα διαρκείας με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να πάμε μαζικά. Μετά τις επιτυχίες της Αταλάντα, ο κόσμος μας πλησιάζει. Υπάρχει ενδιαφέρον γιατί είναι συμπαθητική ομάδα αγωνιστικά, ο κόσμος βλέπει κάτι καλό, δεν είναι ούτε βρόμικη, ούτε διαπλεκόμενη. Με λίγα χρήματα σε μία επαρχιακή πόλη, έχει σταθερό προπονητή και πραγματοποιεί εντυπωσιακές εμφανίσεις με μεγάλες νίκες»
Για το αν υπάρχει επισημότητα ανέφερε: «Είμαστε αναγνωρισμένοι, αδελφοποιημένοι με το κλαμπ «ΑTA ISOLA» και ενταγμένοι στην Curva Nord. Δεν υπάρχουν ωστόσο σε μας συνδρομές γιατί δεν μπορούμε να δώσουμε στα μέλη παροχές όπως θα ήταν δυνατό αν η Αταλάντα ήταν στην Ελλάδα. Επίσης είναι σημαντικό να τονιστεί πως κανένα κλαμπ της Αταλάντα δεν διαχειρίζεται εισιτήρια. Αυτά βγαίνουν ηλεκτρονικά από τη vivaticket. Βγάζουμε κάποιες φορές διάφορα προϊόντα τα οποία τα μοιράζουμε μεταξύ μας χωρίς χρήματα και ένας πυρήνας δέκα ατόμων πληρώνουμε το ενοίκιο για το μέρος που μαζευόμαστε. Όλα γίνονται για ν' ακουστεί ότι υπάρχουν οπαδοί της Αταλάντα και στη χώρα μας».
Για τις παρουσίες και τις πιο ξεχωριστές στιγμές είπε: «Διαλέγουμε 2-3 αγώνες τον χρόνο για να πάμε, είχαμε την πρώτη μας ευρωπαϊκή παρουσία και στη Λευκωσία, το 2017, σε αναμέτρηση με τον Απόλλωνα Λεμεσού για το Europa League. Θα είμαστε και στον τελικό του Coppa Italia αλλά ξεκινώντας από το Μπέργκαμο, συμμετέχοντας στην εκδρομή των ultras. Το καλοκαίρι θ' αγοράσουμε κάποια διαρκείας ενδεικτικά ώστε να έχουμε εξασφαλισμένη παρουσία στο στάδιο. Τώρα από στιγμές ξεχωρίζω τη φετινή πρόκριση επί της Μίλαν στο San Siro για το Coppa Italia. Είναι μεγάλος εχθρός για μας λόγω της αδελφοποίησης με τη Μπρέσια. Ήταν η μεγαλύτερη χαρά, ήμασταν στο στάδιο και πιστεύαμε ότι μπορούμε να κερδίσουμε και κάναμε ανατροπή ενώ βρεθήκαμε πίσω στο σκορ. Αν δεν ήξερες τα μεγέθη των δύο και έβλεπες το παιχνίδι, νόμιζες ότι η Αταλάντα ήταν το μεγάλο μέγεθος».
Για τους ultras της Αταλάντα: «Έχουν την ιδιαιτερότητα ότι είναι παντελονάτοι, σέβονται το πέταλο, την ιστορία, τον κάθε ένα οπαδό ξεχωριστά. Αγαπούν παθολογικά την ομάδα, δεν τους νοιάζει πού παίζει η Αταλάντα, αν έχει γνωστούς παίκτες στην εθνική κλπ, την ακολουθούν παντού. Σκέψου ότι πριν χρόνια παίζαμε στο Μιλάνο, χάσαμε 7-1 και μετά στο Μπέργκαμο τους περίμενε υποδοχή 10.000 κόσμου. Υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι αν δεν αγαπάς την Αταλάντα στις ήττες της, δεν σου αξίζει να χαρείς στις νίκες της. Υπάρχει σοβαρός πρόεδρος που κάνει σωστή διαχείριση στην ομάδα, ένας προπονητής που είναι ο καλύτερος γι' αυτήν, οι οπαδοί τ' αναγνωρίζουν αυτά. Η πόλη ζει και αναπνέει, δεν λείπει τίποτα από την Αταλάντα, μπορεί να κοντράρει κάθε αντίπαλο. Σίγουρα δεν μπορούν να μπουν 500 εκατ. ευρώ αλλά οι εύστοχες επιλογές που γίνονται είναι σαν να μπήκαν αυτά τα λεφτά. Το βλέπεις αυτό όταν έρχεται η Λίβερπουλ και παίζεις έτσι απέναντί της, άλλη ομάδα αν ήταν στη ρεβάνς θα έπαιζε άμυνα από την αρχή, να κρατήσει τη μεγάλη νίκη εκτός. Βλέπεις έναν προπονητή όπως ο Γιούργκεν Κλοπ ν' αποθεώνει την Αταλάντα και να υποκλίνεται στον κόσμο. Έχει βαρύνει η φανέλα της».
Για τη σύνδεση ομάδας-κόσμου, ιδίως μετά την πανδημία που στιγμάτισε την πόλη: «Η Αταλάντα έχει δεθεί με τον κόσμο, οι παίκτες παίζουν και για τους φιλάθλους, τους ντόπιους, ιδίως μετά τον covid. Ήταν άτυχοι οι πολίτες του Μπέργκαμο, αρκετοί είχαν κολλήσει και δεν το γνώριζαν, υπερήλικοι πέθαιναν, δεν υπήρχε η γνώση ότι πρόκειται για κάτι τόσο μεταδοτικό. Η πόλη έχασε 10 με 15.000 πολίτες τάχιστα. Δεν το έχουν ξεπεράσει, μπορεί να μην ξεπεραστεί ποτέ αυτό, γίνεται συχνά ιδιαίτερη μνεία και γενικότερα οι Ιταλοί δεν ξεχνούν. Δεν υπάρχει κοντή μνήμη και τιμούν όσους έφυγαν από τη ζωή».
Γιατί να υποστηρίζει κανείς μία ξένη ομάδα: «Έτυχε, όταν τη βλέπεις πρώτη φορά συναντάς αγάπη για μία ομάδα που είναι άγνωστη, την ήξεραν εκτός συνόρων και στην Ελλάδα ίσως μόνο από το στοίχημα. ''Amore dal primo minuto'' που λένε στο Μπέργκαμο, έρωτας με την πρώτη ματιά. Οι βόρειοι Ιταλοί είναι αμίλητοι, τους μιλάς για την Αταλάντα και αλλάζει η όψη τους, τρελαίνονται και γίνεται μαγική. Αν χαλιέσαι ενώ είσαι χιλιόμετρα μακριά για ένα ματς πάει να πει ότι αγαπάς την ομάδα, πως έχεις κάποια εξάρτηση. Είναι μία πραγματική αγάπη που μας βγήκε στην πορεία, δεν το ορίσαμε...».
Κλείνοντας, για τους δύο τελικούς, ο Γιώργος Ευθυμιάδης αναφέρει στη Voria: «Στο Δουβλίνο δεν θα πάμε, ήταν δύσκολες οι πτήσεις και ήταν αδύνατο να το οργανώσουμε τελευταία στιγμή. Στη Ρώμη αντίθετα θα είμαστε πάρα πολλοί, θα πάμε άτομα από τον σύνδεσμο, γύρω στα 20, ενώ συνολικά αναμένονται 25.000 οπαδοί της Αταλάντα. Περιμένω και στα δύο παιχνίδια να κερδίσουμε, αν και με τη Λεβερκούζεν το θεωρώ πολύ πιο δύσκολο. Όπως όμως πέρασε τη Λίβερπουλ, γιατί να μην το κάνει και κόντρα στη Μπάγερ; Από την άλλη η Γιουβέντους είναι στα χειρότερά της αλλά αν χάσει το Coppa δεν θα καταστραφεί. Εμάς μας λείπει πολύ ένας τίτλος, μακάρι ένα από τα δύο να πάρουμε έστω, αν κατακτήσουμε το κύπελλο τότε θα φέρει ψυχολογία και για τον ευρωπαϊκό τελικό. Ονειρευόμαστε τη συμμετοχή στο ευρωπαϊκό super cup όσο και σ' αυτό της Ιταλίας ώστε να προσπαθήσουμε να κάνουμε πιθανές εκδρομές. Αν η Αταλάντα πάρει τίτλο-τίτλους, θα υπάρχουν στιγμές Αργεντινής, πάνω από 100.000 κόσμου θα συμμετέχει σε πανηγυρισμούς στο Μπέργκαμο, θα προκύψουν στιγμές που δεν θα τις έχουμε ξαναδεί πουθενά...».