Το Νέο Πετρίτσι δεν εκπλήσσει πλέον με τον πολιτισμό που παράγει. Άλλωστε αυτό συμβαίνει από τη δεκαετία του ’80 και δεν έχει σταματήσει. Τώρα, σε μία γωνιά ενός art bar του ακριτικού χωριού που είναι χτισμένο στις πλαγιές των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, 26 φωτογραφίες του Στέλιου Ζιαντάρη αποθανατίζουν τα παιγνίδια της φύσης με το χρώμα και το φως. Τραβηγμένες στα μονοπάτια και στις δασώδεις πλαγιές του βουνού. Η μία πλευρά. Η άλλη μεταφέρει στην ορεινή περιοχή τις ομορφιές του Ιονίου, τα χρώματα και το φως της Κέρκυρας και των Παξών.
«Είναι τα καλύτερά μου κλικ» λέει ο Στέλιος Ζιαντάρης στη Voria.gr. Οι 26 εικόνες του στολίζουν τους τοίχους του Καθ’ οδόν, ενός μπαρ που παράγει πολιτισμό. Πρώτα με τη δανειστική βιβλιοθήκη που δημιούργησε και ολοένα γιγαντώνεται και στη συνέχεια με τα διάφορα events που οργανώνει, από παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικές παραστάσεις, βραδιές χορού και μουσικές παραστάσεις. «Στο μαγαζί υπάρχει το κλίμα, επομένως και οι εικόνες δένουν με τον χώρο», συμπληρώνει ο φωτογράφος.
Είναι τα δικά του ταξίδια. Στην Κέρκυρα όπου σπούδασε στη σχολή τεχνών, ήχου και εικόνας του Ιόνιου Πανεπιστημίου και στο Νέο Πετρίτσι, όπου μεγάλωσε και συνεχίζει να βρίσκεται διαρκώς. Οι δύο περιοχές δεν δένουν μεταξύ τους. «Το ένα είναι βουνό και χωράφια και το άλλο θάλασσα. Δεν έχουν σχέση», λέει ο ίδιος, επισημαίνοντας τις μεγάλες διαφορές τους. Δένουν όμως μέσα του, ενώ φανερώνουν και το δικό του στυλ στη φωτογράφιση, τη γραμμή που θέλει να δώσει στις εικόνες του, ανεξάρτητα αν αυτές προέρχονται από δύο διαφορετικούς κόσμους της φύσης. Είναι όμως και τα παιγνίδια της φύσης όπως αυτά αποθανατίζονται από τον φακό του Ζιαντάρη. «Έχουν το στοιχείο της φύσης, παίζω με τα χρώματα και τις αντιθέσεις του φωτός», σχολίασε ο ίδιος στη Voria.gr. Έτσι συνδέθηκε το Νέο Πετρίτσι, στους πρόποδες του Μπέλλες με τη μαγεία της αριστοκρατορικής Κέρκυρας.
Οι 26 εικόνες του Στέλιου Ζιαντάρη θα μείνουν στους τοίχους του art bar Καθ’ οδόν μέχρι και το τέλος του χρόνου.
