Πέρασε κοντά ένα δεκαπενθήμερο από την τελευταία μας επαφή.Τότε που ακόμη γινόταν λόγος για μία one-way διαδρομή προς την κόλαση.
Ο ΠΑΟΚ χθες στο Όσλο, εκτός από το εισιτήριο της πρόκρισης, φαίνεται να τσέκαρε και το εισιτήριο της επιστροφής προς. Παράδεισο μεριά. Ψεγάδι, μοναδικό ίσως, οι αποδοκιμασίες προς τον Ζαγοράκη. Ακατανόητες, τη δεδομένη χρονική συγκυρία.
Επειδή, όμως, το ποδόσφαιρο παίζεται εντός αγωνιστικών χώρων, θα ξεκινήσω από το αμιγώς αγωνιστικό σκέλος. Αυτό που είδαμε χθες στη Νορβηγία, αν και η δυναμικότητα της Βαλερένγκα δεν μπορεί να αποτελέσει αδιάσειστο κριτήριο, ήταν ΠΑΟΚ.
Ομάδα με πλάνο, τακτική, αγωνιστικό προσανατολισμό, κυνικότητα και στόφα μεγάλης ομάδας. ΠΑΟΚ που είχαμε να δούμε από την εποχή Σάντος. ΠΑΟΚ που οφείλεται, εν πολλοίς, στην έλευση του Λάζλο Μπόλονι.
Δεν είμαι εξ αυτών που αποθεώνω ή κράζω τον εκάστοτε παίχτη ή προπονητή με την πρώτη ευκαιρία. Ο Μπόλονι , όμως, έβαλε τη σφραγίδα του, ακριβώς γιατί είχε συγκεκριμένη τακτική στο μυαλό του και τη μετέδωσε στους ποδοσφαιριστές του, οι οποίοι την εφάρμοσαν, τηρουμένων των αναλογιών, άριστα.
Ο Ρουμάνος τεχνικός, βέβαια, έχει την τύχη να διαθέτει στην ομάδα τέσσερις σπουαίες σταθερές. Και να φανταστεί κανείς ότι στο Ούλεβαλ είδαμε μόνο δύο. Δεν είναι τυχαίο, ούτε αβάντα στη διοίκηση για την αποτυχία της στην υπόθεση Βιτόλο, αλλά ο Μπόλονι απαίτησε την παραμονή τεσσάρων παιχτών.
Ο Βιεϊρίνια, αν και δεν ήταν ο γνωστός Βιεϊρίνια, δεδομένης και της συνεχούς περιφρούρησής του από δύο τουλάχιστον αντιπάλους, ήταν αυτός που άνοιξε το σκορ και συνάμα τον δρόμο της ομάδας προς την πρόκριση. Με σπουδαία ατομική ενέργεια, κέρδισε και το φάουλ που απέφερε το δεύτερο γκολ.
Ο Γκαρσία, αν και εμφανώς ανέτοιμος, δεδομένου ότι ως βαρύ σκαρί και προερχόμενος από τραυματισμό θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο προκειμένου να φτάσει στα επιθυμητά στάνταρ, είναι ο φύσει και θέσει αρχηγός της ομάδας, ο καθοδηγητής των υπολοίπων, ο μόνιμος εκτελεστής των στημένων και, εν προκειμένω, ο σκόρερ του γκολ που απλοποιεί ακόμη περισσότερο τα πράγματα.
Οι άλλες δύο σταθερές είναι οι Σαλπιγγίδης και Κοντρέρας. Ο πρώτος θα δώσει οντότητα, είτε στην κορυφή της επίθεσης, είτε στα άκρα, ιδίως αν η απαιτούμενη -για τον ίδιο- ξεκούραση έπιασε τόπο.
Για τον Κοντρέρας τι να πει κανείς; Ο κορυφαίος αμυντικός που θυμάμαι εγώ, 23 ετών γαρ, να αγωνίζεται με την ασπρόμαυρη φανέλα. Τσιρίλο και Μαλεζάς κράτησαν χθες το μηδέν, αλλά η κλάση του Χιλιανού θα ανεβάσει επίπεδο την ασπρόμαυρη άμυνα.
Ο Κοστίν Λαζάρ τείνει να γίνει ο πέμπτος στους προαναφερθέντες Fantastic 4. Χθες ήταν εντυπωσιακός, έχοντας προπονηθεί ελάχιστες φορές με την ομάδα, και συγκλονιστικός, νικώντας και την κούραση. Αν η απόδοσή του καθ'όλη τη διάρκεια της χρονιάς κυμανθεί σε τέτοια επίπεδα, ο αποχωρήσας Βιτόλο θα ξεχαστεί γρήγορα και η διάδοχη κατάσταση του Ιβιτς θα έχει ήδη βρεθεί.
Ο Ρουμάνος έχει την ικανότητα να αποτελεί τον συνδετικό κρίκο άμυνας και κέντρου όταν ο ΠΑΟΚ αμύνεται και τον συνδετικό κρίκο κέντρου και επίθεσης όταν η ομάδα επιτίθεται. Ατελείωτα χιλιόμετρα, εξαιρετική τεχνική, προσωπικότητα στο γήπεδο, παίχτης λίρα-εκατό. Ο κορυφαίος του χθεσινού παιχνιδιού και ο δημιουργός του πρώτου γκολ με ένα τρομερό σλάλομ πριν την ασίστ στον Βιεϊρίνια.
Ο Λαζάρ μαρκάρει, για να είμαστε σαφείς, λιγότερο από τον Βιτόλο και είναι λογικό, δεδομένης και της επιθετικής του συνεισφοράς. Ο Αρίας, όμως, που όσο παίρνει παιχνίδια και διδάσκεται πλάι στον Μπόλονι θα είναι καλύτερος, μαρκάρει απείρως περισσότερο από τον Ιβιτς.
Θέλω να πω ότι η εν λόγω τριάδα, μαζί με τον Γκαρσία, εκτός από σαφώς πιο γρήγορη και πιο. κάθετη επιθετικά, είναι και καλύτερη αμυντικά. Κι όσο, υπό τις οδηγίες του Μπόλονι, δένει, θα αποτελεί τη δύναμη πυρός του ΠΑΟΚ.
Στο θέμα Σαχπατζίδη-Φλωρίδη, προχωρώντας στο διοικητικό κομμάτι, είναι σαφές ότι έγιναν εκατέρωθεν υποχωρήσεις. Για να υποχώρησαν οι Ζαγοράκης και Κατσαρής και ειδικά ο δεύτερος που κατηγορήθηκε πολλάκις ότι αποτελεί το «σκιάχτρο» για τους επίδοξους επενδυτές, σημαίνει ότι είδαν φως στο σκοτάδι των οικονομικών στοιχείων του Βασίλη Φλωρίδη.
Τώρα, αυτοί που επιρρίπτουν ευθύνες για τη διάδοχη κατάσταση πριν καν υπάρξει και αποδοκιμάζουν τον πρόεδρο της ομάδας έπειτα από μία μεγάλη ευρωπαϊκή νίκη, πρέπει να κάνουν υπομονή και να ρίξουν νερό στο κρασί τους.
Ούτε για τον Ζαγοράκη, ούτε για τον Σαχπατζίδη, ούτε για τον Φλωρίδη. Για τον ΠΑΟΚ ρε ...