Διαφημίστηκε ως η πρώτη επίσκεψη Έλληνα ΥΠΕΞ στην Ίμβρο, η παρουσία του κ. Λαμπρινίδη, για τις εκδηλώσεις της 50χρονης ιεροσύνης του Πατριάρχη. Και από πλευράς συμβολισμών ήταν θετική.
Μέχρι εκεί όμως. Ο Έλληνας ΥΠΕΞ ήταν «καλό παιδί» και φρόντισε να μη διαταράξει ούτε και στο ελάχιστο τη νέο-οθωμανική πολιτική Νταβούτογλου. Καμιά επαφή με τους ελάχιστους εναπομείναντες Έλληνες της Ίμβρου. Αρκούσαν φαίνεται τα μηνύματα περί «φιλίας», που δεν είναι άλλο τι, παρά δείγμα της αδυναμίας να συμπεριφερθούμε σωστά στην επεκτατική πολιτική των Τούρκων εις βάρος μας.
Ο Ίμβριος Νίκος Δουλδούρης, που είναι γνωστές οι προσπάθειες που καταβάλει για την αρμονική συμβίωση Ελλήνων και Τούρκων στο νησί, είπε στον «Χρόνο» της Κομοτηνής: «Δεν μας άφησαν να μιλήσουμε με τον υπουργό. Δεν μου επετράπη να πάω κοντά στον υπουργό και ακούγεται και αστείο και κωμικοτραγικό. Δε μου επετράπη από συγκεκριμένους ανθρώπους, τους οποίους δε θα κατονομάσω (τους συνοδούς του υπουργού εννοεί, που είχαν σχετικές εντολές).
» Εγώ πιστεύω ότι δεν κατάλαβε τίποτα στην ουσία. Έτρεχαν σαν τρελοί με τα αυτοκίνητα θαρρείς και έπαιζαν σε έργο επιστημονικής φαντασίας. ‘Έτρεχαν τα αυτοκίνητα σαν παλαβά μέσα στα στενά δρομάκια. Έμεναν ένα εικοσάλεπτο ή μισή ώρα σε κάθε χωριό. Αυτό σημαίνει τίποτα. Οι επαφές που είχε ήταν με συγκεκριμένους ανθρώπους και ήταν αυστηρά ελεγχόμενες. Στην ουσία άνθρωποι που ζουν στο νησί και γνωρίζουν την κατάσταση δεν είχαν το δικαίωμα καν να πάνε κοντά του. Ήταν ένα στημένο θέατρο».