Με πολύ αργούς ρυθμούς προχωρά η πορεία αναδιάρθρωσης των τραπεζικών δανειακών χαρτοφυλακίων. Αποτέλεσμα; Ακόμα και επιχειρήσεις που έχουν προοπτική, να αργοπεθαίνουν, επειδή δεν έχουν πρόσβαση σε τραπεζικό χρήμα. Κι αυτό γιατί δεν μπορεί να απελευθερωθεί, αφού δεν έχουν οριστικοποιηθεί τα σχετικά κριτήρια, που θα το επιτρέψουν.
Μεταξύ των εμποδίων που διαπιστώνουν οι τράπεζες στην προσπάθειά τους για την αποτελεσματική διαχείριση των κόκκινων δανείων είναι το βαρύ θεσμικό πλαίσιο που έχει νομοθετηθεί για τις εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων. Δεν είναι τυχαίο ότι η Τράπεζα της Ελλάδος από τις δέκα αιτήσεις που έχει δεχθεί μέχρι σήμερα, έχει καταφέρει να χορηγήσει μία μόλις άδεια καθώς η γραφειοκρατική τεκμηρίωση που επιβάλλει ο νόμος, απαιτεί πολλές διατυπώσεις και δημιουργεί μεγάλες καθυστερήσεις.
Την ίδια ώρα, οι ποινικές ευθύνες με τις οποίες μπορεί να βρεθούν αντιμέτωπα τραπεζικά στελέχη όταν προχωρούν σε ρυθμίσεις, διαγραφές, αλλά και πωλήσεις δανείων, λειτουργεί αποτρεπτικά στην προσπάθεια εξυγίανσης πολλών επιχειρήσεων. Η σχετική διάταξη που θα δίνει κάλυψη σε παρόμοιες πρωτοβουλίες εφόσον πληρούνται οι προβλεπόμενες διαδικασίες, αναμένεται να συμπεριληφθεί στο νομοσχέδιο για τον εξωδικαστικό μηχανισμό, που μένει να συμφωνηθεί με την επάνοδο των θεσμών στην Αθήνα και το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης.
Η καθυστέρηση στην προώθηση του εξωδικαστικού μηχανισμού στερεί άλλωστε τη δυνατότητα από βιώσιμες επιχειρήσεις να αναζητήσουν μια λύση για την ενιαία ρύθμιση των χρεών τόσο προς το δημόσιο όσο και προς τις τράπεζες. Η καθυστέρηση οδηγεί σε διόγκωση των στρεβλώσεων που δημιουργούν στην αγορά, επιχειρήσεις που δεν έχουν τύχη να επιβιώσουν. Κι έτσι, όλοι πνίγονται στον δανεισμό τους.