Η διαγραφή του χρέους δεν είναι υπό συζήτηση, αλλά οι περίοδοι χάριτος είναι επάνω στο τραπέζι. Με αυτόν τον τρόπο απαντούν όσοι είναι βαθείς γνώστες των διαπραγματεύσεων σχετικά με την Ελλάδα, τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι η περίφημη ωρίμανση που επιδιώκει η χώρα μας, ως προς τις λήξεις των ομολογιακών της υποχρεώσεων, συνιστούν μεν διευκόλυνση, αλλά όχι και λύση.
Γιατί εγκαταλείφθηκε οριστικά η περίπτωση της διαγραφής; Διότι η κυρίαρχη άποψη είναι ότι η διαγραφή χρέους δεν θα βελτιώσει διαρθρωτικά τον δημόσιο τομέα της Ελλάδας, που είναι το μεγάλο ζητούμενο. Συνεπώς, δεν υπάρχει κανείς απόλύτως λόγος για να γίνει. Ούτε καν για να συζητηθεί.
Την ίδια ώρα, όπως πληροφορείται η Voria.gr, οι αγορές θέλουν μια εμπροσθοβαρή λύση, καθώς αναμένεται να επικεντρωθούν στην πορεία του χρέους το 2030 - 2035, όχι το 2050. Παράλληλα, αυτό που γίνεται γνωστό είναι ότι ο μηχανισμός αυξημένης εποπτείας, ο οποίος στηρίζεται στο λεγόμενο 2pack του ευρωπαϊκού εξαμήνου, ετοιμάζεται ήδη, με συμφωνίες μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων που προβλέπουν:
1. συνεχιζόμενη τεχνική βοήθεια και μετά τη λήξη του προγράμματος,
2. τα συμβόλαια έχουν ήδη υπογραφεί, τόσο ως προς τη βοήθεια όσο και ως προς το κομμάτι που αφορά τα διαρθρωτικά ταμεία.
3. η αυξημένη εποπτεία θα περιέχει τέσσερις τετραμηνιαίες εκθέσεις προς το Συμβούλιο υπουργών και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ ο συντονισμός της ομάδας θα γίνεται από την Κομισιόν.