Μπορεί κάθε φορά που η πρόταση έρχεται στη δημοσιότητα να γίνεται λόγος σε ...πολιτικές Πινοσέτ, ωστόσο, όπως προκύπτει από μια σοβαρή ανάλυσή της, τελικά να αποτελεί και τη μόνη λύση για το δομικό ασφαλιστικό πρόβλημα της χώρας. Ο λόγος αφορά στη θεμελίωση του δεύτερου, υποχρεωτικού πυλώνα συνταξιοδοτικής ασφάλισης, που θα λειτουργεί κεφαλαιοποιητικά. Γιατί τελικά, μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει μακροπρόθεσμα ως βιώσιμο ένα σύστημα. Και παράλληλα με την συνύπαρξη και των τριών πυλώνων ασφάλισης.
Σε διαφορετική περίπτωση, προκειμένου το σύστημα να περάσει σε μακροχρόνια οικονομική βιωσιμότητα με αξιοπρεπείς παροχές, απαιτείται σημαντικό διάστημα υψηλών ελλειμμάτων. Γι αυτό πλέον πεποίθηση των περισσοτέρων που ασχολούνται με το ζήτημα είναι ότι το συνταξιοδοτικό σύστημα, για να είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο και με αξιοπρεπείς παροχές, θα πρέπει να είναι ένα σύστημα τριών πυλώνων. Μόνο έτσι, είναι δυνατόν να επιτευχθεί σε βάθος χρόνου σημαντική μείωση των ελλειμμάτων χρηματοδότησης που εμφανίζει το υφιστάμενο σύστημα επιβαρύνοντας τον κρατικό προϋπολογισμό και παράλληλα να διασφαλισθεί ένα αξιοπρεπές επίπεδο συντάξεων.
Αλλιώς το σύστημα κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα και κάθε συζήτηση να έχει πλέον μόνο θεωρητικό χαρακτήρα...