Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά από όλα τα επιδόματα που παρέχει το σύγχρονο ελληνικό κράτος, μόνο αυτά που έχουν τη μορφή σύνταξης βοηθούν πραγματικά τους δικαιούχους τους. Όλα τα υπόλοιπα είναι – σχεδόν – σαν να μην υπάρχουν. Κι αυτό γιατί είναι δραματικά περιορισμένη η συμμετοχή τους στην προσπάθεια καταπολέμησης της φτώχειας στη χώρα μας. Ειδικά τα κοινωνικά επιδόματα είναι ...ανύπαρκτα.
Όπως ανακοινώθηκε και πρόσφατα από την στατιστική υπηρεσία της ΕΕ η Ελλάδα καταλαμβάνει την τελευταία θέση ως προς την επίδραση και κατά συνέπεια την αποτελεσματικότητα των λεγόμενων κοινωνικών μεταβιβάσεων, πλην των συνταξιοδοτικών παροχών, στην προσπάθεια περιορισμού των ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας. Κι αυτός είναι ένας πολύ καλός λόγος που εξηγεί για ποιο λόγο έγινε τόσο μεγάλη προσπάθεια από την πλευρά της κυβέρνησης για να μην περικοπούν κι άλλο από το 2019.
Και το γεγονός ότι τα παραπάνω στοιχεία δημοσιοποιήθηκαν μεσούσης της διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους εταίρους για το μέλλον των συντάξεων αλλά και για τον δημοσιονομικό χώρο που θα καταλάβουν, λειτούργησε θετικά για την Αθήνα. Γιατί απέδειξαν τον ρόλο των συντάξεων, παρά τις συνεχείς μειώσεις κατά τη διάρκεια της κρίσης, στη συγκράτηση του φαινομένου της φτώχειας.