Το «σύνδρομο Σαμαρά» προσπαθεί να αποφύγει η κυβέρνηση Τσίπρα. Αυτό που αντιλαμβάνεται η παρούσα κυβέρνηση και ο επικεφαλής της είναι ότι φτάνει κοντά σε μια ρύθμιση χρέους, αλλά υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο, στο τέλος, να μην μπορεί να την πάρει, αν και θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της. Ορισμένες από τις τελευταίες μάλιστα θα είναι και πολύ σκληρές, στα όρια του οδυνηρού, από πλευράς πολιτικού κόστους, γεγονός το οποίο θα οδηγήσει τον νυν πρωθυπουργό σε μια μεγάλη εκλογική ήττα.
Ό,τι είχε συμβεί δηλαδή και το φθινόπωρο του 2015. Οι έχοντες καλή μνήμη θυμούνται ότι οι θεσμοί δεν θέλησαν τότε να δεσμευτούν έναντι του κ. Σαμαρά, ενώ «έρχονταν» ο κ. Τσίπρας και τελικώς του «τράβηξαν το χαλί» κάτω από τα πόδια. Ο κ. Σαμαράς έκανε ό,τι είχε συμφωνηθεί, αλλά στην ουσία αυτό που κατάφερε ήταν να ανοίξει τον δρόμο στους επόμενους. Αυτό ακριβώς φοβάται τώρα και ο νυν πρωθυπουργός.
Τα μηνύματα που παίρνει τόσο από το ΔΝΤ όσο και από το Βερολίνο, είναι ανησυχητικά. Και οι δύο τον πιέζουν να προχωρήσει σε γενναίες περικοπές, να ολοκληρώσει τάχιστα τα προαπαιτούμενα, να κλείσει όλες τις ανοικτές αποκρατικοποιήσεις, χωρίς όμως να δεσμεύονται για τίποτα. Κυρίως, για το θέμα του χρέους, για το οποίο λένε ότι θα εξετασθεί μετά την καθαρή έξοδο.
Αν όμως η τελευταία επιτευχθεί με μεγάλο κόστος για τη χώρα, τότε θα το χρεωθεί όλο ο κ. Τσίπρας. Γι αυτό και τώρα τελευταία πληθαίνουν οι φωνές στο Μαξίμου που του λένε να πάει σε εκλογές μέσα στο φθινόπωρο, πριν το πολιτικό κόστος κεφαλαιοποιηθεί σε βάρος της κυβέρνησης και του ίδιου. Και γι αυτό αναδεικνύεται στο πιθανότερο σενάριο αυτή τη στιγμή.