Ποια είναι τα συμπεράσματα της δεύτερης ανάγνωσης των αποτελεσμάτων της τελευταίας τηλεδιάσκεψης μεταξύ Ερντογάν – Μέρκελ – Μακρόν – Τζόνσον που πραγματοποιήθηκε στα μέσα Μαρτίου για το προσφυγικό; Ότι ο Τούρκος πρόεδρος είχε και έχει «το πάνω χέρι» στο πρόβλημα και στη διαχείρισή του. Όπως λέει η Γερμανίδα καγκελάριος «δεν γίνεται αλλιώς», αφού «θα ήταν λάθος να τον απομονώσουμε», καθώς σε αυτή τη φάση είναι χρήσιμος στην ΕΕ για να συγκρατεί τα μεγάλα κύματα που έρχονται ή ετοιμάζονται να έρθουν.
Η Μέρκελ, θεωρούν όσοι έχουν υπόψη τον τρόπο με τον οποίο σκέπτεται, αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να κατηγορείται για ενδοτισμό έναντι του Ερντογάν, ξέρει όμως, παράλληλα, ότι οι ευρωπαϊκές δομές δεν θα μπορούσαν να αντέξουν τα εκατομμύρια των προσφύγων που βρίσκονται αυτή τη στιγμή εντός των τουρκικών ορίων. Συνεπώς, χορηγώντας του λεφτά και αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα στα ελληνικά σύνορα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, μπορεί να διασφαλίσει ότι η ΕΕ δεν κινδυνεύει «να πνιγεί».
Κάπως έτσι, όμως και ο Ερντογάν αποθρασύνεται, γιατί ξέρει ότι έχει στα χέρια του το κλειδί της λύσης. Και κάπως έτσι, για παράδειγμα, «έβαλε καπέλο», την τελευταία στιγμή και κυριολεκτικά με το «έτσι θέλω», στους Μέρκελ και Μακρόν, τον Βρετανό πρωθυπουργό Τζόνσον, που δεν προβλέπονταν αρχικά να συμμετάσχει στην τηλεδιάσκεψη, αλλά εμφανίστηκε σχεδόν από το πουθενά. Με την ίδια ευκολία, λένε όσοι ξέρουν, θα μπορούσε να επιβάλει τον οποιονδήποτε στην ίδια σύσκεψη, αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη, με το ίδιο ή με παρεμφερές αντικείμενο. Και κάπως έτσι και πάλι, ο Ερντογάν δεν δέχθηκε καν να συζητήσει το ενδεχόμενο η Frontex να περιπολεί και στα τουρκικά χωρικά ύδατα για να ανακόπτει τις προσφυγικές ροές.