Στο Α΄Φεστιβάλ Μίκης Θεοδωράκης που διοργανώθηκε το τριήμερο στη Ζατούνα Αρκαδίας μίλησε μεταξύ πολλών άλλων συμμετεχόντων ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος θυμήθηκε στιγμές που πέρασε μαζί ή κοντά στον αξέχαστο συνθέτη και δημιουργό.
"Ως πολιτικός, θα έμπαινε κανείς εύκολα στον πειρασμό να κρίνει τον Μίκη, και να τολμήσει να τον τοποθετήσει στα πλαίσια της καθημερινής πολιτικής διαμάχης.
Αυτό, και θα τον αδικούσε, και θα περιόριζε το μέγεθος της προσφοράς και του έργου του και θα υποτιμούσε τους αγώνες του είπε ο κ. Παπανδρέου.
Στην ομιλία του στάθηκε σε κάποια σημεία, που όπως είπε για εκείνον συμβολίζουν την μορφή του Μίκη.
"Βλέπω πρώτα απ'όλα τον Μίκη, ένα παιδί, που πλάθεται, που ανακαλύπτει την μουσική, τυχαία μεταφερόμενος ανά την Ελλάδα ακολουθώντας τις μεταθέσεις του πατέρα του. Τα πρώτα ακούσματά του είναι της Φιλαρμονικής στο Αργοστόλι, μετά στο Ωδείο της Πάτρας, αργότερα στην Τρίπολη, όπου συνάντησε την εκκλησιαστική μουσική...Ο Μίκης είναι μοναδικός. Αλλά στη μοναδικότητά του αντιπροσωπεύει την τεράστια δημιουργική δύναμη που κρύβεται στον καθένα μας, στο λαό μας ή αν θέλετε σε κάθε λαό. Βαθιά αντικαθεστωτικός, μόνο και μόνο που ακολούθησε μια δικιά του δημιουργική πορεία σπάζοντας φόρμες και νόρμες", είπε, σημειώνοντας ότι "ξεπέρασε με τις νότες του τα μικρά και συναντήθηκε με τα υψηλά ιδανικά".
Το δεύτερο σημείο "που συγκινεί, που εμπνέει εμάς τους Έλληνες, είναι η σχέση του με τις περιπέτειες, τα βάσανα, τις ήττες και τις νίκες του Ελληνικού λαού. Πλάθεται και πλάθει, στη Ζάτουνα, με τα Αρκαδικά, στον Ωρωπό, στις εξορίες, στο αντάρτικο, στα βασανιστήρια τα δικά του, των συντρόφων του, της οικογένειάς του, στον αγώνα για την απελευθέρωση από τη δικτατορία, στην σχέση του με τους ποιητές, παραδοσιακούς και σύγχρονους της Ελλάδας. Πλάθεται ο ίδιος, από τον πόνο, τις πληγές, τις ελπίδες, τους αγώνες ενός λαού. Και αυτές εκφράζει με την μουσική του. Με τα τραγούδια που όλοι μας σιγοτραγουδούσαμε ή βροντοφωνάζαμε επί χούντας".
"Ως εκφραστής του πόνου και της ελπίδας, δεν είναι απλά μέρος της ιστορίας μας, αλλά γίνεται και δημιουργός της", συνέχισε ο κ. Παπανδρέου και πρόσθεσε: "Στην Ελλάδα της Αντίστασης, του Εμφυλίου, των αγώνων του 114, του Αντιδικτατορικού Αγώνα, της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου... Αλλά και στην Ελλάδα των μεγάλων ποιητών, που ακούστηκαν σε κάθε Ελληνικό σπίτι, σε στάδια, στους δρόμους, στα πεζοδρόμια, στις φτωχογειτονιές".
"Ο Μίκης, με την μουσική του, τα απλωμένα του χέρια, το πάθος του, τους στίχους και τη φωνή του, έκανε το Ελληνικό πανανθρώπινο, έκανε την Ελλάδα οικουμενική, γίνονταν όλοι Έλληνες - φίλοι και εχθροί - θέλοντας και μη.
Γιατί εξέφραζε την Ελλάδα των αξιών, αξιών πανανθρώπινων, που ακουμπούσαν όλων τις ψυχές και τις ελπίδες.
Με τις μουσικές και τα τραγούδια του, αλλά και με τους αγώνες του, ύμνησε την αξία των μεγάλων ιδανικών, με εκείνον τον μοναδικό τρόπο που γίνεται αντιληπτός σε κάθε γωνιά της γης", ανέφερε μεταξύ άλλων.