Για τα συναισθήματα που τρέφει για τον Άρη, την απόφασή του ν' αποχωρήσει αλλά και το ελληνικό ενδιαφέρον προς το πρόσωπό του μίλησε μεταξύ άλλων, παραχωρώντας συνέντευξη στο «Gazzetta» ο Μπρούνο Γκάμα.
Αναλυτικά τα όσα δήλωσε ο Πορτογάλος εξτρέμ της ΑΕΚ Λάρνακας:.
Τώρα που δεν είσαι στην Ελλάδα μπορείς να πεις ποιες ομάδες σε προσέγγισαν;
«Όταν έφτασα στον Άρη, στις αρχές, με κάλεσε ο ατζέντης μου και μου είπε πως ο Ολυμπιακός ενδιαφερόταν για εμένα και με ήθελαν αλλά δεν πρόλαβαν το περιθώριο των μεταγραφών του Αυγούστου. Είπαν πως με θέλουν μετά το πρώτο μου παιχνίδι στην Ελλάδα με τον Άρη».
Γινόταν να σε πάρουν τόσο σύντομα από τη στιγμή που είχες ήδη πάει σε μια άλλη ομάδα;
«Δεν ξέρω. Τα είχα πάει καλά στο πρώτο μου παιχνίδι, είχα σκοράρει (0-3 στη Λαμία), πήραν τηλέφωνο στον ατζέντη μου και του είχαν πει πως με ήθελαν. Θα μιλούσαν με τον Άρη για να κάνουν τη μεταγραφή μου. Εγώ μόλις είχα υπογράψει στον Άρη, είχα κάνει μόνο ένα παιχνίδι και ήθελα να μείνω αντί να φύγω μετά από μια εβδομάδα. Στο τέλος δεν ξέρω τι έγινε και δεν ρώτησα. Αργότερα και η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός επικοινώνησαν μαζί μου».
Ήταν απλά ενδιαφέρον ή σου έκαναν πρόταση;
«Μιλούσα με τον Παναθηναϊκό, με πήραν τηλέφωνο από την ομάδα και μετά άρχισαν να μιλάνε με τον ατζέντη μου. Ωστόσο, η υπόθεση έμεινε απλά στις διαπραγματεύσεις. Εκείνη την περίοδο μιλούσα και με τον Άρη και τελικά αποφάσισα να ανανεώσω».
Άρα πιο κοντά έφτασες στον Παναθηναϊκό;
«Όχι. Ίσως η ΑΕΚ έφτασε πιο κοντά στο να με πάρει αλλά για να είμαι ειλικρινής εκείνη την περίοδο ήμουν σκεπτικός για να φύγω από τον Άρη, το συζήτησα με την οικογένεια μου και τελικά αρνήθηκα. Δεν ήθελα να φύγω. Ήμουν 32 στα 33 και ένιωθα πολύ καλά εκεί με την οικογένεια μου. Ήμουν σίγουρος πως δεν θα ήταν χαρούμενοι οι οπαδοί αν έκανα κάτι τέτοιο. Με αγαπούσε ο κόσμος και δεν ήθελα να τους πληγώσω. Ένιωσα πως έπρεπε να μείνω».
Το μετάνιωσες;
«Όχι. Αισθάνομαι καλά για την επιλογή μου».
Στον Άρη έπαιξες κόντρα στον Ολυμπιακό και σκόραρες στο ματς με το τρελό γκολ του Μπουχαλάκη…
«Ήταν πολύ δύσκολο. Είχαμε χάσει στο ''Καραϊσκάκη'' με 2-1 και κερδίζαμε εντός με 1-0. Είχαμε την αίσθηση πως ήμασταν πολύ κοντά στην πρόκριση στα ημιτελικά του κυπέλλου και μετά έγινε αυτό…».
Πώς ήταν ο Κουέστα στα αποδυτήρια;
«Μπορείς να φανταστείς πως ήταν πολύ στεναχωρημένος. Είχα πάει να του μιλήσω. Ξέρω πως όταν είσαι σε τέτοια κατάσταση έρχονται άλλοι να σου μιλήσουν και είσαι σε άλλον κόσμο. Σκέφτεσαι ''τι έκανα;''. Θυμάμαι του είχα πει ''είναι μέρος του ποδοσφαίρου, σε πολλά παιχνίδια ήσουν φανταστικός και θα συνεχίσεις, μη σε παίρνει από κάτω''. Είναι δύσκολο. Ήταν μια σπάνια περίπτωση που δεν βλέπεις κάθε Σαββατοκύριακο στο ποδόσφαιρο αλλά μερικές φορές συμβαίνει.
Ήταν περίοδος covid και το γήπεδο ήταν άδειο. Ίσως με κόσμο να μην γινόταν αυτή η φάση. Ο κόσμος θα φώναζε. Ήταν μια δύσκολη στιγμή, όπως και ο ημιτελικός του κυπέλλου με την ΑΕΚ. Κερδίζαμε εντός έδρας, ήμασταν μπροστά με 2-0 και πιστεύαμε πως προκριθήκαμε στον τελικό, όμως δεχτήκαμε γκολ στις καθυστερήσεις και στην παράταση προκρίθηκαν».
Ήταν οι ήττες που πόνεσαν περισσότερο όταν ήσουν στον Άρη;
«Ο τελικός κυπέλλου είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Θέλεις να παίζεις σε αυτά τα παιχνίδια. Νιώθαμε πως ήμασταν τόσο κοντά. Ήταν αυτό που είπα και πριν. Όταν θες κάτι τόσο πολύ τα πράγματα θα πάνε ανάποδα. Ήταν δυο παιχνίδια που στράβωσαν στο τέλος».
Συζητάγατε μεταξύ σας πως ήταν κάποιου είδους κατάρα ή κάτι τέτοιο;
«Το συζητάγαμε. Ήταν δυο χρονιές που αποκλειστήκαμε στο τέλος. Ακόμα και όταν αποκλειστήκαμε από τη Λαμία χάσαμε δυο πέναλτι κατά τη διάρκεια του ματς. Δεν είναι φυσιολογικό. Έχασε ένα ο Καμαρά και το άλλο το έχασα εγώ. Πάντα κάτι συνέβαινε και μέναμε εκτός κυπέλλου. Υπήρχε πίεση μέσα στην ομάδα για αυτή τη διοργάνωση και πάντα στο τέλος κάτι γινόταν. Λέγαμε είμαστε κοντά και χάναμε τη συγκέντρωσή μας. Είναι δύσκολο να πω τι ακριβώς έφταιγε».
Αν ο πρόεδρος έβγαινε και έλεγε αυτή τη χρονιά δεν έχουμε στόχο και θέλουμε απλά να απολαύσουμε το ποδόσφαιρο θα μπορούσαν να το αποδεχτούν Έλληνες φίλαθλοι;
«Δεν νομίζω. Το καταλαβαίνω. Ακόμα και για τα αποδυτήρια δεν είναι καλό. Οι παίκτες θέλουν κίνητρο, θέλουν να παίζουν για να νικάνε. Όταν επαναλαμβάνεις συνέχεια ''θέλω το κύπελλο'' μπαίνει στο κεφάλι σου και μερικές φορές ίσως δεν είναι ο σωστός τρόπος».
Το πρώτο σου συμβόλαιο ήταν για δύο χρόνια και το ανανέωσες. Εκείνη την περίοδο είχες την ευκαιρία να πας σε άλλη ομάδα στην Ελλάδα;
«Ναι είχα κάποιες προσφορές από άλλες ελληνικές ομάδα αλλά στο τέλος αποφάσισα να μείνω στον Άρη. Ήμουν εκεί με την οικογένεια μου και αισθανόμουν καλά. Προτιμούσα να μείνω στο μέρος που μου άρεσε. Ήθελα να κερδίσω τρόπαιο με τον Άρη. Αισθανόμουν πως ήμασταν κοντά αλλά δυστυχώς δεν τα καταφέραμε».
Πώς αποφάσισες να φύγεις από τον Άρη;
«Ήμουν στην τελευταία μου χρονιά. Άρχισα να παίζω λίγο με τον Μπούργος, ενώ τις προηγούμενες σεζόν έπαιζα συνέχεια. Έφτανε η ώρα που τελείωνε το συμβόλαιο μου. Ήμουν ανοιχτός να μείνω, επειδή ήμουν χαρούμενος εκεί, μου άρεσε πολύ και είχα μια σύνδεση. Ο πρόεδρος μου είπε να περιμένω και πως θα μιλήσουμε αργότερα. Ο χρόνος περνούσε, είχα αυτήν την προσφορά από την ΑΕΚ Λάρνακας και έπρεπε να πάρω αποφάσεις. Είχε φτάσει Ιούλιος, ο Άρης είχε αρχίσει προετοιμασία και είπα πως ήταν ώρα να αλλάξω περιβάλλον. Επίσης η ΑΕΚ Λάρνακας θα έπαιζε και στα προκριματικά του Champions League. Είναι μια ομάδα που θα μαχόταν για το πρωτάθλημα στην Κύπρο και είπα ''γιατί όχι''; Με κάλεσε ο προπονητής της ομάδας, Χοσέ Λουίς Όλτρα, τον οποίο είχα στη Λα Κορούνια. Ήταν ώρα για αλλαγή».
Αλλά ήσουν άτυχος…
«Ναι, στην αρχή δεν ήταν εύκολο. Έφυγα από ένα μέρος που αισθανόμουν πολύ όμορφα. Όχι μόνο στην ομάδα αλλά και στην πόλη. Έκανα μια νέα αρχή σ’ άλλη χώρα. Ήρθα και μετά από έναν μήνα τραυματίστηκα».