Μπριγιαντίνη και λακ στα μαλλιά. Μαύρα και ροζ δερμάτινα σακάκια, στενά παντελόνια, φούστες με πουά: μια rock 'n' roll γιορτή φτάνει στη Θεσσαλονίκη.
Το θρυλικό Grease The Musical, ένα από τα πιο αγαπημένα μιούζικαλ όλων των εποχών, ανεβαίνει στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης σε μια ολοζώντανη υπερπαραγωγή - πάρτι, με εκρηκτικές χορογραφίες, κοστούμια 50s με σύγχρονο twist, πολύ γέλιο, λίγο δράμα, τρελό φλερτ - και μια σκηνή που, στο φινάλε, μετατρέπεται σε κανονικό dance floor.
H Σάντι και ο Ντάνι προσκαλούν μεγάλους και μικρότερους, αγόρια και κορίτσια, γονείς με παιδιά και παρέες που φορούν την καλύτερη διάθεσΗ και ρούχα μιας άλλης εποχής, για να ζήσουν ξανά τον έρωτα του ζευγαριού που έγραψε (μουσική) ιστορία, στην πιο πολύχρωμη και ηλεκτρισμένη παράσταση της χρονιάς. Κι όλοι μαζί καλούνται να τραγουδήσουν αξέχαστες επιτυχίες που ξεσηκώνουν ως σήμερα. You're the One That I Want, Greased Lightin' και Summer Nights, είναι μερικές από αυτές.
Το Grease δεν είναι απλώς ένα μιούζικαλ: είναι ένα pop culture φαινόμενο που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή και αγαπήθηκε από το κοινό σε ολόκληρο τον κόσμο, από το Χόλιγουντ και το Μπρόντγουεϊ μέχρι το Ντουμπάι και τα Βαλκάνια. Και φυσικά ξεσηκώνει ως σήμερα το ελληνικό κοινό. Μια ιστορία για τον πρώτο έρωτα, τα εφηβικά όνειρα και τον ακαταμάχητο ήχο του rock 'n' roll, που επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι, όσο κι αν αλλάζουν οι δεκαετίες, η χαρά τού να τραγουδάς δυνατά δεν γερνάει ποτέ. Η παράσταση, φέρνει το πνεύμα του Rydell High στη σκηνή με φαντασμαγορικά κοστούμια, ανατρεπτικό χιούμορ και ασταμάτητη ενέργεια.
Το Grease The Musical έρχεται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης την Πέμπτη 19, την Παρασκευή 20, το Σάββατο 21 και την Κυριακή 22 Μαρτίου και οι πρωταγωνιστές της παράστασης, Christopher Foley (Danny) και Ellie Stevens (Sandy), μιλούν στη Voria για το πώς προσεγγίζουν τους εμβληματικούς αυτούς ρόλους, τη διαχρονικότητα της ιστορίας και την ενέργεια που τους έδωσε το ελληνικό κοινό στις παραστάσεις της Αθήνας.
Extra bonus: Για το απόλυτο fell-good βράδυ της σεζόν, οι παραγωγοί συνιστούν, «ελάτε μεταμφιεσμένοι σε pink lady, T-Bird ή ό,τι πιο rock 'n' roll σκεφτείτε - γιατί το Grease είναι φτιαγμένο για να το ζεις, όχι απλώς να το βλέπεις».
Πώς μπορεί ένας ηθοποιός να απελευθερωθεί από το βάρος ενός τόσο εμβληματικού ρόλου της ποπ κουλτούρας, ο οποίος έχει συνδεθεί τόσο έντονα με τις αρχικές ερμηνείες του John Travolta και της Olivia Newton-John;
Κρίστοφερ: Είναι δύσκολο να μη νιώσει κανείς έμπνευση από τις καταπληκτικές ερμηνείες της κινηματογραφικής ταινίας. Ωστόσο, το συγκεκριμένο σενάριο περιλαμβάνει επιπλέον σκηνές και τραγούδια από την αρχική εκδοχή. Αυτά τα στοιχεία μάς έδωσαν την ευκαιρία να κατανοήσουμε ακόμη βαθύτερα αυτούς τους νέους από το Σικάγο της δεκαετίας του 1950. Πάντα θα αγαπώ τον Ντάνι του Τζον Τραβόλτα, αλλά θέλω να πιστεύω ότι κατάφερα να δημιουργήσω και μια δική μου, συναρπαστική εκδοχή του χαρακτήρα.
Έλι: Βλέπω την Ολίβια Ντιούτον-Τζον ως μια τεράστια πηγή έμπνευσης. Δημιούργησε έναν πραγματικά εμβληματικό χαρακτήρα και αισθάνομαι πολύ τυχερή που έχω την ευκαιρία να ερμηνεύσω τον ρόλο που εκείνη καθιέρωσε. Προσπαθώ λιγότερο να τη μιμηθώ και περισσότερο να φέρω τις δικές μου εμπειρίες και τη δική μου ερμηνεία στον χαρακτήρα. Αυτό μου δίνει μια αίσθηση ελευθερίας, ενώ ταυτόχρονα τιμώ τη «Σάντι» που όλοι γνωρίζουν.
Η μουσική του Grease έχει πλέον αποκτήσει εμβληματικό χαρακτήρα. Ποιο τραγούδι είναι το πιο συναρπαστικό, ή το πιο απαιτητικό, για εσάς όταν το ερμηνεύετε ζωντανά στη σκηνή;
Κρίστοφερ: Το πιο συναρπαστικό και ταυτόχρονα ίσως το πιο απαιτητικό τραγούδι είναι το You’re The One That I Want. Είναι απίστευτα διασκεδαστικό να το τραγουδάς, όμως όταν συνδυάζεται με τη χορογραφία χρειάζεται να έχεις εξαιρετική αντοχή και φυσική κατάσταση. Ο στόχος είναι να φαίνεται αβίαστο, ακόμη κι αν απαιτεί μεγάλη προσπάθεια.
Έλι: Το You’re the One That I Want είναι πάντα πολύ συναρπαστικό, γιατί είναι το πρώτο τραγούδι της Σάντι μετά τη μεγάλη της μεταμόρφωση. Το ερμηνεύουμε μαζί με ολόκληρο το ensemble και είναι επίσης ένα τραγούδι που λατρεύει το κοινό, οπότε ξέρω ότι όλοι περνούν υπέροχα.
Η ιστορία διαδραματίζεται τη δεκαετία του 1950, όμως συνεχίζει να μοιάζει επίκαιρη για το κοινό. Γιατί πιστεύετε ότι τα θέματα του Grease εξακολουθούν να συγκινούν;
Κρίστοφερ: Όλοι έχουν πάει σχολείο, όλοι έχουν ζήσει τον πρώτο τους έρωτα ή μια απογοήτευση. Είναι εμπειρίες που όλοι έχουμε περάσει κάποια στιγμή. Τα συναισθήματα, λοιπόν, που βιώνουν οι χαρακτήρες είναι διαχρονικά. Και φυσικά, σε ποιον δεν αρέσει μια ωραία ερωτική ιστορία;
Έλι: Θέματα όπως ο πρώτος έρωτας, οι φιλίες, η πίεση από τους συνομηλίκους και η ανάγκη να ανήκουμε σε μια ομάδα παραμένουν σήμερα εξίσου επίκαιρα. Το Grease αναδεικνύει επίσης τη σύγκρουση ανάμεσα στο να παραμένεις αυθεντικός και στο να ανταποκρίνεσαι στις κοινωνικές προσδοκίες — κάτι που γίνεται ακόμη πιο έντονο σε έναν κόσμο επηρεασμένο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τη συνεχή σύγκριση.
Πιστεύετε ότι, τελικά, η αγάπη μπορεί πραγματικά να εμπνεύσει κάποιον να αλλάξει για να πλησιάσει τον άνθρωπο που αγαπά, όπως συμβαίνει με τους πρωταγωνιστές του Grease; Ή πρόκειται για κάτι που συμβαίνει μόνο στον κινηματογράφο και στο θέατρο;
Κρίστοφερ: Πιστεύω πως η αγάπη μπορεί πραγματικά να εμπνεύσει τους ανθρώπους να αλλάξουν. Στην παράσταση βλέπουμε τόσο τον Ντάνι όσο και τη Σάντι να προσπαθούν να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον. Οι μεταμορφώσεις τους είναι φυσικά πιο έντονες, όπως συμβαίνει συχνά στο θέατρο, όμως η συναισθηματική αλήθεια παραμένει πραγματική. Το να νοιάζεσαι για κάποιον μπορεί να σε ωθήσει να εξελιχθείς και να ανακαλύψεις νέες πλευρές του εαυτού σου. Το σημαντικό είναι η αλλαγή να προέρχεται από μια αυθεντική ανάγκη και να μην χάνεις τον εαυτό σου.
Έλι: Νομίζω ότι η αγάπη μπορεί σίγουρα να εμπνεύσει τους ανθρώπους να γίνουν καλύτερες εκδοχές του εαυτού τους και να τους δώσει περισσότερη αυτοπεποίθηση, όπως συμβαίνει και με τη Σάντι. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω ότι το να σε αποδέχονται για αυτό που πραγματικά είσαι είναι ένας από τους πιο ουσιαστικούς τρόπους να σε αγαπούν. Δεν θα πρέπει να αισθανόμαστε πίεση να αλλάξουμε αυτό που είμαστε για να ευχαριστήσουμε τους άλλους.
Πώς ανταποκρίθηκε το ελληνικό κοινό στις παραστάσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα τον περασμένο Φεβρουάριο και ποιες είναι οι προσδοκίες σας για τη Θεσσαλονίκη τις επόμενες μέρες;
Κρίστοφερ: Οι αντιδράσεις του κοινού ήταν απίστευτες! Στο τέλος της παράστασης όλοι σηκώθηκαν όρθιοι και η ατμόσφαιρα ήταν καταπληκτική. Νιώσαμε πραγματικά τη στήριξη και την αγάπη του κοινού για το Grease. Ελπίζουμε να ζήσουμε το ίδιο και στη Θεσσαλονίκη.
Έλι: Φάνηκε να απολαμβάνουν ιδιαίτερα το φινάλε της παράστασης, όπου παρουσιάζουμε ένα Mega-mix. Ο κόσμος σηκώθηκε όρθιος, χειροκροτούσε και χόρευε μαζί μας, κάτι που ήταν πραγματικά υπέροχο να βλέπεις. Ελπίζουμε να ζήσουμε το ίδιο και στη Θεσσαλονίκη!
Γιατί πιστεύετε ότι τα μιούζικαλ, παρότι συχνά αφηγούνται γνωστές ιστορίες και παρουσιάζονται ξανά και ξανά μέσα στα χρόνια, συνεχίζουν να συγκινούν τόσο έντονα το κοινό;
Κρίστοφερ: Υπάρχει κάτι μοναδικό στη δύναμη ενός τραγουδιού, το οποίο μεταφέρει συναισθήματα που οι χαρακτήρες δεν μπορούν να εκφράσουν μόνο με λόγια. Είναι κάτι με το οποίο όλοι μπορούμε να ταυτιστούμε σε ορισμένες στιγμές της ζωής μας: Όταν δεν ξέρουμε τι άλλο να πούμε αλλά έχουμε ακόμη τόσα να εκφράσουμε. Αυτή η ελευθερία που αποτυπώνουν οι ερμηνευτές είναι, νομίζω, ο λόγος που το κοινό επιστρέφει ξανά και ξανά στα μιούζικαλ.
Έλι: Οι άνθρωποι συνδέονται βαθιά με τη μουσική, και εμβληματικές παραστάσεις όπως το Grease δημιουργούν έντονη νοσταλγία όταν το κοινό ακούει τα τραγούδια ή βλέπει την παράσταση.
Πολλές φορές καταφεύγουμε σε αυτό που μας είναι οικείο και το κοινό επιστρέφει ξανά και ξανά στο θέατρο που όμως μπορεί να δώσει μία φρέσκια διάσταση στο έργο μέσα από διαφορετικό καστ, σκηνοθεσία, χορογραφία και σκηνική προσέγγιση.
Αν έπρεπε να περιγράψετε το πνεύμα του Grease με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές;
Κρίστοφερ: Ενεργητικό, επαναστατικό, εμβληματικό.
Έλι: Διασκεδαστικό, δυναμικό, συναρπαστικό.
