Αποτελεί τον ποδοσφαιριστή για τον οποίον μιλούν όλοι τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Είναι αυτός που το ταλέντο τον οδήγησε από την Αγία Παρασκευή του Βόλου στη Θεσσαλονίκη, τον ΠΑΟΚ, την Εθνική και στο στόχαστρο κορυφαίων συλλόγων του πλανήτη.
Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας, ο 22χρονος άσος του Δικεφάλου, που μαγεύει με τα κατορθώματά του στα γήπεδα της Super League και όχι μόνον, δείχνοντας με κάθε ευκαιρία τον έρωτά του για τη στρογγυλή θεά. Και πώς θα μπορούσε να κάνει αλλιώς, όντας γεννημένος στην οδό... Έρωτος του Βόλου; Σαν να ήταν γραφτό του να γίνει ένας φτερωτός αγγελιοφόρος της μπάλας, να μεταφέρει σε κάθε στάδιο που βρίσκεται το μήνυμα της χαράς για το άθλημα σε συνδυασμό με μαγικές στιγμές, θαρρείς σαν να φορά τον μανδύα του σπουδαίου Βασίλη Χατζηπαναγή της εποχής μας.
Η προχθεσινή του βραδιά στη Λιλ ήταν ορόσημο, ήταν η νυχτιά όπου ντρίμπλαρε τη νοητή γραμμή που χωρίζει τον παίκτη-θαύμα από τον δημιουργό, τον ηγέτη. Δεν ήταν απλώς ο κεντρικός μοχλός επίθεσης του ΠΑΟΚ, αλλά η ανεμελιά του τον καθιστούσε πιο απρόβλεπτο από ποτέ.
Έπαιζε σαν να... κουβαλούσε τον χάρτη του ματς στο τσερβέλο του, ο τρόπος που σημάδεψε το παιχνίδι στο «Stade Pierre-Mauroy» θύμισε στο κοινό των μαστίφς, τον Εντέν Αζάρ, τον κορυφαίο που είδαν τα μάτια τους στον γαλλικό Βορρά.
Δεν αποτελεί απλά το καμάρι των φίλων του ΠΑΟΚ αλλά ένα σύμβολο θαυμασμού απ' όλους τους Έλληνες φιλάθλους, ένα πρότυπο αθλητή που γεννήθηκε για να χαμογελά και... να χορεύει στο χορτάρι, κάνοντας ενέργειες όπως αυτή η εκπάγλου καλλονής προσποίηση στον Θωμά Στρακόσια, που σημάδεψε τη νικηφόρα -για τους Θεσσαλονικείς- αετομαχία της Νέας Φιλαδέλφειας κόντρα στην ΑΕΚ. Μία ΑΕΚ που αντιλήφθηκε ήδη προ διετίας (19/2/2023) τι εστί Κωνσταντέλιας, βγάζοντας στην Τούμπα μία μοναδική ασίστ στον Κάλεντ Νάρεϊ για να σκοράρει, με τρεις επαφές και όντας πεσμένος στο χορτάρι!
Έμπνευση για εξώφυλλο των ποδοσφαιρικών συλλογών της Panini θα μπορούσε να γίνει το σλάλομ του στο εμβληματικό πέρασμα του ΠΑΟΚ από το «Κλεάνθης Βικελίδης» για το ματς τίτλου επί του Άρη ή το τακουνάκι του προς τον Οζντόεφ για να βρει δίχτυα μέσα στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», βάζοντας προηγουμένως γκολ... τον ίδιο τον Αλέξανδρο Πασχαλάκη. Σαν να έβλεπες το δίδυμο Γκούτι - Μπενζεμά σε επανάληψη στο «Ριαθόρ».
Δεν τον νοιάζει το κούρεμά του, καλά-καλά δεν θα τον δεις να πανηγυρίζει γκολ ποιήματα που άλλοι παίκτες δύσκολα θα σημειώσουν σε ολόκληρη την καριέρα τους. Ηaters από αντιπάλους δεν έχει, κανείς δεν αμφισβητεί ότι πρόκειται για ταλέντο ατόφιο, βγαλμένο από άλλη εποχή. «Πάω γήπεδο να δω Κωνσταντέλια», λένε πλέον μικροί και μεγάλοι ποδοσφαιρόφιλοι.
Ο προ τριετίας άγουρος νεαρός που δόθηκε δανεικός στη βελγική Έουπεν έχει γίνει πλέον απαραίτητος, πυλώνας στην εντεκάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου, έχει μάθει να κερδίζει, τόσο μεταφορικά με τη στάση του απέναντι στη «δουλειά» ολότελα όσο και κυριολεκτικά, εντός των τεσσάρων γραμμών. Έμαθε να είναι νικητής στις σκληρές μάχες του πρωταθλητισμού και στα «θέλω» των οπαδών του ΠΑΟΚ.
Αυτών που το καλοκαίρι θα μπορούσαν να μπουν ακόμη και μπροστά... στο αεροπλάνο όταν ο «Ντέλιας» ήδη είχε κάνει check in με προορισμό τη Στουτγκάρδη. Ένα κόσμημα που όλος ο οργανισμός του συλλόγου θέλει πλέον να οχυρώσει, να το κλείσει καλά στην Τούμπα, σαν να είναι το... Λούβρο του ποδοσφαίρου, για να μη μπορεί κανείς να πλησιάσει την προθήκη του, όσο και αν άπαντες γνωρίζουν πως με τις εμφανίσεις του είναι θέμα ετών, χρόνου ίσως, ν' ανοίξει τα φτερά του.
Το μόνο βέβαιο είναι πως κανείς και τίποτα δεν μπορεί να... κλέψει την αιώνια λιακάδα από το μυαλό του Κωνσταντέλια. Ως άλλος Τζιμ Κάρεϊ που μπορεί να βλέπει τις αναμνήσεις του να διαγράφονται όμως δεν μπορεί να ξεχάσει την Κέιτ Γουίνσλετ. Όπου και να βρεθεί ίσως αύριο-μεθαύριο, θα ξέρει πλέον ότι η Αγία Παρασκευή, ο ΠΑΟΚ, μερικές κινήσεις βγαλμένες από το playstation και ένα τσουβάλι χαμόγελα δεν σβήνουν από το νεαρό αλλά ψυχικά σταθερό λογισμικό του...