Ενω η διαπραγμάτευση για την δεύτερη αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας, στο πλαίσιο του τρίτου μνημονίου, έχει ξεκινήσει, η πίεση που υφίσταται ο πρωθυπουργός και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης παραμένει αμείωση. Και πως αποτυπώνεται;
Κυρίως στη ρητορική του κ. Αλέξη Τσίπρα, η οποία είναι εξαιρετικά ευμετάβλητη και ενίοτε αντιφατική. Γεγονός το οποίο ασφαλώς δεν διευκολύνει τις εξελίξεις στο συγκεκριμένο κρίσιμο μέτωπο.
Για παράδειγμα: Ενώ ο πρωθυπουργός φέρεται να είχε δώσει εντολή στους εμπλεκόμενους υπουργούς να κλείσουν τη συμφωνία εντός του Νοεμβρίου, τώρα αλλάζει «γραμμή», σκληραίνει τη στάση του και προειδοποιεί πως αποδέχεται μόνο έναν συνολικό συμβιβασμό για την αξιολόγηση, το χρέος και την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης – το γνωστό πλέον QE - της ΕΚΤ.
Υπάρχουν όμως και κάποιες ακόμα πληροφορίες, που δείχνουν ότι υπάρχουν και άλλες, «δεύτερες» σκέψεις. Συμφωνα με αυτές, ο κ. Τσίπρας, έχοντας αντιληφθεί ότι δεν πρόκειται να λάβει ουσιαστικές παραχωρήσεις άμεσα στο θέμα του χρέους, συζητά στο παρασκήνιο και ένα plan B. Κατά τις ίδιες πηγές, αυτό προβλέπει να υπάρξει μια πολλών αναγνώσεων δέσμευση των εταίρων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, που η κυβέρνηση θα μπορούσε να την εμφανίσει ως σήμα ότι αυτά θα μειωθούν μετά το 2018.
Ωστόσο και αυτό το σενάριο, υπό τις παρούσες συνθήκες, τουλάχιστον, έχει μάλλον μκκρές πιθανότητες να υλοποιηθεί.