Το γεγονός, εν πολλοίς, πέρασε απαρατήρητο, όμως έστω και σημειολογικά έχει την δική του αξία. Ο λόγος αφορά στα συμπεράσματα που προέκυψαν από τις επισκέψεις δύο κορυφαίων Ευρωπαίων πολιτικών στην Ελλάδα, το τελευταίο διάστημα. Συγκεκριμένα, πρώτα αυτή του Γάλλου πρωθυπουργού, Βαλς και μετά του Γερμανού αντικαγκελάριου, Γκάμπριελ.
Και στις δύο περιπτώσεις, «διαφημίστηκαν» ως απαρχή μιας νέας περιόδου στις οικονομικές σχέσεις των χωρών τους με την Ελλάδα. Μόνο που στη μια περίπτωση (Βαλς), ενώ έγινε προσπάθεια, μαζί με τον Γάλλο πρωθυπουργό να έρθουν στην Ελλάδα και επιχειρηματίες, τελικώς, το εγχείρημα απέτυχε. Κανείς Γάλλος επιχειρηματίας δεν δέχθηκε τελικώς να τον ακολουθήσει, θεωρώντας ότι η ελληνική περίπτωση δεν έχει μέλλον και συνεπώς δεν αξίζει τον κόπο κανείς να ασχοληθεί μαζί της.
Αντιθέτως, στη γερμανική περίπτωση η κατάσταση διαμορφώθηκε εντελώς διαφορετικά. Εκεί η επιχειρηματική αποστολή που συνόδευσε τον Γερμανό αντικαγκελάριο κατά την επίσκεψη του στην Αθήνα, έφτασε να αριθμεί 40 άτομα, και ήταν όλα στελέχη εταιριών που ως επί το πλείστον έχουν ήδη παρουσία στην Ελλάδα. Άρα, γνώριζαν που έρχονταν.
Το παράδοξο είναι ότι η ελληνική πλευρά, μέχρι την τελευταία στιγμή, δεν είχε κανονίσει Β2Β συναντήσεις με ελληνικές εταιρίες. Κι έτσι, μια ακόμα ευκαιρία, πέρασε ανεκμετάλλευτη. Και το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι: έχει η Ελλάδα, σε αυτή τη συγκυρία, με τέτοια πολυτέλεια;