Τον υβριδικό πόλεμο για τον οποίο κάνει λόγο επίμονα το υπουργείο Εθνικής Άμυνας στον Έβρο, μην τον «ξεπερνάτε» ούτε εύκολα ούτε και γρήγορα. Δεν είναι κάτι «εξωτικό», ούτε μακρινό, που αφορά κάποιους τρίτους, κάπου μακριά. Γιατί απλά, είναι ένα μεγάλο θέμα, στην πόρτα μας και δεν είναι άλλος ένας ένας απλός κυβερνητικός αντιπερισπασμός, στο πλαίσιο της προσπάθειας να περάσει το θέμα των υποκλοπών σε δεύτερο πλάνο.
Αυτό που έχει να σας πει ο «Τειρεσίας» είναι πως όντως τα μηνύματα που «πιάνονται» από την άλλη πλευρά του ποταμού είναι πολύ ανησυχητικά. Και στο σημείο αυτό, για να αντιληφθείτε την κρισιμότητα της κατάστασης, θα πρέπει να γίνουν δυο σημαντικές διευκρινίσεις.
Διευκρίνιση 1η: Δεν αφορούν μόνο στη συγκέντρωση προσφύγων, που ετοιμάζονται να περάσουν τον Έβρο, με τουρκική ...προτροπή. Αλλά και στα (πολύ επικίνδυνα) παιχνίδια αμφισβήτησης της συνοριακής χωροθέτησης στο ποτάμι. Γι αυτό και από το υπουργείο Εξωτερικών εστάλη μήνυμα προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης να μην ανακατεύουν το συγκεκριμένο ζήτημα στην άσκηση της πολιτικής τους. Είναι επικίνδυνο, ποικιλοτρόπως, γιατί δίνει αβάσιμα (κι επικίνδυνα) επιχειρήματα στους απέναντι.
Διευκρίνιση 2η: Τα μηνύματα αυτά δεν «πιάνονται» ακριβώς στον ...αέρα, αλλά μέσω των τεσσάρων συστημάτων παρακολούθησης που διαθέτει η χώρα και συγκεκριμένα: του Στρατού, της Αστυνομίας, του Λιμενικού και της ΕΥΠ.
Γι' αυτό κι από το Μαξίμου επιμένουν ότι η υπόθεση των υποκλοπών δεν πρέπει να διαλύσει την ΕΥΠ, αλλά να την επανασυστήσει, σε νέες δομές. Γιατί, απλά, αν διαλυθεί, τότε – σ' αυτό το επίπεδο – η μόνη χαμένη θα είναι η χώρας μας. Από την άλλη, το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει. Όπως ακριβώς συνέβη και με την περίπτωση της υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας, η οποία ήταν «ένα διαλυμένο μαγαζί» και ξαναφτιάχτηκε από την αρχή, με αφορμή τις περσινές και τις προπέρσινες φωτιές. Δεν διαλύθηκε, αλλά ξαναφτιάχτηκε, πιο αποτελεσματική. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει και με την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.
Ειδικά από τη στιγμή που η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή είναι τόσο ρευστή. Γιατί εξελίξεις δεν παρατηρούνται μόνο στην Τουρκία, αλλά και στο Κόσσοβο ή στη Βουλγαρία. Σ' αυτή την τελευταία, μάλιστα, ως χώρα μετράμε ήδη μια απώλεια, που στην πορεία θα αποδειχθεί ότι θα είναι μεγάλη. Ο λόγος αφορά στην αλλαγή στρατοπέδου που επιχειρεί τις τελευταίες ώρες η Σόφια, προσεγγίζοντας τη Μόσχα.
Οι επαφές με την Gazprom είναι σε εξέλιξη, προκειμένου να διασφαλισθεί ενεργειακή επάρκεια για το χειμώνα. Η εκεί μεταβατική κυβέρνηση που διόρισε ο πρόεδρος Radev, είναι ξεκάθαρα φιλορωσική και δεν αναγνωρίζει τις συμφωνίες της προηγούμενης με την Αθήνα, για προμήθεια αερίου μέσω Ρεβυθούσας και Αλεξανδρούπολης. Πάνε «για τα πολλά», αλλά κινδυνεύουν «να χάσουν και τα λίγα».
Εμείς πάλι, χάνουμε (έστω προσωρινά) έναν βασικό κρίκο στην προσπάθεια μας να γίνουμε ο μεγάλος ενεργειακός τροφοδότης της ΝΑ Ευρώπης, έως τις παρυφές της Βαλτικής. Πάντως, στη Βουλγαρία, τον Οκτώβριο θα ξαναγίνουν εκλογές. Οι τέταρτες, μέσα σε ενάμιση χρόνο. Οπότε, το αρχικό μας σχέδιο μπορεί να ξανατοποθετηθεί στις ράγες.