Με τα μάτια καρφωμένα στο τρίτο πακέτο βοήθειας στις ΗΠΑ είναι οι «αμερικανοκεντρικές» βιομηχανίες στην Ελλάδα. Όπως μπορούν να διαβεβαιώσουν πηγές που ξέρουν με λεπτομέρειες το θέμα, αυτή τη στιγμή υπάρχουν αρκετές τέτοιες εταιρίες στη χώρα μας, οι οποίες εξάγουν το κύριο μέρος της παραγωγής τους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Όπως, για παράδειγμα, δυο - τρεις του ομίλου Στασινόπουλου, αλλά και όχι μόνο.
Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι το πακέτο Μπάιντεν για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας στις ΗΠΑ υπολογίζεται, ως γνωστόν, στα περίπου 2 τρις δολάρια και λογικά ετοιμάζεται «πάρτι» εκεί για όσους αναμειχθούν άμεσα ή έμμεσα. Και λογικό είναι όλοι να θέλουν να πάρουν κομμάτι της πίττας.
Την ίδια ώρα, ωστόσο, που μεγάλες ελληνικές ελληνικές εταιρίες έχουν στραμμένα τα βλέμματα τους πέραν του Ατλαντικού, η Τουρκία στρέφεται ολοένα και πιο ανατολικά. Στο πλαίσιο αυτό, μόλις προ ημερών, η γείτονα άνοιξε πιστωτική γραμμή και με την Κίνα, για να ενισχύσει τις τουρκικές εταιρίες που εξάγουν προς τα εκεί. Οι πληροφορίες λένε ότι δανείστηκε σε πρώτη φάση περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια, μέσω της τουρκικής «Αγροτικής Τράπεζας». Θα ακολουθήσουν κι άλλα δάνεια. Για να φτάσεις, όμως, στο σημείο να δανειστείς από τους Κινέζους, που θεωρούνται σκληροί διαπραγματευτές, θα πρέπει όντως να βρίσκεσαι σε πολύ δύσκολη θέση.
Την ίδια ώρα, τέλος, που το Πεκίνο δανείζει στην Άγκυρα και η Μόσχα «της βάζει πλάτη» σε διάφορα μέτωπα, διπλωματικές πηγές, εδώ στην Αθήνα, υποστηρίζουν ότι Κίνα και Ρωσία βάζουν ανάχωμα στον τουρκικό επεκτατισμό στην Ασία. Σε Τουρκμενιστάν και γύρω περιοχές. Γιατί μπορεί να τις εξυπηρετεί το γεγονός ότι αργά αλλά σταθερά ξεκολλάει από την Δύση, αλλά μάλλον όλα έχουν ένα όριο. Ειδικά από την ώρα που και η Αγκυρα δείχνει να αρέσκεται στα κάθε είδους "διπλά" παιχνίδια. Στην περίπτωση της Ρωσίας, με τη στάση που κρατά στο ουκρανικό και στην περίπτωση της Κίνας με το θέμα των Ουιγούρων.