«Η αβεβαιότητα για την Ιταλία και την κατάσταση της οικονομίας της, είναι το ίδιο μεγάλη όσο και για την Ελλάδα», έγραφαν μόλις προχθές οι έγκυροι Financial Times, χτυπώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, το καμπανάκι του κινδύνου σε Βρυξέλλες και Βερολίνο για την νέα ωρολογιακή βόμβα που είναι έτοιμη να σκάσει, σχεδόν από στιγμή σε στιγμή.
Ωστόσο, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Β. Σόιμπλε, δεν φαίνεται να συμμερίζεται αυτή την άποψη, δείχνοντας μια σχεδόν εμμονική έμφαση στην ελληνική περίπτωση και αγνοώντας όλες τις υπόλοιπες, ακόμα και τις πιο προφανείς, όπως η ιταλική. Ως γνωστόν, επανέφερε στο τραπέζι την προοπτική του Grexit, εντείνοντας ακόμα περισσότερο την πίεση στην Αθήνα, εν μέσω των πολύ σκληρών διαπραγματεύσεων, στο πλαίσιο της πρώτης αξιολόγησης.
Η διαπραγμάτευση, έστω και εξ αποστάσεως, αυτή την εβδομάδα, προχωρά με πολύ αργούς ρυθμούς, το χάσμα στο ασφαλιστικό παραμένει και το κουαρτέτο έχει φύγει, αφήνοντας πίσω του μόνο «γενικές κατευθύνσεις» για το τι θέλει. Επιστρέφει, καλώς εχόντων των πραγμάτων, την Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου, με άγνωστες προς το παρόν τις πραγματικές διαθέσεις του. Η διαπραγμάτευση, οριστικά, θα γίνει τμηματικά, όπερ σημαίνει ότι πρώτα θα κλείνει ένα κεφάλαιο (πχ ασφαλιστικό) και μετά θα ανοίγει ένα άλλο. Άρα στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν πρόκειται να τελειώσουμε πριν από τα τέλη Απριλίου. Κι αυτό, όπως είναι φυσικό, δεν λειτουργεί υπέρ της ελληνικής πλευράς, που θα ήθελε όλα να τελειώσουν «μια ώρα νωρίτερα».