Προ ημερών, μια επίσκεψη - έκπληξη, χωρίς καμία προαναγγελία, έκανε ο Γιώργος Γεραπετρίτης στο Πεντάγωνο. Προς στιγμή χτύπησε συναγερμός, καθώς είναι γνωστές οι σχέσεις του με τον υπουργό Αμυνας. Γρήγορα, όμως, διευκρινίστηκε ο λόγος της επίσκεψης του και η ένταση χαλάρωσε. Ο υπουργός Εξωτερικών χρειαζόταν μια ασφαλή γραμμή και δίκτυο για να συμμετάσχει σε μια τηλεδιάσκεψη για το Ουκρανικό. Με την ευκαιρία, βέβαια, συνάντησε τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματικούς, αλλά δεν είδε τον Νίκο Δένδια. Έλειπε σε ανειλημμένη υποχρέωση. Όμως μαθαίνουμε ότι κάποια στιγμή θα τα πουν και οι δυο τους.
Η εξέλιξη αυτή θεωρείται αναπόφευκτη, όποιες κι αν είναι οι σχέσεις των δυο τους. Για έναν λόγο: Η συγκυρία, στα εθνικά ζητήματα, είναι κρίσιμη και δεν υπάρχει η πολυτέλεια της «απόστασης» ανάμεσα στους δυο βασικούς υπουργούς της κυβέρνησης. Είναι ενδεικτικό ό,τι συμβαίνει στο λιβυκό. Εκεί, σοφά ποιών, όπως αποδείχθηκε στην πράξη, ο Γεραπετρίτης επέλεξε την πρώτη φορά να πάει στη Βεγγάζη και μετά στην Τρίπολη. Ο επίτροπος Μεταναστευτικής Πολιτικής της ΕΕ, που ως γνωστόν έκανε το αντίστροφο, «πήρε στον λαιμό του» τρεις Ευρωπαίους υπουργούς που τον συνόδευαν (μεταξύ των οποίων και τον Θάνο Πλεύρη). Ως γνωστόν, ο Χαφτάρ, όχι μόνο δεν τους δέχθηκε, αλλά τους ζήτησε να εγκαταλείψουν άρον – άρον το λυβικό έδαφος.
Η διαφορετική διαχείριση του θέματος από τον Γεραπετρίτη τού έδωσε τη δυνατότητα να ξαναπάει στη Λιβύη στις 15 Ιουλίου και να συναντηθεί με την εκεί κυβέρνηση. Έχοντας διασφαλίσει όμως ότι ο Χαφτάρ δεν έχει πρόβλημα. Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν ότι ο στρατάρχης θα επισκεφθεί τελικά στην Αθήνα, ενδεχομένως και πριν το τέλος του καλοκαιριού. Αν η πληροφορία ισχύει, τότε συνιστά επιτυχία για την ελληνική πλευρά. Γιατί θα απομακρύνει το ενδεχόμενο της επικύρωσης του παράνομου τουρκολυβικού συμφώνου. Ενδεικτικό του κλίματος είναι το γεγονός ότι ο Χαφτάρ, μέσω του δεύτερου γιου του, έστειλε μήνυμα στην Αθήνα ότι η απέλαση του Ευρωπαίου Επιτρόπου δεν έχει να κάνει σε τίποτα με τις σχέσεις του με την Ελλάδα.
Στο μεταξύ, πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν επιμένουν ότι το ενδιαφέρον της CHEVRON για τα ελληνικά θαλάσσια οικόπεδα 13, 14, 15, 18, 19, 20 του διαγωνισμού του 2014 «διαλύει» στην πράξη το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Το μέγεθος, αλλά και η σχέση της αμερικανικής πολυεθνικής με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αποτρέπει πιθανές διαμαρτυρίες/αντιδράσεις της Λιβύης, ενώ την ίδια ώρα, τρεις μεγάλες ευρωπαϊκές ενεργειακές εταιρείες, με διεθνή παρουσία, εξετάζουν το ενδεχόμενο της στρατηγικής συμμαχίας μαζί της για τα ίδια οικόπεδα. Ο λόγος αφορά στις Eni, BP και Total Energies
Για αυτό και, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, τώρα είναι η ευκαιρία για την Αθήνα να προτείνει δημοσίως την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Για την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας - Λιβύης.