Παρελθόν αποτελούν τα περί σωτήριας συνεργασίας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης Α.Ε. με βραζιλιάνους μεγαλοπαραγωγούς. Τα σύννεφα είναι βαριά πάνω από την ΕΒΖ, καθώς η περίοδος της σποράς άνοιξε βρίσκοντας όμως την εταιρεία χωρίς ρευστότητα, με δάνεια 150 εκατ. ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς, με ζημίες 14,5 εκατ. ευρώ στο β' εξάμηνο του 2015 και, με οφειλές 8 εκατ. ευρώ στους παραγωγούς από την περυσινή καλλιεργητική σεζόν.
Με τα παραπάνω δεδομένα, λίγο απασχολεί το ότι η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς αποφάσισε την αναστολή διαπραγμάτευσης της μετοχής της ΕΒΖ στο Χρηματιστήριο. Αν δεν βρεθεί λύση στο οικονομικό αδιέξοδο της επιχείρησης, όλα τα άλλα δεν έχουν το παραμικρό ενδιαφέρον.
Παρά την παραπάνω δύσκολη κατάσταση, ο νέος πρόεδρος της εταιρείας κ. Γιώργος Λάντζας, δηλώνει αισιόδοξος και υποστηρίζει πως η βιομηχανία έχει παρόν αλλά και μέλλον, λέγοντας πως ήδη η ΕΒΖ έχει καταλήξει με την Τράπεζα Πειραιώς στο πλαίσιο της Συμφωνίας, που θα προβλέπει την αναδιάρθρωση των δανειακών υποχρεώσεων της Ζάχαρης και τη χρηματοδότησή της.
«Συμφωνήσαμε με την Τράπεζα στο πλαίσιο, μένουν οι τεχνικές λεπτομέρειες της συμφωνίας, η οποία εκτιμώ ότι θα ολοκληρωθεί στο επόμενο τετράμηνο. Εν τω μεταξύ έχουμε ζητήσει από την Πειραιώς, ποσό 12-15 εκατ. ευρώ, για να καταβληθούν στους παραγωγούς τα 8 εκατομμύρια που τους οφείλονται και να εξασφαλισθούν κεφάλαια κίνησης. Εκτιμώ ότι την επόμενη εβδομάδα θα πληρωθούν οι τευτλοπαραγωγοί», δήλωσε στη Voria.gr o κ. Λάντζας.
Τι περιλαμβάνει όμως αυτή η συμφωνία; Να πούμε πρώτα ότι η αναδιάρθρωση των δανείων περιλαμβάνει οπωσδήποτε και το κοινώς λεγόμενο "κούρεμα" ή τη διαγραφή χρεών. Επίσης, προβλέπει πώληση υποθηκευμένων περιουσιακών στοιχείων, πώληση θυγατρικών αλλά και σημαντικές μειώσεις στους μισθούς των εργαζομένων (ίσως και άνω του 20%), όπως και γενικότερα μειώσεις στα έξοδα διοίκησης.
Σε αδρές γραμμές ο κ. Λάντζας περιέγραψε τα κύρια στοιχεία της συμφωνίας.
Βήμα 1ο: Πώληση όλων των μη παραγωγικών ακινήτων της ΕΒΖ και συγκεκριμένα τα ακίνητα των πρώην εργοστασίων σε Ξάνθη και Λάρισα, το ημιτελές κτήριο επί της Κουντουριώτου, ένα μεγάλο ακίνητο στη Σίνδο.
Βήμα 2ο: Πώληση μεριδίων των δύο θυγατρικών της Σερβίας
Βήμα 3ο: Έκδοση ομολογιακού δανείου. Επιδίωξη πάντως είναι τα δάνεια της ΕΒΖ να μειωθούν στα 100 εκατ. ευρώ.
Και τι θα γίνει, με τα υπόλοιπα τρία ζαχαρουργεία - σε Πλατύ, Σέρρες και Ορεστιάδα- θα λειτουργήσουν φέτος; Τι θα γίνει με τα εργοστάσια της Σερβίας;
«Η εταιρεία για χρόνια δεν λειτουργούσε ορθολογικά. Φέτος, για να λειτουργήσουν τα εργοστάσια, θα πρέπει η λειτουργία τους να είναι βιώσιμη. Συγκεκριμένα, σε ακτίνα 65 χιλιομέτρων γύρω από το κάθε ένα ζαχαρουργείο θα πρέπει να καλλιεργηθούν τουλάχιστον 65.000 στρέμματα. Δεν είναι δυνατόν να μεταφέρεις τεύτλα από απόσταση μεγαλύτερη των 150 χιλιομέτρων. Θα λειτουργήσει και το δεύτερο εργοστάσιο της Σερβίας, στο Ζάμπαλι», πρόσθεσε κ. Λάντζας.
Όλα αυτά καλά, αλλά με τους παραγωγούς απλήρωτους, η εταιρεία δεν θα είναι καθόλου εύκολο, αν όχι αδύνατο, να πιάσει το στόχο των 100.000 στρεμμάτων. Αυτό το γνωρίζει φυσικά ο κ. Λάντζας.
"Κάθε ημέρα που περνάει, χωρίς να πληρώνονται οι παραγωγοί, χάνουμε 1.400 στρέμματα". Έτσι, μέχρι σήμερα έχουν σπαρθεί λιγότερα από 17.000 στρέμματα, κυρίως στη περιοχή που καλύπτει το ζαχαρουργείο στο Πλατύ.
ΕΒΖ, παραγωγική, χωρίς τευτλοκαλλιέργεια δεν νοείται, όπως και το αντίστροφο. Όλα λοιπόν θα κριθούν μέσα στο Μάρτιο και τον Απρίλιο.
«Η φετινή χρονιά είναι καλή και θέλουμε οπωσδήποτε να την εκμεταλλευτούμε. Η τιμή της ζάχαρης κινείται επιτέλους ανοδικά οπότε η τευτλοκαλλιέργεια, μαζί με τις ενισχύσεις από την ολοκληρωμένη διαχείριση, αποτελεί πολύ ανταγωνιστική πρόταση απέναντι σε άλλες καλλιέργειες. Θα επιδιώξουμε να επιστρέψουμε και στο παλιό σύστημα της εταιρείας, δηλαδή πληρωμή των παραγωγών κάθε 45 ημέρες», πρόσθεσε ο κ. Λάντζας.
Ο πρόεδρος της ΕΒΖ υποστηρίζει ότι η εταιρεία μπορεί να παράγει σε ανταγωνιστικές τιμές, λέγοντας ότι στην επόμενη τριετία το κόστος μπορεί να πέσει στα 450 ευρώ/τόνο αν γίνουν και παρεμβάσεις τόσο για αύξηση των αποδόσεων των τεύτλων, όσο και εξοικονόμησης ενέργειας στα ζαχαρουργεία.
Υπάρχει όμως περίπτωση να επανέλθει το θέμα της πώλησης της ΕΒΖ, κάτι που είχε προσπαθήσει δύο φορές, χωρίς επιτυχία, η βασική μέτοχος ΑΤΕ;
Προς το παρόν ο κ. Λάντζας δεν είχε κάτι να πει για το θέμα παρά μόνο ότι η κυβέρνηση θέλει τη συνέχιση της λειτουργίας της εταιρείας. Βεβαίως, το 82% της ΕΒΖ ανήκει στην υπό εκκαθάριση ΑΤΕ Βank, διαδικασία που θα πρέπει να ολοκληρωθεί ώς το 2020. Συνεπώς, κάποια στιγμή και εφ' όσον συνεχίσει να υφίσταται η ΕΒΖ, θα τεθεί ξανά το ερώτημα... «ποιος θα πάρει αυτή τη βιομηχανία;».