Μπορεί να μην «βγαίνει» προς τα έξω επισήμως, όμως, το Βερολίνο εξακολουθεί να είναι δυσαρεστημένο από την ελληνική στάση στην τελευταία άτυπη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ.
Κι αυτό γιατί εκεί, με εντολή Μητσοτάκη, μπήκε βέτο στις αποφάσεις για τη Λευκορωσία. Εξαιτίας της διαφαινόμενης, τότε, χαλαρής αντίδρασης στην τουρκική προκλητικότητα. Η κίνηση αυτή είχε λειτουργήσει αθροιστικά στη μη έγκαιρη ενημέρωση του Βερολίνου για την ελληνο-αιγυπτιακή ΑΟΖ, που δεν ξεχάστηκε και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θεωρούσαν ότι οι σχέσεις με την Αθήνα θα διέρχονταν μεγάλη κρίση.
Η Αγκελα Μέρκελ ωστόσο διακρίνεται από ένα βασικό προσόν: τον πολιτικό ρεαλισμό. Οπότε όσοι προέβλεπαν ότι «θα το ξεπεράσει», τελικώς επιβεβαιώθηκαν. Και δικαιώθηκε κατ' αυτόν τον τρόπο η Αθήνα, η οποία εξαρχής ήθελε πάση θυσία να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα αποφασιστικότητας, αυτή τη φορά. Στην εξέλιξη αυτή, όμως, καταλυτικό ρόλο έπαιξε κι ένα άλλο γεγονός: Το ότι η καγκελάριος δεν ήθελε και δεν θέλει να δει το Παρίσι να κινεί τα ευρωπαϊκά νήματα στο παρασκήνιο. Γι αυτό κι εκτιμάται ότι φρόντισε να προσαρμοσθεί αναλόγως.
Εκτοτε, Μακρόν και Μέρκελ, φρόντισαν να συγχρονίσουν τον βηματισμό τους έναντι της Άγκυρας. Και μολονότι το Βερολίνο άσκησε πίεση στο Παρίσι, ώστε στη σύνοδο των χωρών του Νότου, που έγινε στην Κορσική, να προκληθεί και η Τουρκία, τελικώς «δεν του πέρασε». Οι πληροφορίες της Αθήνας αναφέρουν ότι σε αυτή τη φάση ο Μακρόν ούτε που συζητά το ενδεχόμενο προσέγγισης με τους Τούρκους. Κι αυτό είναι ένα πολύ ευνοικό σενάριο για την ελληνική πλευρά.