Την πεποίθησή του ότι η Chevron, που ζήτησε να αναλάβει τη διερεύνηση των θαλασσίων οικοπέδων νότια της Κρήτης για υδρογονάνθρακες -και ειδικότερα για φυσικό αέριο- θα συνεχίσει, παρά τα προσκόμματα που επιχειρεί να θέσει με τις διεκδικήσεις στην περιοχή η Λιβύη, εκφράζει μιλώντας στη Voria.gr o επικεφαλής της Eυρωομάδας του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης.
«Δύσκολα κανείς θα πειράξει τη Chevron» λέει χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι «οι μεγάλες Αμερικανικές εταιρείες κάνουν προσεκτικές κινήσεις και όλες τις απαραίτητες συνεννοήσεις με την κυβέρνησή τους όταν εμφανίζονται σε μία περιοχή». Όπως σημειώνει πρόκειται για «μεγάλα παιδιά», που δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη. «Στην περιοχή θα χρειαστούν 4 ή 5 γεωτρήσεις κόστους 100 εκατ. δολ. η κάθε μία, δηλαδή υπάρχει ένα μεγάλο κόστος που δεν επιτρέπει το πολιτικό ρίσκο» διευκρινίζει, εκτιμώντας παράλληλα ότι για χειροπιαστά αποτελέσματα θα χρειαστούν γύρω στα τρία με τέσσερα χρόνια. «Η Νότια Κρήτη θα αποτελέσει τη μεγάλη έκπληξη της Μεσογείου, καθώς οι ποσότητες φυσικού αερίου που υπάρχουν εκτιμάται ότι είναι πολύ μεγάλες», υπογραμμίζει, ενώ παράλληλα εκφράζει την πεποίθηση ότι μέσω των συγκεκριμένων εξορύξεων μπορούμε να σώσουμε το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, αφού τα επόμενα χρόνια 20 με 25 χρόνια μπορούν να εισρεύσουν στα δημόσια ταμεία γύρω στα 60 με 70 δισ. ευρώ.
Ο πρώην υπουργός Ενέργειας, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 2010 είχε δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τη διενέργεια εξορύξεων σε αρκετά σημεία της χώρας, επισημαίνει ότι η έλευση Τραμπ στον Λευκό Οίκο άλλαξε το διεθνές κλίμα για τους υδρογονάνθρακες και θυμίζει ότι το 2021 από το βήμα του ΟΗΕ ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε πει με τον πιο επίσημο τρόπο ότι την Ελλάδα δεν την ενδιαφέρουν οι εξορύξεις. «Ελπίζω η αλλαγή στην πολιτική βούληση της κυβέρνησης επί του θέματος να είναι πραγματική» λέει, διευκρινίζοντας ταυτόχρονα ότι και ο ίδιος πιστεύει στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αφού ως υπουργός τις προώθησε πολύ και ήδη από το 2014, η Ελλάδα ήταν η 3η στον κόσμο στην κατά κεφαλήν παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά και 7η σε παραγωγή από αιολικά, αλλά προς το παρόν όλα αυτά δεν αρκούν για την επάρκεια και τη σταθερότητα του συστήματος.
Νερό: Το πρόβλημα της δεκαετίας
Σε αντίθεση με τα ζητήματα της ενέργειας για τα οποία είναι αισιόδοξος ο Γιάννης Μανιάτης εμφανίζεται εξαιρετικά ανήσυχος για το θέμα της διαχείρισης του νερού και της λειψυδρίας. Όπως λέει μιλώντας στη Voria.gr «η χώρα μας παρά το ότι είναι 2η στην κατά κεφαλήν κατανάλωση νερού μετά από τις ΗΠΑ και 19η πιο επικίνδυνη περιοχή του πλανήτη για να χτυπηθεί από τη λειψυδρία δεν έχει στρατηγική στον τομέα του νερού, δηλαδή στην άρδευση και στην ύδρευση. «Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει καταδικαστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο επειδή δεν έχει σχέδιο διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών στα 14 υδατικά διαμερίσματα της» σημειώνει, διευκρινίζοντας ότι «το 2014 τα σχέδια αυτά υπήρχαν, αλλά ουδέποτε επικαιροποιήθηκαν».
Όπως λέει το νερό είναι η μεγάλη πρόκληση της τρέχουσας δεκαετίας «όχι της επόμενης» και στέκεται πρωτίστως στα αδιανόητα -όπως τα χαρακτηρίζει- ποσοστά σπατάλης και απωλειών τόσο στην άρδευση, που αντιπροσωπεύει το 80% - 85% της κατανάλωσης, όσο και της ύδρευσης που αντιπροσωπεύει το υπόλοιπο 15% - 20%. «Από το ΕΣΠΑ και το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας υπάρχουν πόροι που αφορούν το νερό -για παράδειγμα την κατασκευή μικρών φραγμάτων και δικτύων άρδευσης-, αλλά δεν έχω εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, που δεν δείχνει να ενδιαφέρεται πραγματικά και μένει μόνο στα λόγια» λέει χαρακτηριστικά. Αναφέρει ως αρνητική εξέλιξη την απένταξη από το ΤΑΑ των 120 εκατ. ευρώ που προοριζόταν για τη δημιουργία 13 Περιφερειακών Κέντρων Πολιτικής Προστασίας, στις 13 Περιφέρειες της χώρας. «Ακούω λόγια που δεν μ’ ενδιαφέρουν, θέλω να δω επιτέλους πράξεις» λέει, επισημαίνοντας ως εξαιρετικά αρνητική συνθήκη την ουσιαστική εγκατάλειψη των 400 Τοπικών Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ), που αφορούν το 70% των αγροτών, πάνω από 300.000, και διαχειρίζονται έργα άρδευσης σε τοπικό επίπεδο, διανέμοντας νερό στους αγρότες.
Όσο για το μέλλον της άρδευσης -κυρίως-, αλλά και της υδροδότησης, ο Γιάννης Μανιάτης δεν έχει αμφιβολία ότι θα καταλήξουμε στην αφαλάτωση, μέσω Συμπράξεων του Δημοσίου και του Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), λόγω κόστους των επενδύσεων, και με την αξιοποίηση των ΑΠΕ για την ενέργεια που απαιτεί η συγκεκριμένη διαδικασία.
