Το πολιτικό πλαίσιο, που θα μπορούσε να οδηγήσει στη συγκρότηση ενός κοινωνικού ή πολιτικού μετώπου (στην ουσία μιας νέας πολιτικής δύναμης, ενός κόμματος), διερευνούν οι αποχωρήσαντες από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου.
Τα πολιτικά στελέχη που συνασπίστηκαν στη Δικτύωση Ριζοσπαστικής Αριστεράς κατάρτισαν μάλιστα και την πρότασή τους για τη διαμόρφωση μιας διαδικασίας διαλόγου γύρω από τις εναλλακτικές απέναντι στο μνημόνιο και το δόγμα ΤΙΝΑ. Δηλαδή για «ένα κοινό μεταβατικό πρόγραμμα των δυνάμεων της εργασίας και των κινημάτων, το οποίο να μπορεί να αντιπαρατεθεί με αξιώσεις απέναντι στο κοινό καταστροφικό και ακραία νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου».
Τα μέλη της Δικτύωσης τονίζουν ότι μια εναλλακτική πρόταση στις σημερινές λογικές περί «μνημονιακού μονόδρομου» δεν μπορεί να προέλθει από πολιτικά ή –ακόμη περισσότερο- ακαδημαϊκά επιτελεία.
«Οι μόνες ρεαλιστικές διεκδικήσεις και κατ' επέκταση το μόνο ρεαλιστικό εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο θα είναι αυτό που θα πηγάσει μέσα από τον ίδιο τον κοινωνικό ανταγωνισμό. Αυτό ωστόσο δεν απαλλάσσει την πολιτική Αριστερά και τα κοινωνικά κινήματα από την ευθύνη να επεξεργάζονται ήδη, σε ενεστώτα χρόνο, τις στρατηγικές διεξόδους που μπορούν να αντιπαραθέσουν στις κυρίαρχες πολιτικές», επισημαίνουν.
Διευκρινίζουν πως σε αυτή τη φάση καλούν σε διάλογο κι όχι στη συγκρότηση ενός κοινωνικού ή πολιτικού μετώπου, το οποίο απαιτεί και προϋποθέτει ένα ορισμένο πολιτικό πλαίσιο. Ανοιχτή πολιτική συζήτηση επιδιώκουν, η οποία θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει σε ένα τέτοιο μέτωπο.
Ο διάλογος θα φέρει συγκεκριμένο πρόγραμμα, το οποίο κατά τα μέλη της Δικτύωσης θα είναι ένα «πολιτικό εργαλείο για την εμβάθυνση της ταξικής πάλης». Για να είναι αποτελεσματική πάντως η όποια τέτοια παρέμβαση θα πρέπει να υπάρξουν ανοιχτές διαδικασίες διαλόγου και να συμμετάσχουν οι ευρύτερες δυνατές κοινωνικές δυνάμεις, «κάτι που σίγουρα δεν μπορεί να εξασφαλίσει μόνος του κανένας χώρος σήμερα».
«H πρόταση απευθύνεται σε όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, όλα τα οργανωμένα κοινωνικά κινήματα, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τα συνδικαλιστικά σχήματα, τις συνελεύσεις και τις επιτροπές γειτονιάς, τις αυτόνομες δομές έμπρακτης αλληλεγγύης, τις συνεταιριστικές δομές κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, όλες δηλαδή τις μορφές που πήρε αυτά τα χρόνια ο κοινωνικός ανταγωνισμός, και προφανώς όλη τη ριζοσπαστική πολιτική Αριστερά από την οποία και ξεκινάμε», τονίζουν.
Η πρόταση ήδη έχει σταλεί προς την Ανασύνθεση – Οργάνωση Νεολαίας Ριζοσπαστικής Αριστεράς, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις συνιστώσες της, την Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση – ΑΡΚ, το Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, το ΚΚΕ (μ-λ), το Μ-Λ ΚΚΕ, την Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδος – ΚΟΕ, την ΛΑΕ και τις συνιστώσες της, το Ξεκίνημα και την ΟΚΔΕ-Εργατική πάλη.
«Ελπίζουμε πως με την συμβολή όλων, θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τόσο το κλίμα στο εσωτερικό της ριζοσπαστικής Αριστεράς, όσο και στην σχέση μας με την κοινωνία, υπερβαίνοντας την απογοήτευση, σπάζοντας τους μονόδρομους και ανοίγοντας ξανά μέσα από το διάλογο νέες προοπτικές για το ανταγωνιστικό κίνημα», καταλήγει η Δικτύωση.
Οι επόμενες δυο εβδομάδες (και αναλόγως της ανταπόκρισης που θα υπάρξει) θα δείξουν την πρόοδο του εγχειρήματος για μια ενωμένη εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, που θα μπορούσε να δημιουργήσει αρχικά μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία, η οποία θα διεκδικούσε και πρωταγωνιστικό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό της χώρας και στο συγκεκριμένο χώρο της Αριστεράς.
Πως τοποθετείται η εναλλακτική αυτή πρόταση στον πολιτικό χάρτη της χώρας φαίνεται από τα χαρακτηριστικά της:
1.Απέναντι στην κυβέρνηση και όσες δυνάμεις στηρίζουν μαζί της πολιτικά ή έμπρακτα την εφαρμογή του 3ου Μνημονίου.
2.Απέναντι ταυτόχρονα σε κάθε δεξιά «εναλλακτική» και αντιπολιτευτική φωνή, που ανταγωνίζεται την κυβέρνηση μόνο για επαναφέρει στην κυβέρνηση άλλες αστικές εφεδρείες.
3.Απέναντι σε όσες δυνάμεις πιστεύουν και παλεύουν για την παραμονή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη, εντός της οποίας, όπως αποδείχθηκε τελεσίδικα το καλοκαίρι, κάθε αντίσταση και κάθε συζήτηση για εναλλακτική πνίγεται.
4.Απέναντι ταυτόχρονα σε όσες δυνάμεις παλεύουν για την αντικατάσταση της ευρωπαϊκής δυναστείας από μία αυτόκεντρη, εθνική ανάπτυξη αστικού τύπου, αλλά και απέναντι γενικά σε κάθε ρατσιστική, εθνικιστική και αντιδραστική φωνή διασπά και απομονώνει την εργατική τάξη της Ελλάδας από τους διεθνούς φυσικούς της συμμάχους.
«Αυτές οι οριοθετήσεις αρκούν με το παραπάνω για να ορίσουμε ποιοι και ποιες μπορούμε να μιλάμε μεταξύ μας», εξηγούν.