Του Λάζαρου Θεοδωρακίδη
Μην τυχόν και… παχύνουμε, αλλά κι από την άλλη «ας φάμε, ας το φχαριστηθούμε, γιατί τι άλλο μας έμεινε;». Πάνω σε αυτήν την αντίφαση φαίνεται ότι κινήθηκε η σχέση μας με το φαγητό εν μέσω πανδημίας, όπως λέει μιλώντας στο e-farmako η Καλλιόπη Εμμανουηλίδου, ψυχολόγος και συγγραφέας.
Η «πανδημία μάς έφερε αντιμέτωπους με δύσκολες και πρωτόγνωρες συναισθηματικές καταστάσεις. Οι άνθρωποι, προκειμένου να μπορέσουν να διαχειριστούν αυτά τα δύσκολα συναισθήματα του φόβου, της αγωνίας, της μοναξιάς, των συγκρούσεων, κατέφυγαν σε διάφορους μηχανισμούς με τους οποίους προσπαθούσαν να τα βγάλουν πέρα», λέει η κ. Εμμανουηλίδου.
Η συναισθηματική διατροφή
Όπως εξηγεί η κ. Εμμανουηλίδου, «ένας από αυτούς τους μηχανισμούς ήταν και η ενασχόληση με τη διατροφή. Με μια εμμονή πολλές φορές με τη μαγειρική και σίγουρα με πάρα πολύ από αυτό που ονομάζουμε «συναισθηματικό φαγητό». Να τρώμε δηλ. για να καλύψουμε συναισθηματικές κι όχι τις διατροφικές μας ανάγκες, για να ικανοποιήσουμε δηλαδή απλώς την πείνα μας».
Διαβάστε περισσότερα στο e-farmako.gr.