Ιερώνυμος: Η δημογραφική κρίση απειλεί ακόμη και τη φυσική επιβίωση του έθνους μας

Αναφορές στη διεθνή συγκυρία, αλλά και την κατάσταση στην Ελλάδα, ειδικά σε ό,τι αφορά το δημογραφικό και τις επιπτώσεις του, είχε η προσφώνηση του αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερώνυμου, σήμερα Τρίτη, κατά την πρώτη ημέρα των εργασιών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Στην προσφώνησή του ο κ. Ιερώνυμος επισημαίνει ότι η σύγ­κλη­ση του α­νω­τά­του δι­οι­κη­τι­κού ορ­γά­νου της Εκ­κλη­σί­ας μας «πραγ­μα­το­ποι­εί­ται ε­νώ η γε­νι­κό­τε­ρη γε­ω­πο­λι­τι­κή κα­τά­στα­ση στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ρι­ο­χή μας α­πό την Γά­ζα έ­ως την Συ­ρί­α και την Ου­κρα­νί­α πα­ρα­μέ­νει ε­ξαι­ρε­τι­κά κρί­σι­μη και ε­πώ­δυ­νη».

Ειδικά για τη Γάζα λέει ότι «πα­ρα­κο­λου­θού­με την συ­νε­χι­ζό­με­νη μεί­ζο­να αν­θρω­πι­στι­κή κρί­ση. Κα­λού­με τα ά­με­σα εμ­πλε­κό­με­να μέ­ρη, αλ­λά και τα λοι­πά ι­σχυ­ρά μέ­ρη, να ε­πι­δεί­ξουν σω­φρο­σύ­νη, ει­λι­κρι­νή δι­ά­θε­ση και κα­λή πί­στη σε δι­α­πραγ­μα­τεύ­σεις, ώ­στε να ε­πι­τευ­χθεί η ει­ρη­νι­κή συ­νύ­παρ­ξη στην κρί­σι­μη αυ­τή πε­ρι­ο­χή του πλα­νή­τη, ό­που κα­λούν­ται να υ­πάρ­ξουν από κοι­νού ο Ι­ου­δα­ϊ­σμός, ο Ισ­λα­μι­σμός και ο Χρι­στι­α­νι­σμός.

» Ζη­τού­με να γί­νουν σε­βα­στές οι θε­με­λι­ώ­δεις αρ­χές και πρό­νοι­ες του δι­ε­θνούς αν­θρω­πι­στι­κού δι­καί­ου πε­ρί προ­στα­σί­ας των α­μά­χων κα­τά την δι­ε­ξα­γω­γή στρα­τι­ω­τι­κών ε­πι­χει­ρή­σε­ων και να α­πο­φευ­χθούν παν­τα­χό­θεν ε­νέρ­γει­ες που πλήτ­τουν α­μά­χους. Ου­δέ­πο­τε στην αν­θρώ­πι­νη ι­στο­ρί­α ο κύ­κλος του αί­μα­τος ε­πέ­λυ­σε δι­ε­θνή προ­βλή­μα­τα, αν­τι­θέ­τως τα ό­ξυ­νε και τα κα­τέ­στη­σε δυ­σε­πί­λυ­τα η και ό­λως α­νε­πί­λυ­τα».

Ο κ. Ιερώνυνος επικεντρώθηκε στη συνέχεια στις διώξεις κατά των Χριστιανών: «Ι­δι­αί­τε­ρη α­νη­συ­χί­α μας προ­κα­λεί η α­νά τον κό­σμο αύ­ξη­ση των δι­ώ­ξε­ων κα­τά των Χρι­στια­νών, και ι­δι­αι­τέ­ρως στην Νι­γη­ρί­α, ό­που συν­τε­λούν­ται συ­νε­χείς σφα­γές, α­πό α­κραί­ες ισ­λα­μι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις, ε­νώ και η αναγ­κα­στι­κή "φυ­γή" του α­δελ­φού αρ­με­νι­κού λα­ού α­πό το Αρ­τσάχ/Ναγ­κόρ­νο Κα­ραμ­πάχ φαί­νε­ται να α­κο­λου­θεί­ται α­πό συ­στη­μα­τι­κή πο­λι­τι­σμο­κτο­νί­α, η ο­ποί­α υπεν­θυ­μί­ζει την κα­τάστα­ση κα­τα­στρο­φής στα Κα­τε­χό­με­να Κυ­πρια­κά Ε­δά­φη με­τά το 1974».

«Ελ­πί­ζου­με ε­πί­σης το ζή­τη­μα με­τα­ξύ της Ι­ε­ράς Μο­νής Σι­νά και του Αι­γυ­πτια­κού Κρά­τους να ε­πι­λυ­θεί ο­ρι­στι­κά και δί­και­α, ού­τως ώ­στε να γί­νουν σε­βα­στά τα θρη­σκευ­τι­κά και λοι­πά δι­και­ώ­μα­τα της Μο­νής και της Α­δελ­φό­τη­τος», πρόσθεσε.

Για την κατάσταση στην Ελλάδα, ο αρχιεπίσκοπος είπε ότι «η Πα­τρί­δα μας συ­νε­χί­ζει να αν­τι­με­τω­πί­ζει υ­παρ­ξια­κές τω όν­τι προ­κλή­σεις και μά­λι­στα σε πε­ρί­ο­δο μα­κρο­χρό­νιας ει­ρή­νης και ε­θνι­κής κυ­ρι­αρ­χί­ας: δη­μο­γρα­φι­κές, πνευ­μα­τι­κές, πο­λι­τι­σμι­κές. Η δη­μο­γρα­φι­κή κρί­ση κα­θί­στα­ται ε­πι­κίν­δυ­νη α­κό­μη και γι αυ­τή την φυ­σι­κή ε­πι­βί­ω­ση του αρ­χαί­ου και εν­δό­ξου Έ­θνους μας στην ι­στο­ρι­κή γη του.

» Χω­ρίς υ­περ­βο­λή, ο γε­νι­κός πλη­θυ­σμός έ­χει κυ­ρι­ο­λε­κτι­κά κα­ταρ­ρεύ­σει, ε­νώ το ή­μι­συ του ελ­λη­νι­κού πλη­θυ­σμού κα­τοι­κεί στο Λε­κα­νο­πέ­διο Ατ­τι­κής.

» Εί­ναι πρό­δη­λο ό­τι αυ­τή η κα­τά­στα­ση της πλη­θυ­σμια­κής υπερ­συγ­κέν­τρω­σης στο Ατ­τι­κό Λε­κα­νο­πέ­διο δεν εί­ναι βι­ώ­σι­μη και σα­φώς ε­πι­δει­νώ­νει το δη­μο­γρα­φι­κό πρό­βλη­μα, και ό­χι μό­νο, α­φού η δυ­σχε­ρής α­στι­κή ζω­ή εί­ναι πη­γή δι­α­φό­ρων προ­βλη­μά­των, με­τα­ξύ άλ­λων και ψυ­χο­λο­γι­κών.

» Σχο­λεί­α κλεί­νουν κα­τά ε­κα­τον­τά­δες στην ε­παρ­χί­α, α­κό­μη και στην Ατ­τι­κή. Φο­βού­μαι πως τό­σο η δι­ά­γνω­ση της αι­τι­ο­λο­γί­ας του προ­βλή­μα­τος, ό­σο και οι ε­πί τη βά­σει αυ­τής της α­νά­γνω­σης προ­τει­νό­με­νες λύ­σεις δεν θα α­πο­φέ­ρουν ου­σι­α­στι­κά και ση­μαν­τι­κά α­πο­τε­λέ­σμα­τα.

» Η βα­θύ­τε­ρη ου­σί­α πολ­λών προ­βλη­μά­των της σύγ­χρο­νης κοι­νω­νί­ας εί­ναι άλ­λη α­πό τα ε­πι­φαι­νό­με­να, εί­ναι πνευ­μα­τι­κή, εί­ναι κρί­ση ε­νερ­γού πί­στε­ως και α­ξι­ών, ά­με­σα συν­δε­δε­μέ­νη με την εκ­κο­σμί­κευ­ση και τις αξί­ες της. Ε­κεί εν­το­πί­ζε­ται και ο πυ­ρή­νας του δη­μο­γρα­φι­κού, της α­πο­δό­μη­σης της οι­κο­γέ­νειας ως θε­με­λι­ώ­δους και πρω­ταρ­χι­κής α­το­μι­κής και κοι­νω­νι­κής α­ξί­ας, της εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βί­ας, της βί­ας των α­νη­λί­κων, πολ­λών κα­τα­χρή­σε­ων, ε­ξαρ­τή­σε­ων, ψυ­χο­λο­γι­κών προ­βλη­μά­των, α­κό­μη και της α­πλη­στί­ας, της ε­πι­δί­ω­ξης του υ­λι­κού κέρ­δους. Χω­ρίς την σω­στή δι­ά­γνω­ση της αι­τι­ο­λο­γί­ας των κοι­νω­νι­κών προ­βλη­μά­των εί­ναι α­δύ­να­τη η ου­σι­α­στι­κή και α­πο­τε­λε­σμα­τι­κή θε­ρα­πεί­α τους».

Συνέχισε λέγοντας ότι «εν­τός του πλαι­σί­ου του δη­μο­γρα­φι­κού προ­βλή­μα­τος, το με­τα­να­στευ­τι­κό α­πο­κτά με­γί­στη ση­μα­σί­α, δι­ό­τι α­φ'ε­νός η συρ­ρί­κνω­ση του αυ­τό­χθο­νος ελ­λη­νορ­θό­δο­ξου πλη­θυ­σμού και α­φ ε­τέ­ρου η συ­νε­χής εγ­κα­τά­στα­ση ξέ­νων πλη­θυ­σμών, δύ­να­ται, προ­ϊ­όν­τος του χρό­νου, να δη­μι­ουρ­γή­σει πε­ρισ­σό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα α­π ό­σα εν­δε­χο­μέ­νως θε­ω­ρεί­ται ό­τι θα ε­πι­λύ­σει (κυ­ρί­ως οι­κο­νο­μι­κά και α­σφα­λι­στι­κά).

» Η κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή δεν φέ­ρει α­πο­κλει­στι­κά ο­ρι­ζόν­τι­ες -οι­κο­νο­μι­κές- δι­α­στά­σεις, αλ­λά εί­ναι προ­ϊ­όν πολ­λών πα­ρα­γόν­των και ό­χι μο­νά­χα ο­ρι­ζον­τί­ων, υ­λι­κών.

» Αυ­τό τε­λευ­ταί­α κα­θί­στα­ται προ­φα­νές σε πολ­λές δυ­τι­κές κοι­νω­νί­ες, ό­που εμ­φα­νί­ζον­ται φαι­νό­με­να δι­άρ­ρη­ξης και α­πο­δό­μη­σης της κοι­νω­νι­κής συ­νο­χής εξ αι­τί­ας της δη­μι­ουρ­γη­θεί­σης ε­τε­ρο­γε­νούς κα­τα­στά­σε­ως. Χρει­ά­ζε­ται, λοι­πόν, σύ­νε­ση, σο­φί­α, ευ­θυ­κρι­σί­α, ι­σορ­ρο­πί­α και ε­νό­τη­τα, ό­χι α­κρό­τη­τες και πό­λω­ση».

Στην πα­τρί­δα μας και στον κόσμο, είπε ακόμη ο κ. Ιερώνυμος, «βι­ώ­νου­με μί­α πε­ρί­ερ­γη κα­τά­στα­ση εκ­κρε­μούς. Αυ­τό το εκ­κρε­μές του κα­κού κι­νεί­ται άλ­λο­τε προς την πα­θη­τι­κό­τη­τα, άλ­λο­τε προς έ­ναν ζή­λο «ου κα­τ ε­πί­γνω­σιν» και εκ­δη­λώ­νε­ται εί­τε με α­δι­α­φο­ρί­α και α­κη­δεί­α πε­ρί τα πνευ­μα­τι­κά εί­τε με κα­τα­θλι­πτι­κή πα­ραί­τη­ση εί­τε με μα­νια­κές α­να­ζη­τή­σεις νο­ή­μα­τος και προ­σκόλ­λη­σης στα φθαρ­τά. Το ί­διο α­κρι­βώς συμ­βαί­νει δυ­στυ­χώς και σε δι­ε­θνές ε­πί­πε­δο, όχι μό­νο σε α­το­μι­κό, αλ­λά και σε συλ­λο­γι­κό, ό­που λα­οί ο­λό­κλη­ροι κα­τα­κρε­ουρ­γούν­ται με κα­θο­δή­γη­ση, δυ­στυ­χώς, η­γε­τών που έ­πρε­πε να έ­χουν προ­τε­ραι­ό­τη­τα την ευ­θύ­νη και ό­χι το μί­σος, με συ­νέ­πεια η αν­θρω­πό­τη­τα να μα­τώ­νει ά­νευ λό­γου και σκο­πού».

Αν ε­πι­θυ­μού­με ε­νο­ρί­ες ζων­τα­νές και ποι­μέ­νες δρα­στή­ριους, είπε ακόμη, «ο­φεί­λου­με σή­με­ρα να ε­πεν­δύ­σου­με σε αυ­τούς -και σας κα­λώ σή­με­ρα να στη­ρί­ξε­τε- τρεις με­γά­λους ά­ξο­νες που α­φο­ρούν το μέλ­λον της Εκ­κλη­σί­ας μας». Όπως διευκρίνισε είναι η στή­ρι­ξη της ι­ε­ρα­τι­κής οι­κο­γέ­νειας, οι Σχο­λές Μα­θη­τεί­ας Υ­πο­ψη­φί­ων Κλη­ρι­κών και τρίτον η δια βί­ου εκ­παί­δευ­ση των κλη­ρι­κών».