Στην υπηρεσία και της περιοχικής αναισθησιολογίας έχει τεθεί η τεχνητή νοημοσύνη, η οποία εδώ και χρόνια αποτελεί πολύτιμο εργαλείο της ιατρικής κοινότητας σε πολλές -κυρίως χειρουργικές- ειδικότητες.
Σύγχρονοι υπέρηχοι που λειτουργούν συμπληρωματικά στα συμβατικά μηχανήματα χρωματίζουν σε πραγματικό χρόνο συγκεκριμένα νεύρα, δίνοντας τη δυνατότητα στους αναισθησιολόγους να εντοπίζουν και να εστιάζουν με ακρίβεια στο σημείο όπου πρέπει να χορηγήσουν τα τοπικά αναισθητικά. Μελέτες έδειξαν ότι τα μηχανήματα αυτά αναγνωρίζουν τις ανατομικές περιοχές ενδιαφέροντος στο 93.5% των περιπτώσεων, ενώ μειώνουν τις επιπλοκές σε ποσοστό 85%.
«Τα δεδομένα είναι πολλά και δύσκολα το ανθρώπινο μάτι ή ο ανθρώπινος νους να τα παρακολουθήσει και να τα διαχειριστεί. Η τεχνητή νοημοσύνη, όπως και η ρομποτική, επιταχύνουν αυτό που θα ήθελε ο ανθρώπινος νους και το ανθρώπινο χέρι να κάνει, πλην όμως το μάτι δεν προλαβαίνει να παρακολουθήσει την πληροφορία. Πλέον, έχουν μπει σε πολλές ειδικότητες στην ιατρική, ενώ γίνονται δειλά βήματα και στην αναισθησία. Στη γενική αναισθησία έχουμε τις έξυπνες αντλίες για τη χορήγηση της δόσης των φαρμάκων, που κάποτε τα υπολογίζαμε με το μυαλό μας. Στην περιοχική αναισθησία αυτό που είναι η επανάσταση των τελευταίων δύο δεκαετιών είναι η χρήση των υπερήχων. Θέλεις να κάνεις αναισθησία χωρίς να κοιμίζεις τον ασθενή ή ακόμα κι αν τον κοιμίσεις να μην πονάει εκεί που τον χειρουργείς. Για να το κάνεις αυτό με ασφάλεια χρειάζεσαι μηχανήματα. Δεν φτάνει μόνο ούτε το μυαλό, ούτε η αίσθηση, ούτε η σκέψη, ούτε το χέρι. Χρειάζεσαι υπέρηχο. Είναι ένα μηχάνημα εύκολο στη χρήση, φτηνό, απλό στην εκμάθησή του, για να σε βοηθήσει να βρεις το νεύρο – στόχο, πού θα ρίξεις το φάρμακο για να μουδιάσεις π.χ. το χέρι του ασθενούς, για να χειρουργήσεις τον καρπό του. Δυστυχώς, όσο εξελιγμένα κι αν είναι αυτά τα μηχανήματα, όσο καλή ανάλυση εικόνας κι αν έχουν, μερικές φορές δεν είναι εύκολο να βρεις τον στόχο. Γιατί υπάρχει υποκειμενικότητα από τον γιατρό, ενώ υπάρχουν και οι ιδιαιτερότητες του αρρώστου, π.χ. να είναι παχύσαρκος ή να έχει ανατομικές ανωμαλίες.
Εκεί έρχεται η τεχνητή νοημοσύνη με ένα δεύτερο μηχάνημα, που μοιάζει με τον υπέρηχο οπτικά, συνδέεται με τον υπέρηχο και βοηθά να γίνει πιο ευκρινής η θέση όπου θέλουμε να ρίξουμε το φάρμακο για να περικυκλώσουμε το νεύρο με τοπικό αναισθητικό. Το μηχάνημα αυτό με πολλαπλούς αλγορίθμους που έχουν εισαχθεί και με εξωτερικές μελέτες αξιολόγησης δημιουργεί μία μνήμη και σου λέει ότι το νεύρο θα το βρεις κίτρινο. Μόλις το πλησιάζεις, το χρωματίζει. Αντίστοιχα, το αγγείο που θέλεις να αποφύγεις για να μην κάνεις μία συστηματική τοξικότητα, σου το χρωματίζει κόκκινο. Το ίδιο ισχύει με τους μυς, τις περιτονίες, την περιτοναϊκή κοιλότητα. Γιατί, αν σου φύγει η βελόνα τρία χιλιοστά πιο πέρα μπορείς να κάνεις πνευμοθώρακα, μία τρώση στην κοιλιά του αρρώστου, που είναι επιπλοκή», εξήγησε στη Voria.gr η πρόεδρος του ελληνικού τμήματος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Περιοχικής Αναισθησίας, Ελένη Μόκα.
Τα εξελιγμένα αυτά απεικονιστικά μηχανήματα ήδη έχουν λάβει έγκριση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Υγείας, ενώ είναι σε φάση έγκρισης και από τον αντίστοιχο αμερικανικό οργανισμό FDA. Ήδη χρησιμοποιούνται στην Αγγλία, ενώ αναμένεται να έρθουν στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια. Το δε κόστος τους ανέρχεται σε 15.000 ευρώ, τιμή που δεν θεωρείται απαγορευτική, καθώς είναι χαμηλότερη από αυτήν ενός ακριβού συμβατικού υπέρηχου.
Όπως ανέφερε η κ. Μόκα, πέρα από τα προφανή πλεονεκτήματα, που είναι η ταχύτητα και η ακρίβεια στη χρήση, τα συγκεκριμένα μηχανήματα θα βοηθήσουν σημαντικά στην εκπαίδευση των νέων γιατρών.