Την αντίθεσή του με τη «δαιμονοποίηση της λεγόμενης οικογενειοκρατίας» εκφράζει ο Νικήτας Κακλαμάνης, υπενθυμίζοντας ότι υπενθυμίζοντας ότι «ένας Μητσοτάκης, ο Κωνσταντίνος, πήρε 47% και ένας Καραμανλής, ο Κώστας, περίπου το ίδιο: 45%».
Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα» ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας τόνισε ότι «σίγουρα στην αφετηρία, στην εκκίνηση, δεν έχουμε όλοι το ίδιο πλεονέκτημα. Αυτό το γνωρίζω προσωπικά, όταν το 1990, στην πρώτη μου εκλογή, ξεκίνησα άγνωστος, μόνο οι γιατροί με ήξεραν, και ο μόνος που στάθηκε δίπλα μου ήταν ο πολιτικός μου πατέρας, ο Ευάγγελος Αβέρωφ».
Σε ερώτηση αν «το 2018 θα είναι εκλογική χρονιά ή η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να εξαντλήσει την τετραετία» ο αντιπρόεδρος της Βουλής απαντά χαρακτηριστικά: «Ο κ. Τσίπρας μπορεί να θέλει τις εκλογές έπειτα από 99 χρόνια, όταν λήγει η δέσμευση της ελληνικής περιουσίας μέσω του Υπερταμείου... Άλλο τι θέλω, όμως, κι άλλο τι μπορώ ή τι θα γίνει».
Ερωτηθείς για το συνέδριο τόνισε ότι «στόχος ήταν η επιβεβαίωση της ιδεολογικής μας ταυτότητας, που παραμένει αναλλοίωτη από το 1974 μέχρι σήμερα. Εκεί στόχευαν όλες οι ομιλίες και οι δηλώσεις, με κορυφαία αυτή του Κώστα Καραμανλή, εγγυητή της ενότητας και της συνέχειας κόμματος και παράταξης».
Όπως είπε πριν από το συνέδριο είχε συνάντηση μιάμισης ώρας με τον Κώστα Καραμανλή και επομένως, όπως σημειώνει «ξέρω τι σας λέω και ως προς αυτό αλλά και ως προς τη στήριξή του στον Κυριάκο Μητσοτάκη».
Αναφερόμενος στις τοποθετήσεις κάποιων φιλοξενούμενων προσώπων, στο συνέδριο, όπως του Στέλιου Ράμφου και του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, ο αντιπρόεδρος της Βουλής τις χαρακτηρίζει «ενδιαφέρουσες, αλλά... μέχρις εκεί», ενώ δηλώνει θετικός στο να συμπεριληφθεί και η περίοδος Καραμανλή στην Εξεταστική για το πώς η χώρα οδηγήθηκε στα μνημόνια.