Skip to main content

Καμπανάκι για το νοσοκομείο Παπαγεωργίου

Επιστολή του προέδρου εργαζομένων του νοσοκομείου στους τρεις τελευταίους υπουργούς Υγείας για τα μείζονα προβλήματα χρηματοδότησης και υποστελέχωσης.

Σήμα κινδύνου για τις μεγάλες δυσκολίες και τα προβλήματα χρηματοδότησης και υποστελέχωσης του νοσοκομείου Παπαγεωργίου εκπέμπει ο πρόεδρος των εργαζομένων του νοσοκομείου, Π.Τουχτίδης, σε επιστολή του προς τον υπουργό Υγείας, Μάκη Βορίδη, η οποία κοινοποιείται στους δύο πρώην υπουργούς, Α.Γεωργιάδη και Α.Λοβέρδο.

Ο κ. Τουχτίδης, που είναι πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕΔΗΝ, από τα 39,12 εκατ. ευρώ, που αφορούν τη χρηματοδότηση της Πολιτείας για τη μισθοδοσία του προσωπικού των νοσοκομείων της χώρας,  προϋπολογίστηκαν μόνο 35 εκατ. ευρώ και έως σήμερα έχουν εκταμιευτεί μόλις τα 31εκατ., γεγονός που, όπως τονίζει, «μας προϊδεάζει ότι το μέρος αυτών που υπολείπονται παραπέμπονται στις καλένδες».

Σύμφωνα με τον κ. Τουχτίδη, εξίσου σημαντικό πρόβλημα είναι η υποστελέχωση, με δεδομένο ότι ο αρχικός σχεδιασμός του νοσοκομείου αφορούσε ανάπτυξη 625 κλινών με ανάλογο προσωπικό, παρόλα αυτά, όπως επισημαίνει, έχει αναπτύξει και λειτουργεί με σχεδόν απόλυτη πληρότητα πάνω από 750 κλίνες, με πλέον των 120 οργανικών θέσεων προσωπικού κενές.

Αναλυτικά η επιστολή:

«Αξιότιμοι Κύριοι Υπουργοί,

»Με την παρούσα επιστολή επιθυμώ να σας υπενθυμίσω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το νοσοκομείο Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκης, δυσκολίες τις οποίες οι δύο εξ υμών γνωρίσατε ως διατελέσαντες υπουργοί υγείας πρόσφατα, αλλά και με τις επισκέψεις σας υπό αυτήν την ιδιότητα, πλην όμως παρέμειναν ως άλυτα προβλήματα στα χέρια του νεότερου υπουργού κ. Βορίδη.

»Ως πρώτο και σημαντικότερο πρόβλημα εκτιμώ το πρόβλημα της χρηματοδότησης. Σύμφωνα με τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας μας η Πολιτεία οφείλει να καλύπτει στο σύνολό της τη μισθοδοσία του προσωπικού, όπως κάνει σε όλα τα υπόλοιπα νοσοκομεία της χώρας, το ύψος της οποίας για το 2014 αγγίζει το ποσό των 39,12 εκατομμυρίων ευρώ, προϋπολογίστηκαν δε μόνο 35εκατ. και έως σήμερα έχουν εκταμιευτεί μόλις τα  31εκατ., γεγονός που μας προϊδεάζει ότι το μέρος αυτών που υπολείπονται παραπέμπονται στις καλένδες!  Επιπροσθέτως η καθυστέρηση –στα όρια της άρνησης- καταβολής των οφειλών του ΕΟΠΥΥ που αγγίζουν πλέον ποσά άνω των 140εκατ. καταδικάζουν το νοσοκομείο σε οικονομική εξόντωση.

»Εξίσου σημαντικό πρόβλημα η υποστελέχωση με δεδομένο ότι ο αρχικός σχεδιασμός του νοσοκομείου αφορούσε ανάπτυξη 625 κλινών με ανάλογο προσωπικό (που με φειδώ μάλλον ορίζεται στον Εσωτερικό Κανονισμό λειτουργίας), παρόλα αυτά έχει αναπτύξει και λειτουργεί με σχεδόν απόλυτη πληρότητα πάνω από 750 κλίνες, με πλέον των 120 οργανικών θέσεων προσωπικού κενές. Η προοπτική διενέργειας προκήρυξης προσεχώς στο Ε.Σ.Υ. χωρίς να ενισχύεται ταυτόχρονα το Γ.Ν. Παπαγεωργίου, εισάγει ένα ακόμη λόγο να επικαλούμαστε άνιση μεταχείριση! Η ενεργοποίηση του άρθρου 6 παρ. 12 του νόμου 4052 (το θέσπισε ως ΥΥΚΑ ο κος Λοβέρδος) για μετάταξη ήδη υπηρετούντων υπαλλήλων στο Ε.Σ.Υ. προς τα πανεπιστημιακά τμήματα ή τμήματα Ε.Σ.Υ. που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, μπορεί να αποτελέσει μια λύση για άμεση ενίσχυση, ικανοποιώντας παράλληλα διατυπωμένες ανάγκες υπαλλήλων (για οικονομικούς, κοινωνικούς, οικογενειακούς λόγους).

»Τέλος(;) η πρόταση τροποποίησης και συμπλήρωσης του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας του νοσοκομείου παραμένει η πλέον σταθερή αξία στα….συρτάρια του υπουργείου  αφού από το 2009 και ως σήμερα καμία εξέλιξη δεν έχουμε δει παρά τις δεσμεύσεις όλων….

»Όλα αυτά συμβαίνουν στην εποχή που η αξιολόγηση και η αποδοτικότητα  είναι το Ιερό Δισκοπότηρο για το Δημόσιο Τομέα , κι ενώ οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου το έχουν αναδείξει σε πρώτο νοσοκομείο της χώρας σε επισκεψιμότητα  με 312.849 εξωτερικούς ασθενείς στα Τακτικά Ιατρεία και στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών  το 2013, όπως επίσης και σε νοσηλευθέντες ασθενείς (66.417) με το εντυπωσιακό μέσο χρόνο νοσηλείας στις 3,08 ημέρες - δικά σας στοιχεία. Δυο πανελλαδικές πρωτιές που αν αναλογιστούμε ότι αφορούν ένα νοσηλευτήριο με πληθυσμό αναφοράς το 1/3 από τα αντίστοιχα της πρωτεύουσας αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα.

»Το ερώτημα λοιπόν που μένει να αιωρείται αναπάντητο από όλους σας είναι γιατί ένας τέτοιος φορέας που αποτελεί το ιδανικό παράδειγμα του Ε.Σ.Υ. όχι μόνο δεν τυγχάνει της προσοχής και της αρωγής σας αλλά υφίσταται και δυσμενή διάκριση σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα νοσοκομεία του συστήματος;».